Autostopem przez galaktykę
Krótki opis
Arthur Dent jest zwyczajnym Anglikiem, którego dzień zaczyna się fatalnie: spychacz ma właśnie zrównać z ziemią jego dom. Sytuacja ulega znacznemu pogorszeniu, gdy okazuje się, że jego przyjaciel Ford Prefect nie pochodzi z tych stron, a cała planeta ma zostać zniszczona przez obcą ekipę budowlaną, aby zrobić miejsce na międzygalaktyczną drogę ekspresową. Ford w ostatniej chwili wyciąga Arthura z Ziemi i razem zaczynają autostopować przez galaktykę. Towarzyszy im dwugłowy prezydent statku, kobieta, którą Arthur poznał kiedyś na przyjęciu, oraz skrajnie zdepresjonowany robot. Najbardziej przydatną rzeczą, jaką ma przy sobie Arthur, jest ręcznik; najużyteczniejszą zaś dla każdego jest elektroniczna książka pełna niepewnych porad.
Film jest adaptacją powieści Douglasa Adamsa, a scenariusz napisali Adams i Karey Kirkpatrick. Był to pełnometrażowy debiut reżyserski Gartha Jenningsa, który później nakręcił film Syn Rambow oraz serię Sing. W rolach głównych wystąpili Martin Freeman jako Arthur, Yasiin Bey jako Ford, Zooey Deschanel jako Trillian, Sam Rockwell jako Zaphod Beeblebrox oraz Alan Rickman, który użyczył głosu Marvinowi. W produkcji wzięło udział około 60 aktorów i 160 członków ekipy filmowej.
Przy budżecie wynoszącym około 50 milionów dolarów, obraz zarobił na całym świecie w przybliżeniu 105 milionów dolarów. Na IMDb film otrzymał ocenę 6,3 na podstawie 195 recenzji, natomiast na TMDB widzowie wystawili mu notę 6,7 z ponad czterech tysięcy głosów, co świadczy o nieco cieplejszym przyjęciu przez publiczność niż przez krytyków.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie powieści Douglasa Adamsa „Autostopem przez Galaktykę” (The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, 1979).
- Ekranizację już w 1982 roku planowali Ivan Reitman oraz producenci Joe Medjuck i Michael S. Gross. Douglas Adams napisał trzy wersje scenariusza, do projektu dołączyli Dan Aykroyd i Bill Murray. W rezultacie Aykroyd, który miał zagrać Forda Prefekta, wpadł na pomysł „Pogromców Duchów” (1984) i wraz z Reitmanem przełączył się na ten projekt.
- Według pomysłu Jaya Roucha Arthura Denta miał zagrać Hugh Laurie, Jim Carrey miał pojawić się w roli Zafoda, a Nigel Hawthorne w roli Slartibartfasta. W rezultacie te role przypadły Martinowi Freemanowi, Samowi Rockwellowi i Billowi Nighy.
- Rockwell, który zagrał Zafoda, wyprzedził również Billa Murraya i Willa Ferrella. Po pierwszej próbie został od razu zatwierdzony na tę rolę.
- Arthura Denta mógł zagrać Jack Davenport.
- W filmie wykorzystano legendarnej piosenki Louisa Armstronga „Wspaniały Świat”. Użyto jej również do radiowej adaptacji i serialu telewizyjnego.
- Autor książki „Autostopem przez Galaktykę” ma w filmie niezwykły, mały epizod. Kiedy inżynier projektant urządza wycieczkę Arthurowi Dentowi po hali montażowej, planeta na tle ma twarz Douglasa Adamsa, autora książki. Jego twarz jest widoczna mniej więcej na dwudziestej trzeciej minucie drugiej godziny filmu.
- W filmie wystąpili krewni Douglasa Adamsa – córka, brat, siostra i matka.
- Scenariusz filmu zaczął pisać Douglas Adams, a dokończyli Garth Jennings i Cary Kirkpatrick po śmierci Adamsa w 2001 roku.
- Reżyserski debiut Gartha Jenningsa.
- Kiedy Arthur, Ford i Zafod przylatują na Vogosferę i przechodzą w kolejce do okna, aby otrzymać blankiet na uwolnienie Trillian, mijają robota, który jest nawiązaniem do serialu Alana J.W. Bella z 1981 roku o tej samej nazwie. Konkretnie Marvin w serialu Bella wyglądał właśnie tak.
- Na samym początku filmu Arthur Dent podczas zmiany kadru zdąża przesunąć się dalej od łyżki koparki, do której leżał prawie w bezpośrednim kontakcie.
- Kiedy do głowy Arthura podjeżdża mysi agregat, wszystkie kulki na tle zmieniają położenie.
- Po zabiciu myszy zasłony w oknach okazują się zasłonięte, chociaż wcześniej były otwarte.
- Kiedy robot Marvin podnosi cudowną broń, wszystkie cienie zmieniają kierunek na przeciwny.
- John Malkovich gra religijnego lidera Hummu Kavulę; tej postaci nie ma w książce, został on specjalnie dla filmu wymyślony przez samego Douglasa Adamsa.
- W jednym z epizodów na ekranie pojawiła się matka Douglasa Adamsa, scenarzysty i autora powieści o tym samym tytule (1979), która stała się literacką podstawą scenariusza. Chodzi o staruszkę, która siedzi przy stoliku kawiarnianym wystawionym na ulicę, nie zwracając uwagi na panujący wokół chaos. Po prostu siedzi i czyta gazetę. Reżyser Garth Jennings nie wydawał żadnych poleceń ani jej, ani pozostałym aktorom zaangażowanym w tę scenę.
- Szlafrok Artura Denta był najdroższym i najbardziej skomplikowanym elementem rekwizytu, jaki został użyty w filmie, uwzględniając głowy Zaphoda Beeblebroxa i oczy Hummy Kavuli. Materiał na szlafrok sprowadzono z Turcji, a szyli i kroili go bezpośrednio na planie filmowym.
- Dekoracja mostku statku kosmicznego „Złote Serce” była ozdobiona żarówkami, a było ich tak dużo, że można je było trzymać zapalone nie dłużej niż osiem minut, w przeciwnym razie dekoracja po prostu by się zapaliła.
- W scenie wystawnej imprezy kostiumowej znajduje się kilka odniesień do obchodów 42. urodzin Douglasa Adamsa, które miały miejsce w 1992 roku. Właśnie na tej imprezie Adams poznał ewolucyjnego biologa Richarda Dawkinsa z aktorką Lallą Ward, w wyniku czego Ward została jego żoną. W filmie główny bohater jest pokazany czytającym książkę Dawkinsa w scenie, w której poznaje bohaterkę Zoë Deschanel, która z kolei jest przebrana za Karola Darwina. Adams i Dawkins byli przyjaciółmi.
- Na jednym z ujęć na obudowie superkomputera („Deep Thought”) można dostrzec logo „Apple Mac”. Douglas Adams był właścicielem dwóch pierwszych komputerów „Apple Macintosh” w Wielkiej Brytanii, a trzecim posiadał Stephen Fry (który użyczał głosu narratorowi i „Przewodnikowi”).
- Pismo na wagonach jest w rzeczywistości stenografią Pittmana, czyli jednym z systemów stenografii dla języka angielskiego, stworzonym przez Anglika Isaaca Pittmana (1813-1897) pod nazwą „fonografia”. W swoim czasie uczono jej setki tysięcy pracowników biurowych.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
