Little President

medialny szum nie przyniósł „Dżungli” w Calais żadnych korzyści. Z dala od tych ech, celem Christophe’a Claverta jest powrót do tych miejsc – po czasie, w inny sposób. Zaczyna od wyjaśnień dotyczących tego, jak to zrobić. Tak więc, w formie preambuły, pojawia się skrupulatne i szczegółowe przypomnienie wydarzeń oraz kontekstu politycznego i administracyjnego „dżungli” w Calais w 2016 roku, podczas gdy miejsca przywoływane przez filmowca ukazują się w powolnych, metodycznych sekwencjach. Chodzi o sposób oddania tej opowieści, z jednego czasu w drugi, gdzie obrazy ukazującego się reżimu, wraz z wykonanymi wówczas wspaniałymi rysunkami, stanowią kontrapunkt dla archiwów fotograficznych i wideo. Jest to dzieło gościnności, pozbawione nadmiernego blasku czy widowiskowości, a jednak kładące nacisk na pamięć Historyczną, o czym przypomina nam z uderzającą suchością końcowa adnotacja.