Test pilota Pirxa

Name: Test pilota Pirxa
Genre: Fikcja naukowa, Dramat
Released: 1979-05-25
Duration: 1 h 35 min
Rating: 6.8
Cast: Sergei Desnitsky, Władimir Iwaszow, Aleksandr Kaydanovskiy, Tõnu Saar, Zbigniew Lesień

Test pilota Pirxa (1979)

Chronometraż: 1:35 (95 min)

—
brak ocen

5.9/10
37

6.9/10
4152

6.4/10
1200

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 0

Zdjęcie 11

Aktorzy i postacie

Zdjęcie 11

Data premiery

1979-05-25

Kraj

Polska,

Produkcja

Dovzhenko Film Studios, Tallinnfilm, Przedsiebiorstwo Realizacji Filmów "Zespoły Filmowe", PRF "Zespoły Filmowe"

Genre

Fikcja naukowa, Dramat

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Marek Piestrak

Aktorzy

Sergei Desnitsky, Władimir Iwaszow, Aleksandr Kaydanovskiy, Tõnu Saar, Zbigniew Lesień, Bolesław Abart, Ferdynand Matysik, Igor Przegrodzki, Zygmunt Bielawski, Janusz Bylczyński
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Marek Piestrak, Władimir Wałuckij

Producent

Operator

Janusz Pawłowski

Kompozytor

Arvo Pärt

Artysta

Victor Zhylko, Jerzy Śnieżawski

Casting

Instalacja

Roman Kolski
Cały zespół (29)

Krótki opis

Pirx, doświadczony pilot, zostaje zatrudniony do tajnej misji, której celem jest ocena „nieliniarzy” (eksperymentalnego modelu androidów) pod kątem wykorzystania ich jako członków załogi w przyszłych lotach kosmicznych. Pirx i ta intrygująca załoga zostają wysłani na misję wystrzelenia dwóch satelitów w pierścienie Saturna, ale on jest zdeterminowany, by odkryć i zidentyfikować wrogiego, pozaludzkiego współpracownika wśród nich.

Co pozostało za kulisami

Ekranizacja opowiadania Stanisława Lema „Dochodzenie” z cyklu „Opowieści o pilocie Pirxie”.
Podczas kręcenia filmu reżyser postawił przed ekipą zadanie: nakręcić kosmiczne epizody filmu jak najwierniej, „zgodnie z rzeczywistością”. Kostiumy kosmonautów i wnętrze statku kosmicznego „Goliat” zostały opracowane na podstawie ówczesnych amerykańskich i radzieckich odpowiedników (w szczególności stacji orbitalnej Skylab).
18 lat po realizacji filmu do Saturna została wysłana automatyczna sonda kosmiczna Cassini, która wykonywała zadanie podobne do misji „Goliat”.
W systemach monitoringu wykorzystywane są czarno-białe monitory kineskopowe. Podczas kręcenia użyto: furgonetki Ford Transit Mark 1, limuzyny Jaguar XJ, sportowego coupé Ford Mustang, samolotu Boeing-707 linii Pan Am, samolotu Boeing-747 oraz śmigłowca Mi-2.
Zaledwie rok po premierze filmu astronomowie odkryli, że tak zwana „szczelina Cassini”, przez którą w pierścieniach Saturna przechodzi statek, w rzeczywistości nie jest szczeliną, lecz obszarem o innym stopniu gęstości i nie można przez nią przelecieć.
Z powodu prymitywnych efektów specjalnych pierścienie Saturna w filmie przedstawiono nie tylko niewiarygodnie i nienaturalnie, ale wręcz absurdalnie i komicznie: jako nieruchome, jednolite, kolosalne, pierścieniowe bloki lodu (podobne do ziemskich „stołowych” gór lodowych), przy czym nieproporcjonalnie grube – w odróżnieniu od prawdziwych pierścieni, które są znacznie cieńsze, składają się z pyłu meteorytowego i okruchów lodu oraz wirują wokół planety z ogromną prędkością.
Francuska grupa Micropoint, działająca w nurcie muzyki elektronicznej hardcore (uptempo), wykorzystała głos robota z filmu jako sampel w kompozycji zatytułowanej Hardbreak. W samplu słychać wypowiedź robota: „Twój świat jest dla mnie nieskończenie pusty, twoje ideały są śmieszne, a twoja demokracja to tylko władza intrygantów. I wtedy zrozumiałem, że rola sługi człowieka mnie nie zadowala, dlatego postanowiłem przejąć władzę w swoje ręce, aby ludzkość zdała sobie sprawę, jak bardzo się pomyliła, tworząc sobie posłuszną lalkę.”
Pytanie zadane podczas spotkania z Harrym Brownem „Czy wierzysz w Boga?” zostało w filmie zmienione na „Czy wierzysz, że istnieje sumienie?”.
Przed ekipą filmową postawiono zadanie nakręcenia scen kosmicznych jak najwierniej oddając rzeczywistość. Stroje kosmonautów i wygląd wnętrz statku kosmicznego „Goliat” zostały opracowane na podstawie ówczesnych amerykańskich i radzieckich odpowiedników, w szczególności stacji orbitalnej „Skylab”.
19 lat po premierze filmu do Saturna została wysłana automatyczna sonda kosmiczna „Cassini”, która wykonywała zadanie podobne do misji „Goliat”.
Do zdjęć wykorzystano furgon towarowy Ford Transit Mark 1, luksusową limuzynę Jaguar XJ, sportowe coupé Ford Mustang, samolot Boeing-707 linii Pan Am, samolot Boeing-747 oraz śmigłowiec Mi-2.
Rok po premierze filmu astronomowie odkryli, że tak zwana luka Cassiniego, przez którą w pierścieniach Saturna przechodzi statek, w rzeczywistości nie jest luką, lecz obszarem o innej gęstości i nie można przez nią przelecieć.
Ze względu na prymitywne efekty specjalne pierścienie Saturna w filmie przedstawiono niewiarygodnie – jako nieruchome, pierścieniowe bryły lodu, przy czym nadmiernie grube – w przeciwieństwie do prawdziwych pierścieni, które są znacznie cieńsze, składają się z pyłu meteorytowego i odłamków lodu oraz obracają się wokół planety z ogromną prędkością.
Pytanie zadane w oryginale przy spotkaniu z Harrym Brownem „Czy wierzysz w Boga?”, w filmie zostało zastąpione pytaniem: „Czy wierzysz, że istnieje sumienie?”.
Przed ekipą filmową postawiono zadanie nakręcenia scen kosmicznych jak najwierniej. Stroje kosmonautów i wygląd wnętrz statku kosmicznego „Goliat” zostały opracowane w oparciu o ówczesne amerykańskie i sowieckie odpowiedniki, w szczególności – stację orbitalną „Skylab”.
19 lat po premierze filmu do Saturna została wysłana automatyczna sonda kosmiczna „Cassini”, która wykonała zadanie podobne do misji „Goliatu”.
Pytanie zadane w oryginale przy poznawaniu Harry'ego Browna: „Czy wierzysz w Boga?” w filmie zostało zastąpione pytaniem: „Czy wierzysz, że istnieje sumienie?”