Mroczne cienie

Każda rodzina ma swoje demony
Dark Shadows (2012)
Chronometraż: 1:53 (113 min)

brak ocen
6.1/10
7649
6.6/10
198415
6.2/10
293000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$150 000 000
Opłaty
$245 527 149
Reżyser
Scenariusz
Producent
Dżoni Dep, Richard D. Zanuck, Graham King, Christi Dembrowski, David Kennedy, Chris Lebenzon, Bruce Berman, Nigel Gostelow, Tim Headington
Operator
Kompozytor
Artysta
Rick Heinrichs, Andrew Bennett, Mary Mackenzie
Casting
Susie Figgis

Krótki opis

W 1752 roku rodzina Collinsonów wraz z synkiem Barnabasem wsiada na pokład statku, który płynie do Ameryki. Mają nadzieję, że tam rozpoczną życie na nowo i fatum, które krąży nad nimi po prostu zniknie. Mija 20 lat. Dorosły już Barnabas ma wszystko, czego mógłby zapragnąć. Jest bogaty i potężny. Jedyną jego wadą jest słabość do kobiet. Wszystko jednak zmienia się, kiedy bohater łamie serce pięknej Angelique Brouchard, która z nienawiści zamienia go w wampira, a potem zabija. Mijają lata. Po niespełna dwóch stuleciach Barnabas znów powraca na ziemię i wtedy dopiero zaczyna na nowo poznawać świat, który wygląda zupełnie inaczej niż za czasów jego młodości.

Co pozostało za kulisami

  • Podstawą dla filmu posłużył kultowy serial telewizyjny o tej samej nazwie, emitowany w USA od drugiej połowy lat 60. do początku lat 70. Pierwszy odcinek wyemitowano 27 czerwca 1966 roku, a ostatni prawie pięć lat później, 2 kwietnia 1971 roku. W tym czasie pokazano 1225 odcinków, dzięki czemu „Mroczne cienie” zajmują drugie miejsce wśród wszystkich seriali tego typu.
  • Wampir Barnaba Collins, który stał się centralną postacią filmu i którego gra Johnny Depp, pojawił się w serialu dopiero w dwustu dziesiątym odcinku. Miało to miejsce 22 marca 1967 roku. W tamtym momencie oglądalność serialu gwałtownie spadła i całe jego istnienie było zagrożone. Barnaba Collins miał początkowo pojawić się tylko przez trzynaście tygodni, jednak wraz z jego nadejściem popularność serialu tak wzrosła, że postanowiono uczynić go stałym bohaterem aż do samego końca.
  • Johnny Depp od dzieciństwa był ogromnym fanem Barnaby Collinsa i, jak sam przyznał, był po prostu zafascynowany tą postacią. Po wielu latach, przy pierwszej nadarzającej się okazji, stał się jednym z głównych inspiratorów projektu powstania pełnometrażowego filmu na podstawie tego serialu.
  • W lipcu 2007 roku studio Warner Bros. i Johnny Depp kupili prawa od spadkobierców twórcy serialu „Mroczne Cienie” Dana Curtisa. Prawie natychmiast prace nad projektem zostały odłożone na bok z powodu strajku scenarzystów, który wybuchł w Hollywood.
  • Początkowo, w 2009 roku, do pracy nad scenariuszem przydzielono wieloletniego partnera Johnny'ego Deppa w projektach, Johna Augusta. Latem 2010 roku zastąpił go znany pisarz i scenarzysta Seth Grahame-Smith.
  • Ekskluzywna premiera zwiastuna „Mrocznych Cieni” odbyła się 15 marca 2012 roku w popularnym amerykańskim talk-show Ellen DeGeneres.
  • „Mroczne cienie” to ósmy wspólny projekt Tima Burtona i Johnny’ego Deppa.
  • Do nakręcenia filmu producenci początkowo szukali odpowiedniej wioski rybackiej w Wielkiej Brytanii lub w stanie Maine w USA. Jednak przeprowadzone poszukiwania i rekonesans na brytyjskim wybrzeżu nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Scenografowi Rickowi Heinrichsowi przyszło wszystko odtworzyć od podstaw w pawilonach brytyjskiego studia Pinewood.
  • Kluczowymi elementami w projekcie Collingsportu były dwa przeciwstawne zakłady konserwowe. Jeden z nich nosił nazwę „Anielska Zatoka” i stanowiło go kilka czerwonych i białych drewnianych budynków po jednej stronie portu. Naprzeciwko niego, przez zatokę, znajdował się Zakład Konserwowy Collinsa. Budynki zakładów konserwowych nie były jedynie pustymi fasadami. Znajdował się w nich prawdziwy sprzęt do konserwowania, uzyskany od firm konserwowych. Również biura tych budynków, wraz ze wszystkimi meblami i innymi rekwizytami, zostały odtworzone w pawilonach studia Pinewood.
  • Zbudowane na potrzeby filmu w studiu Pinewood miasteczko Collingsport, z dala od wody, miało kilka ulic z różnorodnymi lokalami. Znajdowały się tam między innymi tawerna „Niebieski Wieloryb”, sklepy z artykułami morskimi, odzieżą, elektroniką i towarami gospodarstwa domowego, restauracja, salon taksidermii, a nawet kino. W jego repertuarze można zauważyć takie znane filmy z tamtego okresu jak „Mechaniczna Pomarańcza” (1971), „Deliverance” (1972) i „Superfly” (1972).
  • W porównaniu z oryginalnym serialem telewizyjnym, rezydencja Collingswood okazała się nieco większa. Jednocześnie, pod wieloma względami architektonicznymi była podobna do domu, który zapadł w pamięć widzom z serialu.
  • Parterowy fasad posiadłości Collingwood została zbudowana w sosnowym lesie Bourne Woods, w hrabstwie Surrey w południowo-wschodniej Anglii. Przez ostatnie piętnaście lat ten zalesiony obszar był planem zdjęciowym dla wielu znanych hollywoodzkich filmów, od „Gladiatora” (2000) do „Jacka – pogromcy olbrzymów” (2013). Obok domu znajdował się zamknięty dziedziniec z fontanną. Całość otoczona była zewnętrznym murem o długości około stu metrów. Dodatkowo, zbudowano dokładną kopię posiadłości w skali 1/3. Wysokość tej „miniatury” sięgała dziesięciu metrów.
  • Wszystkie pomieszczenia posiadłości zostały odtworzone w pawilonach studia Pinewood. Podczas projektowania ich wystroju artyści uwzględnili bliskość posiadłości do morza oraz wieloletnią więź rodziny właścicieli z rybołówstwem.
  • Do roli Angeliki przesłuchiwano Anne Hathaway, Lindsay Lohan i Jennifer Lawrence.
  • Jonathan Fried, Lara Parker, David Selby i Catherine Lee Scott, którzy grali kluczowe role w oryginalnym serialu, pojawiają się gościnnie na balu w posiadłości Collingwood. Ten epizod był ostatnim występem na ekranie dla 87-letniego Jonathana Frieda. Znany aktor zmarł 13 kwietnia 2012 roku, na mniej niż miesiąc przed premierą filmu.
  • Przygotowując się do roli Barnabasa Collinsa, Johnny Depp przestrzegał specjalnego reżimu i diety opartej na zielonej herbacie i niskokalorycznych owocach. Pomogło mu to znacznie zredukować wagę do 63,5 kilograma.
  • Tim Burton chciał, aby film jak najdokładniej odzwierciedlał swoją epokę. W tym celu pokazał operatorowi Bruno Delbonnelowi kilka horrorów wampirycznych z lat 70.
  • Słysząc o planowanych zdjęciach filmu Tima Burtona, Michelle Pfeiffer sama zadzwoniła do Tima Burtona i poprosiła go o rolę. Według aktorki, zrobiła to po raz pierwszy w życiu, ponieważ była wielką fanką oryginalnego serialu telewizyjnego.
  • Suknia Josetty była dokładną kopią kostiumu z XVIII wieku wykonaną z nylonu z warstwą aluminium i wstążkami, które powiewały na wietrze. Szczególnie dobrze suknia prezentowała się pod wodą, co pomogło osiągnąć unikalną, eteryczną atmosferę tych scen. Zostały one nakręcone w wypełnionym wodą zbiorniku w studiu Pinewood. Sama woda została następnie usunięta przez twórców efektów specjalnych.
  • Na początku filmu, gdy bohater przegląda księgę czarnej magii, inicjał Mefistofelesa przypomina logo sieci McDonald's. Następnie, odradzając się w 1972 roku, bohater, widząc szyld McDonald's, myśli, że to znak Mefistofelesa.
  • Podstawą dla filmu posłużył serial telewizyjny o tej samej nazwie, który był emitowany w USA od drugiej połowy lat 60. do początku lat 70. Pierwszy odcinek wyemitowano 27 czerwca 1966 roku, a ostatni prawie pięć lat później, 2 kwietnia 1971 roku. W tym czasie pokazano 1225 odcinków, co plasuje «Mroczne Cienie» na drugim miejscu wśród wszystkich seriali tego rodzaju.
  • W lipcu 2007 roku studio Warner Bros. i Johnny Depp kupili prawa od spadkobierców twórcy serialu „Mroczne cienie”, Dana Curtisa. Prawie natychmiast prace nad projektem musiały zostać odłożone z powodu strajku scenarzystów, który rozpoczął się w Hollywood.
  • Ekskluzywna premiera zwiastuna „Mrocznych cieni” odbyła się 15 marca 2012 roku w popularnym amerykańskim talk-show Ellen DeGeneres.
  • „Mroczne cienie” to ósmy wspólny projekt Tima Burtona i Johnny’ego Deppa.
  • Kluczowymi elementami w scenografii Collinsportu były dwa przeciwstawne zakłady konserwowe. Jeden z nich nosił nazwę „Zatoka Anielska” i stanowił kilka czerwonych i białych drewnianych budynków po jednej stronie portu. Naprzeciwko niego, przez zatokę, znajdował się Zakład Konserwowy Collinsa. Budynki zakładów konserwowych nie były jedynie pustymi fasadami. Znajdowały się w nich prawdziwe maszyny do konserwowania, pozyskane od firm konserwowych. Biura tych budynków, wraz z całym wyposażeniem i otoczeniem, również zostały odtworzone w studiach Pinewood.
  • Zbudowane dla celów filmowych miasteczko Collinsport w studiach Pinewood, położone z dala od wody, posiadało kilka ulic z różnorodnymi lokalami. Znajdowały się tam tawerna „Niebieski wieloryb”, sklepy z artykułami morskimi, odzieżą, elektroniką i artykułami gospodarstwa domowego, restauracja, salon taksydermisty, a nawet kino. W jego repertuarze można zauważyć takie znane filmy tamtych czasów jak „Mechaniczna pomarańcza” (1971), „Deliverance” (1972) i „Superfly” (1972).
  • Parterowa fasada rezydencji Collingwood została wzniesiona w sosnowym lesie Bourne Woods, w hrabstwie Surrey, w południowo-wschodniej Anglii. Przez ostatnie piętnaście lat ten zalesiony obszar był miejscem kręcenia wielu znanych hollywoodzkich filmów, od „Gladiatora” (2000) do „Jacka – pogromcy olbrzymów” (2013). Obok domu znajdował się zamknięty dziedziniec z fontanną. Całość otaczał zewnętrzny mur o długości około stu metrów. Oprócz tej budowli wzniesiono dokładną kopię rezydencji w skali 1/3 naturalnej wielkości. Wysokość tego „modelu miniaturowego” sięgała dziesięciu metrów.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.