Coś

Największe odkrycie ludzkości może być początkiem jej końca.
The Thing (2011)
6.4/10
322 896
—
brak ocen
6.3/10
3366
6.3/10
154000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$38 000 000
Opłaty
$31 505 287
Scenariusz
John W. Campbell Jr.
Autor
Kompozytor
Producent

Krótki opis

Norweski zespół badawczy pracujący na Antarktydzie odkrywa pogrzebany w lodzie obcy statek kosmiczny, wewnątrz którego znajduje się zamrożony organizm. Do zbadania znaleziska sprowadzona zostaje amerykańska paleontolog Kate Lloyd. Gdy stworzenie zostaje uwolnione z lodowej pułapki, okazuje się, że potrafi ono kopiować każdą żywą istotę, której dotknie. Odizolowana stacja zamienia się w miejsce pełne podejrzeń i przemocy, podczas gdy ocalali próbują ustalić, kto z nich wciąż jest człowiekiem.

Wydany w 2011 roku film jest prequelem produkcji Johna Carpentera z 1982 roku o tym samym tytule i przedstawia wydarzenia w norweskim obozie, które poprzedzały tamtą historię. Reżyserem obrazu był Matthijs van Heijningen Jr., a scenariusz napisał Eric Heisserer. Był to pierwszy z dwóch pełnometrażowych filmów w dorobku reżysera, po którym w 2021 roku powstała Zapomniana bitwa. W rolach głównych wystąpili: Mary Elizabeth Winstead jako Kate, Joel Edgerton jako pilot Carter, Ulrich Thomsen jako dr Sander Halvorson, Eric Christian Olsen jako Adam Finch oraz Adewale Akinnuoye-Agbaje jako Jameson.

Przy budżecie wynoszącym około 38 milionów dolarów, film zarobił w światowych box office'ach w przybliżeniu 32 miliony, co oznacza kwotę niższą niż koszty produkcji. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 6,3 na podstawie około 154 000 głosów, a w TMDB ocenę 6,3 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków wynosząca 5,1 na podstawie 171 recenzji jest niższa od not ocen widowni.

Co pozostało za kulisami

  • Pomimo że akcja filmu rozgrywa się w Antarktydzie, miejscem kręcenia zdjęć była Kolumbia Brytyjska.
  • Producenci przekonali studio „Universal Studios” do pozwolenia im na nakręcenie prequela do filmu sci-fi Johna Carpentera „The Thing” (1982), a nie remake'u, ponieważ uważali, że Carpenter nakręcił świetny film, więc robienie remake'u byłoby tym samym, co „malowanie wąsów Monie Lisie”.
  • Na planie filmowym było niewyobrażalnie dużo zrzutów ekranu z pierwszego filmu, aby uczynić norweską stację polarną jak najbardziej zbliżoną do oryginału pokazanego w pierwszym filmie.
  • Przedstawiciele studia stale ingerowali w proces filmowy i reżyserowi, Mattisowi van Heijningenowi Jr., to tak bardzo nie podobało się, że przestał kręcić filmy na prawie dekadę. Później ponownie zaczął kręcić filmy w Norwegii, obiecując sobie, że więcej nie będzie miał do czynienia z amerykańskimi studiami filmowymi.
  • Nie zachowały się plany dekoracji do filmu Johna Carpentera i przy określaniu, jakiej wielkości budować dekoracje norweskiej stacji polarnej, twórcy filmu wzięli za punkt odniesienia wzrost Kurta Russella (176 cm).
  • Efekty specjalne, niezbędne do zrealizowania na ekranie pozaziemskiej istoty, zostały nakręcone przy użyciu animatroniki na polecenie reżysera. Na wypadek, gdyby animatronika wyglądała niewiarygodnie (np. w przypadku macek istoty), planowano wykorzystać grafikę komputerową. Reakcja publiczności na przedpremierowych pokazach była taka, że kierownictwo studia zarządziło zastąpienie prawie wszystkich efektów specjalnych animatronicznych grafiką komputerową.
  • Początkowo premiera filmu była zaplanowana na 15 kwietnia 2011 roku, jednak kierownictwo studia nalegało na ponowne nakręcenie wielu scen, włączenie do filmu nowej grafiki komputerowej, ponowny montaż nagranego materiału z myślą o kategorii wiekowej „PG-13” (niezalecane dla dzieci poniżej 13 lat) i całkowite ponowne nakręcenie finału. Niektóre sceny nakręcono zaledwie kilka tygodni przed premierą 14 października 2011 roku, a praca nad grafiką komputerową trwała mniej niż na dobę przed opóźnioną premierą.
  • Ronald D. Moore napisał pierwszą wersję scenariusza jeszcze w 2009 roku, ale kierownictwo studia „Universal” postanowiło oddać scenariusz do przerobienia Ericowi Haissererowi. W 2014 roku Moore został producentem i scenarzystą serialu „Genome” o podobnej fabule (zespół naukowców na polarnej stacji badawczej walczy ze śmiertelnym wirusem, który, jeśli zostanie uwolniony, zniszczy całą ludzkość).
  • Do jednej z ról zatrudniono aktora Dennisa Storhøya, ale po tygodniu od rozpoczęcia zdjęć wpadł w alkoholowy upadek i został zwolniony. Już nakręcone sceny z aktorem w postprodukcji zmieniono – poprzez techniki cyfrowe nałożono twarz Ulricha Thomsena. Sam Storhøy w wywiadach dla norweskich mediów stanowczo zaprzeczył, że został zwolniony ze względu na przywiązanie do alkoholu i twierdził, że sam odszedł z projektu.
  • Pod koniec filmu można zauważyć Colina, którego zagrał Jonathan Walker, z przeciętym gardłem i żyłami – i dokładnie tak samo pojawia się on w filmie z 1982 roku. Została nawet nakręcona scena, w której zamyka się w pomieszczeniu, ale słysząc zbliżające się istnienie obcego, rozcina sobie żyły, a następnie gardło. Scena ta nie weszła do filmu, ale można ją zobaczyć w wydaniu „BluRay”.
  • Topór w kolorze czerwonym, który bohater Joela Edgertona wbija w ścianę, jest widoczny, gdy w oryginalnym filmie Johna Carpentera w obozie Norwegów pojawiają się Amerykanie.
  • Kim Babbes prawie zemdlała podczas kręcenia sceny własnego krzyku po przemianie w Coś. Przed zdjęciami reżyser poinformował ją, że jej krzyk prawdopodobnie nie wejdzie do filmu, ale krzyk okazał się tak przekonujący, że ostatecznie został w filmie.
  • Sam Carter jest uzbrojony w pistolet Beretta 92FS, co jest anachronizmem. Beretta rzeczywiście rozpoczęła produkcję serii 92 w 1982 roku, ale modyfikacje 92F/92FS były niedostępne przynajmniej do 1983 roku.
  • Jedna z ostatnich scen filmu pokazuje, jak ocalały Norweg Lars rusza w pościg za zarażonym psem wraz z pilotem śmigłowca Matiasem. Lars jest uzbrojony w niemiecki karabin Heckler & Koch HK33, a w filmie z 1982 roku ta postać była uzbrojona w karabin Heckler & Koch HK93A2. Główną różnicą jest to, że Heckler & Koch HK93A2 to półautomatyczny wariant Heckler & Koch HK33 przeznaczony na rynek cywilny.
  • Główna bohaterka w interpretacji Mary Elizabeth Winstead ma cechy wspólne nie z głównym bohaterem filmu Carpentera, którego zagrał Kurt Russell, a raczej z Ellen Ripley w interpretacji Sigourney Weaver z franczyzy, która rozpoczęła się horrorem „Obcy” (1979) Ridleya Scotta.
  • Statek kosmiczny obcych miał zostać przedstawiony bardziej szczegółowo: W pierwotnym scenariuszu pojawiały się kamery z innymi pozaziemskimi formami życia, które zostały zainfekowane przez „Rzecz”, a także „Piloci” – kosmici, którzy sterowali rozbitym statkiem. Zatem, zamiast sceny, w której Kate widzi hologram w jednej z sal statku, miała spotkać tego samego „Pilota”, który również został zasymilowany przez „Rzecz”, a w trakcie walki z nim zostaje spalony i wysadzony granatem. Zbudowano model w pełnym rozmiarze i nakręcono wszystkie sceny z nim, ale producenci w pewnym momencie zrezygnowali z tego pomysłu, aby nie zmylić widza.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.