Terminal
Krótki opis
Viktor Navorski przybywa na nowojorskie lotnisko JFK jako obywatel jednego z krajów Europy Wschodniej. W czasie jego lotu w ojczyźnie dochodzi do zamachu stanu, przez co jego paszport staje się nieważny, a narodowość nieuznana. Amerykańskie władze nie wpuszczają go do kraju, a on sam nie może wrócić do domu, więc postanawia zamieszkać w terminalu lotniska, śpiąc na ławkach i radząc sobie z tym, co uda mu się znaleźć. Na miejscu zaprzyjaźnia się z kilkoma pracownikami, znajduje zajęcie w obrębie terminala, zbliża się do stewardessy imieniem Amelia i przyciąga uwagę Franka Dixona – urzędnika lotniskowego, który postrzega go jako biurokratyczny problem, którego należy się pozbyć.
Reżyserem filmu jest Steven Spielberg. Jest to dwudziesta siódma z czterdziestu jego produkcji w chronologicznym porządku, poprzedzona filmem Raport mniejszości i poprzedzająca Monachium. Scenariusz napisali Jeff Nathanson i Sacha Gervasi, a za produkcję odpowiadali Steven Spielberg, Walter F. Parkes i Laurie MacDonald. W rolę Viktora wcielił się Tom Hanks, Catherine Zeta-Jones zagrała Amelię, a Stanley Tucci wcielił się w postać Dixona. W napisach końcowych wymieniono 62 osoby z obsady oraz 93 członków ekipy.
Film, który wszedł do kin w czerwcu 2004 roku, kosztował około 60 milionów dolarów i zarobił w świecie mniej więcej 219 milionów dolarów. Na IMDb otrzymał ocenę 7,4/10 na podstawie 533 000 głosów, a na TMDB 7,4/10 przy 8 970 głosach. Ocena krytyków na poziomie 6,4/10 z 207 recenzji jest niższa niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Kiedy Wiktor po raz kolejny podchodzi do urzędniczki paszportowej z próbą uzyskania pozwolenia na wjazd do USA, trzyma w rękach kilka dokumentów, wśród których znajduje się prawo jazdy wydane w Republice Białorusi na imię Gulinara Nazirovna (cyrylicą), wydane w Homlu.
- Jazzman, od którego Naworski bierze autograf dla ojca – Benny Golson (gra samego siebie w ostatnich scenach filmu) – słynny amerykański saksofonista jazzowy, który naprawdę był obecny na słynnym zdjęciu „Harlem-1958”, na którym zebrano wielu wielkich muzyków jazzowych XX wieku.
- Podczas kolacji bohaterów Toma Hanksa i Catherine Zety-Jones żongluje Gupta. Zagrał go Kumar Pallana, który wcześniej był żonglerem i koncertował w różnych krajach.
- Rola, którą zagrał Chi McBride, pierwotnie była przeznaczona dla Bernie Maca.
- Oficer Torres, którą grała Zoë Saldana, mówi w filmie, że jest fanką „Star Treka”. Ta aktorka faktycznie wystąpiła w filmach „Star Trek” (2009) i „Star Trek: Zemsta” (2013).
- Film oparty jest na prawdziwej historii, która przydarzyła się Merhanowi Karimowi Nasseriemu, obywatelowi Iranu, który „utknął” na francuskim lotnisku Charles de Gaulle w 1988 roku (jego portfel ze wszystkimi dokumentami został skradziony).
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 1 października 2003 roku po tym, jak Tom Hanks zakończył kręcenie filmu „Zabawy z naturą” (2004).
- Początkowo film miał reżyserować Andrew Niccol, który przepisywał pierwszą wersję scenariusza.
- Początkowo zakładano, że główny bohater w interpretacji Toma Hanksa przybędzie ze Słowenii, ale były konsul Słowenii w USA zwrócił uwagę (zupełnie słusznie), że niektórzy nazywają Słowenię „szwajcarską częścią Europy Wschodniej”, więc w takim kraju raczej nie wybuchłaby wojna domowa.
- Do realizacji filmu reżyserowi, Stevenowi Spielbergowi, trzeba było zbudować dokładną kopię terminala nowoczesnego lotniska.
- Dekoracje lotniska odwzorowywały międzynarodowy port lotniczy w Düsseldorfie w Niemczech. Zbudowano je w niemal naturalnej wielkości w jednej z opuszczonych hangarów. Obejmowały trzy działające schody ruchome oraz dekoracje popularnych marek (takich jak bary szybkiej obsługi „Burger King” i „Mrs. Fields” oraz sklep z książkami i artykułami papierniczymi „W.H. Smith”). Warto zauważyć, że w niektórych miejscach zainstalowano nawet działający sprzęt, taki jak piece i kasy fiskalne. Do niektórych z tych marek firma „DreamWorks Pictures” zwróciła się o zgodę na pokazanie ich w filmie, inne same zgłosiły się do „DreamWorks Pictures” z podobną propozycją. Budową zajmowały się te same ekipy robotników, które faktycznie budowały te sklepy i punkty gastronomiczne na lotniskach. Tak czy inaczej, obecność dekoracji jakiejkolwiek marki na planie zdjęciowym wcale nie gwarantowała pojawienia się w filmie, ponieważ ostateczny montaż filmu należał wyłącznie do „DreamWorks Pictures”, a niektóre marki pojawiły się na ekranie tylko przelotnie, a niektóre w ogóle się nie pojawiły.
- Prawo jazdy głównego bohatera zostało wydane w białoruskim Homlu w 1995 roku, a jego ważność upłynęła wraz z rozpoczęciem zdjęć. W rubryce „Imię” w dokumencie widnieje cyrylicą „Gułnara Gułina”. To było prawdziwe prawo jazdy Gułiny, pracującej w amerykańskiej branży filmowej. Twórcy filmu dodali jedynie imię „Wiktor”.
- Budowa dekoracji lotniska zajęła 16 tygodni. Wykorzystano około 10 500 metrów kwadratowych szkła, prawie 7 000 metrów kwadratowych powierzchni (wystarczająco dla 600 statystów) i 2 000 miniaturowych urządzeń oświetleniowych. I to nie licząc działających schodów ruchomych i prawdziwych stref gastronomicznych.
- Przed odlotem do domu Wiktor przechodzi obok rozkładu lotów. Na tablicy przed wierszem „Krakowia – wylot zatwierdzony” w rubryce „Kraj” widnieje oznaczenie UA – to nie Ukraina, to United Airlines. Samolot tej linii lotniczej, który przyleciał po Wiktora, zatrzymywał sprzątacz-Hindus.
- U podstawą fabuły leży prawdziwa historia Merana Karimi Nasseri, który utknął na paryskim lotnisku w 1988 roku, po tym jak zakazano mu wjazdu na terytorium Wielkiej Brytanii z powodu kradzieży dokumentów. Władze francuskie nie pozwoliły mu opuścić terenu lotniska i pozostał w hali terminalu. Z czasem Nasseri otrzymał pozwolenie na wjazd na terytorium Francji lub powrót do Iranu, ale wolał pozostać w terminalu. Twierdzi się, że z czasem jego stan znacznie się pogorszył. W sierpniu 2006 roku po raz pierwszy opuścił terminal i trafił do szpitala z niezidentyfikowaną chorobą. Później przeniósł się do hotelu, gdzie mieszkał za pieniądze uzyskane z tego filmu. (Twierdzi się, że za prawo do nakręcenia filmu na podstawie jego biografii „DreamWorks Pictures” zapłaciło mu 250 000 dolarów.) W październiku 2022 roku Nasseri powrócił na międzynarodowe lotnisko w Paryżu, gdzie zmarł 12 listopada tego samego roku.
- W scenie z Milodragoviciem Valery Nikolaev nie otrzymał tekstu. Aktor mówi rosyjski tekst improwizując, po prostu znając ogólną sytuację. Mimo to scena okazała się bardzo wyrazista. Jako „krakowskiego” języka Tom Hanks używa bułgarskiego (w rosyjskiej lokalizacji; w oryginale Hanks używa rosyjskiego z silnym akcentem). Milodragović w oryginale mówi po rosyjsku, a w lokalizacji używa ukraińskiego.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
