Nikita Kino

Film jest pewnego rodzaju relacją z podróży. W 1960 roku moja rodzina mieszkała w Brazylii, kiedy to mój ojciec dowiedział się, że jego siostra i brat w Moskwie, których nie widział od 40 lat, wciąż żyją. Ponieważ nie mogli oni opuścić ZSRR, przez około 15 lat regularnie odwiedzaliśmy ich w gościach. Miałem wtedy kamerę 8 mm, a później Super 8, którymi filmowałem rodzinę, nasze wycieczki, pikniki, targi i ich domy… Postanowiłem wykorzystać ten materiał, który sam w sobie nie był zbyt interesujący, łącząc go z radzieckimi materiałami archiwalnymi z tego samego okresu (lata 60., 70. i 80.). Wykorzystałem filmy fabularne, nagrania propagandowe, kroniki filmowe i inne. Efektem jest swoista mieszanka z ery Chruszczowa z kolażem radzieckiej muzyki i narracją z moimi wspomnieniami z okresu zimnej wojny.