5 Dni Wojny
Kraj
Produkcja
Budżet
$32 000 000
Opłaty
$316 944
Reżyser
Aktorzy
Rupert Friend, Emmanuelle Chriqui, Richard Coyle, Heter Grahom, Johnathon Schaech, Rade Šerbędźija
, Andi Garsia, Wal Kilmer, Mikko Nousiainen, Mikheil Gomiashvili
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Renny Harlin, Mirza Dawitaia, George Lascu, Koba Nakopia, Davit Imedashvili
Operator
Checco Varese
Kompozytor
Artysta
Marc Greville-Masson
Casting
Nancy Nayor
Instalacja
Brian Berdan
Cały zespół (18)
Cały zespół (18)
Krótki opis
Amerykański dziennikarz i jego operator filmowy zostają uwięzieni w strefie działań wojennych podczas pierwszych rosyjskich nalotów na Gruzję. Ratując Tatię, młodą gruzińską nauczycielkę, która podczas ataku została rozdzielona z rodziną, obaj reporterzy zgadzają się pomóc jej w ponownym połączeniu z bliskimi w zamian za pełnienie roli tłumacza. Podczas próby ucieczki do bezpiecznego miejsca, trójka ta staje się świadkiem – i dokumentuje – dewastacji spowodowanej intensywną wymianą ognia oraz bezwzględnego morderstwa niewinnych cywilów.
Co pozostało za kulisami
- Ponieważ na etapie przygotowań do zdjęć film nie miał jeszcze oficjalnego tytułu, w pierwszych wiadomościach o filmie projekt nazywano po prostu „projektem Renny’ego Harlina” lub „film o wojnie rosyjsko-gruzińskiej” (ang. Untitled Renny Harlin/Georgia-Russia War Project). Następnie roboczym tytułem filmu w USA był „Krwawy Sierpień” (ang. Red August), a w Gruzji – „Sakartwelo” (ang. Sakartvelo). Na etapie zdjęć projekt otrzymał nazwę „Gruzja” (ang. Georgia) (pierwszy plakat promocyjny został opublikowany właśnie pod tym tytułem), pod którą w maju 2010 roku został pokazany w Cannes. Pod koniec września 2010 roku film został przemianowany na „5 dni w sierpniu” (ang. 5 Days of August), a następnie – również na „5 dni wojny” (ang. 5 Days of War) (początkowo istniała jeszcze wersja zapisu tytułu „Pięć dni wojny” (ang. Five Days of War)) w celu dystrybucji w pozostałych krajach (w szczególności w USA i Wielkiej Brytanii), ponieważ sierpień u nich nie kojarzy się z konfliktem na Kaukazie Południowym. We Francji film otrzymał tytuł „Stan wojny” (fr. État de guerre). W Japonii tytuł filmu został skrócony do „5 dni” (jap. 5日間 – Go Dezū), co wywołało drwiny na niektórych japońskich stronach tematycznych ze względu na podobieństwo tytułu do popularnych tytułów filmów wyświetlanych w ramach tej samej oferty: „Trzy dni” (jap. 3日間 – Sūru Dezū) i „4 dni” (jap. 4日間 – Yon Dezū).
- W celu przygotowania do zdjęć Renny Harlin ze swoim przyjacielem Mikko Alanem, scenarzystą z Finlandii, przestudiował raporty niezależnych ekspertów z ONZ, UE i Human Rights Watch, wysłuchał opowieści gruzińskich uchodźców, polityków i dziennikarzy o wydarzeniach konfliktu w Osetii Południowej.
- Renni Harlin oświadczył, że film oparty jest na prawdziwych wydarzeniach (lub przynajmniej w dużej mierze), choć przyznał, że zawiera elementy fikcji, tym bardziej, że jak sam stwierdził, jest to film fabularny. Niemniej jednak, w jednym z wywiadów pod koniec 2011 roku Harlin podkreślił, że okrucieństwa pokazane w filmie, przypisywane „Rosjanom”, były autentyczne. Na pytanie dziennikarza, dlaczego Rosja nie poniosła za to żadnej kary, nawiązał do Bliskiego Wschodu i Afryki, gdzie regularnie dochodzi do masowych aktów przemocy i zabójstw, na które nikt nie zwraca uwagi.
- Na początku października 2009 roku pojawiły się informacje, że do jednej z ról w filmie zaproszono hollywoodzkiego aktora Andy’ego Garcię. Według ówczesnych, nieoficjalnych doniesień, zaproponowano mu rolę prezydenta Gruzji, mimo że był on o 11 lat starszy od Micheila Saakaszwilego. W celu przygotowania się do zdjęć Garcia specjalnie ćwiczył mówienie z akcentem, oglądając nagrania wystąpień Saakaszwilego na Youtube i biorąc lekcje u konsultanta. W listopadzie 2009 roku Micheil Saakaszwili w Kijowie w programie telewizyjnym „Gotów Odpowiedzieć” (kanał „Ukraina”), podczas dyskusji o Andy’m Garcii, zażartował, że „gestykuluje rękami równie dużo co ja. Myślę, że sobie poradzi”.
- 15 października 2009 roku Jonathan Shea napisał na swoim blogu o zdjęciach w Gruzji. Jak stwierdził, grał rolę kapitana Sił Zbrojnych Gruzji, ale nie miał odpowiedniego przeszkolenia ani znajomości języka gruzińskiego. Nie miał również profesjonalnego nauczyciela języka gruzińskiego, dlatego gruzińskie zwroty musiał uczyć się podczas procesu filmowego z pomocą lokalnych Gruzinów zaangażowanych w produkcję filmu. Według Shei, Gruzini dość często mylili go z rodakiem.
- Do roli kozaka Daniiła Harlin bez castingu zaprosił swojego dawnego znajomego – fińskiego aktora Mikko Nousiainena, z którym wcześniej pracował przy projekcie „Mannerheim”. Aby wczuć się w rolę, Nousiainen przez dwa miesiące uczęszczał na siłownię, a następnie na planie w Gruzji, pod okiem instruktora, uczył się wymowy fraz w języku rosyjskim. Aktor po raz pierwszy w życiu musiał mówić po rosyjsku i znaczną część fraz po prostu nie rozumiał. Dodatkowo, w celu stworzenia wizerunku aktorowi wykonano tymczasowe tatuaże, przypominające więzienne.
- Harlin twierdził, że zatrudnił Ruperta Frenda do głównej roli, ponieważ chciał zdezorientować widzów i pozbawić ich poczucia bezpieczeństwa podczas oglądania filmu, a Frend idealnie się do tego nadawał – był znakomitym aktorem i jednocześnie przedstawiał sobą „świeże nazwisko w Ameryce”.
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 5 października 2009 roku w rejonie Calki w Gruzji, w regionie Kweomo-Kartli, oraz w pobliżu strefy konfliktu gruzińsko-osetyjskiego, na bazie wojskowej w Gori (region Szida-Kartli). W szczególności kręcono sceny bitewne z udziałem czołgów i innego ciężkiego sprzętu udostępnionego przez rząd gruziński, co pozwoliło znacznie zaoszczędzić na grafice komputerowej.
- Według Harlina, podczas kręcenia filmu napotkali szereg problemów. Na przykład, ponieważ zdjęcia były realizowane w pobliżu rosyjskiej bazy, musieli uzgodnić użycie sprzętu w pobliżu granicy z Osetią Południową, ponieważ strona rosyjska reagowała dość podejrzliwie na loty myśliwców i przejazd kolumn czołgów w pobliżu granicy. Kolebnym wyzwaniem dla ekipy filmowej był brak hoteli i jakiegokolwiek innego zakwaterowania do wynajęcia, dlatego przez pewien czas spali w samochodach. Następnie ekipa otrzymała do dyspozycji niewielką daczę, w której była tylko jedna sypialnia, kuchnia i łazienka, a wszystko, co niezbędne do życia, dostarczano z innych miejsc.
- Efektami specjalnymi, efektami wizualnymi i kaskaderką do filmu zajmowali się rosyjscy specjaliści. Harlin nalegał na zaangażowanie rosyjskich specjalistów, nazywając to później „dużą polityczną gorącą kartofelką”, ponieważ uważał za udany pomysł zatrudnienie Rosjan do kręcenia filmu w Gruzji o niedawnej wojnie z Rosją. Przed rozpoczęciem zdjęć doszło do incydentu, kiedy udali się na jedną z baz lotniczych w Gruzji. Słysząc rosyjską mowę, Gruzini zapytali, skąd przybyli kaskaderzy, otrzymując odpowiedź „Rosja”. Harlin musiał osobiście interweniować w narastający konflikt, wyjaśniając później, że Gruzini pomyśleli, „że mogła to być szpiegowska wyprawa”. Wyjaśniając jednak, że są tu tylko po to, aby opowiedzieć gruzińską wersję wydarzeń światu, Harlinowi udało się załagodzić konflikt.
- Jako operator Harlin wybrał Peruwiańczyka Checco Vareze, który w przeszłości jako wojskowy fotograf odwiedził wiele gorących punktów na świecie, od Rwandy i Bośni po Irak i Afganistan, a także był w Czeczenii podczas Pierwszej wojny czeczeńskiej. Jednak, jak powiedział Harlin, nawet dla Vareze, który wielokrotnie widział wojnę, te zdjęcia były bardzo emocjonalne: na przykład Harlin twierdził, że podczas kręcenia sceny pożegnania bohatera Ruperta Frenda z rannym przyjacielem Vareze wzruszył się do łez.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Andy Garcia spotkał się na obiad z Michaiłem Saakaszwilim i, według tego ostatniego, „ciągle pytał, jak wymawiać poszczególne słowa”. Całość zdjęć z udziałem Garcii zajęła dwa dni.
- Zdjęcia do filmu trwały 36 dni.
- Na etapie tworzenia filmu oficjalny sponsor projektu pozostawał nieznany. Już jednak na etapie zdjęć pojawiały się opinie o finansowaniu projektu przez władze Gruzji. Tak, lider Partii Pracy Szalwa Natelaszwili oświadczył w gazecie „Alia”, że Saakaszwili przeznaczył na realizację filmu 35 milionów dolarów, co potwierdził osobiście również były minister ds. rozwiązywania konfliktów, Giorgi Chajndrawa. Z kolei sekretarz generalny Gruzińskiej Partii Pracy, Jozef Szatberaszwili, twierdził, że Saakaszwili zapłacił twórcom filmu 100 milionów dolarów. Później gruzińska opozycja wielokrotnie oskarżała rząd kraju o bycie głównym sponsorem filmu. W październiku 2009 roku rosyjskie gazety rozpowszechniały informacje o tym, że Andy Garcia otrzyma honorarium w wysokości 500 tysięcy dolarów, a Harlin – 450 tysięcy dolarów. W listopadzie 2009 roku Michaił Saakaszwili w Kijowie, w programie telewizyjnym „Gotów Odpowiedzieć” (kanał „Ukraina”), odpowiadając na pytania widzów, stwierdził, że władze Gruzji nie finansowały tego filmu, ponieważ nie miały pieniędzy na wsparcie gruzińskiej kinematografii. Tego samego zdania był Harlin, który oświadczył, że on i jego ekipa „nie otrzymali żadnych pieniędzy od rządu Gruzji”. Niemniej jednak, zgodnie z oficjalną wersją podaną po premierze filmu, realizację filmu sponsorowali niezależni gruzińscy biznesmeni, jednak nieoficjalnie pojawiały się również opinie o udziale w projekcie kapitału rosyjskiego.
- Ponieważ na etapie przygotowań do zdjęć film nie miał jeszcze oficjalnego tytułu, w pierwszych wiadomościach o filmie projekt nazywano po prostu „projektem Renny’ego Harlina” lub „film o wojnie rosyjsko-gruzińskiej” (ang. Untitled Renny Harlin/Georgia-Russia War Project). Następnie roboczym tytułem filmu w USA był „Krwawy Sierpień” (ang. Red August), a w Gruzji – „Sakartwelo” (ang. Sakartvelo). Na etapie zdjęć projekt otrzymał nazwę „Gruzja” (ang. Georgia) (pierwszy plakat promocyjny został opublikowany właśnie pod tym tytułem), pod którą w maju 2010 roku został pokazany w Cannes. Pod koniec września 2010 roku film został przemianowany na „5 dni w sierpniu” (ang. 5 Days of August), a następnie – również na „5 dni wojny” (ang. 5 Days of War) (początkowo istniała jeszcze wersja zapisu tytułu „Pięć dni wojny” (ang. Five Days of War)) w celu dystrybucji w pozostałych krajach (w szczególności w USA i Wielkiej Brytanii), ponieważ sierpień u nich nie kojarzy się z konfliktem na Kaukazie Południowym. We Francji film otrzymał tytuł „Stan wojny” (fr. État de guerre). W Japonii tytuł filmu został skrócony do „5 dni” (jap. ５デイズ Go Deizu), co wywołało kpinę na niektórych japońskich stronach tematycznych z powodu podobieństwa tytułu do popularnych tytułów filmów wyświetlanych w ramach tej samej oferty: „Trzy dni” (jap. スリーデイズ Surī Deizu) i „4 dni” (jap. 4デイズ Yon Deizu).
- Renny Harlin oświadczył, że film jest oparty na prawdziwych wydarzeniach (lub przynajmniej w dużej mierze), choć przyznał, że zawiera fikcyjne elementy, zwłaszcza że, jak sam stwierdził, jest to film fabularny. Niemniej jednak, w jednym z wywiadów pod koniec 2011 roku Harlin podkreślił, że okrucieństwa, które w filmie popełniali „Rosjanie”, rzeczywiście miały miejsce. Na pytanie dziennikarza, dlaczego Rosja nie poniosła za to żadnej kary, nawiązał do Bliskiego Wschodu i Afryki, gdzie regularnie dochodzi do masowych aktów przemocy i zabójstw, na które nikt nie zwraca uwagi.
- Na początku października 2009 roku pojawiły się informacje, że do jednej z ról w filmie zaproszono hollywoodzkiego aktora Andy’ego Garcię. Według ówczesnych nieoficjalnych doniesień, zaproponowano mu rolę prezydenta Gruzji, mimo że jest on o 11 lat starszy od Michaiła Saakaszwilego. W celu przygotowania się do roli García specjalnie trenował wymowę z akcentem, oglądając nagrania przemówień Saakaszwilego na Youtube i biorąc lekcje u konsultanta. W listopadzie 2009 roku Michaił Saakaszwili w Kijowie, w talk-show „Gotów Odpowiedzieć” (kanał „Ukraina”), żartując na temat Andy’ego Garcii, powiedział: „Gestykuluje rękami nie mniej niż ja. Myślę, że sobie poradzi”.
- Na rolę Kozaka Daniiła Harlin bez przesłuchań zaprosił swojego dawnego znajomego – fińskiego aktora Mikko Nousiainena, z którym wcześniej pracował przy projekcie „Mannerheim”. Aby wczuć się w rolę, Nousiainen przez dwa miesiące uczęszczał na siłownię, a następnie na planie w Gruzji, pod okiem instruktora, uczył się wypowiadać rosyjskojęzyczne frazy. Aktor po raz pierwszy w życiu musiał mówić po rosyjsku i znaczną część fraz po prostu nie rozumiał. Dodatkowo, aby stworzyć wizerunek, aktorowi wykonano tymczasowe tatuaże przypominające więzienne.
- Harlin twierdził, że zatrudnił Ruperta Frenda do głównej roli, ponieważ chciał zdezorientować widzów i pozbawić ich poczucia bezpieczeństwa podczas oglądania filmu, a Frend w tym celu nadawał się idealnie – jest wspaniałym aktorem i jednocześnie reprezentuje jedno z „nieprzetartych imion w Ameryce”.
- Za efekty specjalne, efekty wizualne i kaskaderkę do filmu odpowiadali rosyjscy specjaliści. Harlin nalegał na zatrudnienie rosyjskich specjalistów, a później nazwał to „dużą polityczną gorącą kartofelką”, ponieważ uznał za trafny pomysł zaproszenie Rosjan do kręcenia filmu w Gruzji o niedawnej wojnie z Rosją. Przed rozpoczęciem zdjęć doszło do incydentu, kiedy udali się na jedną z gruzińskich baz lotniczych. Usłyszawszy rosyjski język, Gruzini zapytali, skąd przybyli kaskaderzy, otrzymując odpowiedź „Z Rosji”. Harlin musiał osobiście interweniować w narastający konflikt, wyjaśniając później, że Gruzini pomyśleli, „że mogła to być szpiegowska akcja”. Wyjaśniając jednak, że są tu tylko po to, aby opowiedzieć gruzińską wersję wydarzeń całemu światu, Harlinowi udało się załagodzić sytuację.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Andy Garcia spotkał się na obiad z Michaiłem Saakaszwilim i, jak sam Saakaszwili powiedział, „ciągle pytał, jak wymawiać te lub inne słowa”. Same zdjęcia z udziałem Garcii zajęły dwa dni.
- Na etapie tworzenia filmu oficjalny sponsor projektu pozostawał nieznany. Już jednak na etapie zdjęć pojawiały się opinie o finansowaniu projektu przez władze Gruzji. Tak, lider Partii Pracy, Szalwa Natelaszwili, oświadczył w gazecie „Alia”, że Saakaszwili przeznaczył na realizację filmu 35 milionów dolarów, co osobiście potwierdził również były minister ds. rozwiązywania konfliktów, Giorgi Chajndrawa. Z kolei sekretarz generalny Gruzińskiej Partii Pracy, Jozef Szatberaszwili, twierdził, że Saakaszwili zapłacił twórcom filmu 100 milionów dolarów. Później gruzińska opozycja wielokrotnie oskarżała rząd kraju o bycie głównym sponsorem filmu. W październiku 2009 roku rosyjskie gazety rozpowszechniały informacje, że Andy Garcia otrzyma honorarium w wysokości 500 tysięcy dolarów, a Harlin – 450 tysięcy dolarów. W listopadzie 2009 roku Michaił Saakaszwili w Kijowie, w programie telewizyjnym „Gotów Odpowiedzieć” (kanał „Ukraina”), odpowiadał na pytania widzów, stwierdzając między innymi, że władze Gruzji nie finansowały tego filmu, ponieważ nie miały pieniędzy na wsparcie gruzińskiej kinematografii. Tego samego zdania był Harlin, który oświadczył, że on i jego ekipa „nie otrzymali żadnych pieniędzy od rządu Gruzji”. Niemniej jednak, zgodnie z oficjalną wersją podaną po premierze filmu, realizacja filmu została sfinansowana przez niezależnych gruzińskich biznesmenów, jednak nieoficjalnie pojawiały się również opinie o udziale w projekcie kapitału rosyjskiego.
Podobne filmy
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.7/10
7.7/10
7.5/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
