Szczygieł
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$45 000 000
Opłaty
$10 032 621
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Brad Simpson, Nina Jacobson, Mari-Jo Winkler, Kevin McCormick, Kortni Walenti, Sue Kroll
Operator
Kompozytor
Trevor Gureckis
Artysta
K.K. Barrett
Casting
Ellen Chenoweth
Instalacja
Krótki opis
Theodore "Theo" Decker miał 13 lat, kiedy jego matka zginęła w zamachu bombowym w Metropolitan Museum of Art. Tragedia zmienia jego życie w porywającą podróż przepełnioną smutkiem i poczuciem winy, podczas której odkrywa siebie na nowo, szuka odkupienia, a nawet odnajduje miłość. Przez cały ten czas nie rozstaje się z jedyną pamiątką, która przypomina mu tamten straszliwy dzień... obrazem przedstawiającym niewielkiego ptaka przykutego łańcuchem do podajnika, na którym siedzi... Szczygła.
Co pozostało za kulisami
- Film jest oparty na powieści o tym samym tytule (2013) amerykańskiej pisarki Donny Tartt, która otrzymała za nią Nagrodę Pulitzera.
- W filmie pokazany jest obraz „Szczygieł” (1654) autorstwa Karela Fabritiusa (1622-1654), który znajduje się w Królewskiej Galerii Mauritshuis w Hadze, Holandia. Na potrzeby realizacji filmu muzeum mogło udostępnić twórcom filmowym bardzo realistyczny „dubler” obrazu. K.K. Barrett, scenograf filmu, opowiada: „W muzeum wykorzystano skaner 3D do zeskanowania powierzchni obrazu, a następnie odtworzono płótno warstwa po warstwie w naturalnej wielkości. Do niektórych ujęć powiększaliśmy obraz w formacie cyfrowym, a następnie scenograf nakładał na górę warstwę farby, aby pociągnięcia pędzla i tekstura wyglądały tak samo jak na oryginalnym płótnie”.
- Większość scen, których akcja rozgrywa się w Las Vegas, w rzeczywistości kręcono na obrzeżach Albuquerque. Aby jeszcze bardziej podkreślić kontrast między miastem a pustynią, jak powiedział operator, „większość scen w Las Vegas celowo kręcono w jasnym świetle dziennym, aby uzyskać wrażenie rozgrzanego powietrza i wypłowiałych kolorów”. Oprócz oświetlenia użyto również szerszego obiektywu, „aby przestrzeń wydawała się bardziej otwarta, pustynna i wrogo nastawiona wobec Theo” – wspomina Roger Deakins.
- „Metropolitan Museum of Art” również udzielało pomocy ekipie filmowej w przygotowaniu wystawy do filmu. Kopie eksponatów wiszących na ścianach muzeum w filmie zostały stworzone na podstawie obrazów w wysokiej rozdzielczości, na wykorzystanie których twórcy filmu uzyskali licencje od „Metropolitan Museum”, muzeum „Mauritshuis”, „Rijksmuseum” i innych galerii. Zespoły grafików i scenografów drukowały obrazy na papierze fotograficznym, a następnie pracowały nad ich teksturą, aby wyglądały jak stare płótna. Do „muzealnego” odcinka filmu stworzono reprodukcje ponad 80 obrazów, z których najsłynniejszym jest „Lekcja anatomii doktora Tulpy” Rembrandta. Ze względu na stopień zniszczeń, które nastąpiłyby w wyniku wybuchu, nie było możliwe kręcenie takich wnętrz muzeum w samym „Metropolitan”. Dlatego twórcy odtworzyli kilka sąsiadujących sal muzeum w pomieszczeniu ogromnego magazynu w Yonkers, który często jest wykorzystywany do kręcenia filmów.
- Lokalizację dla przestronnego domu rodziny Barbour, do której chłopiec trafia po tragedii w muzeum, Barrett z ekipą znaleźli w mieście Haven, w stanie Nowy Jork.
- Do roli młodego Borisa reżyser John Crowley chciał zaangażować kogoś z aktorów rosyjskiego teatru w Nowym Jorku, ale Finn Wolfhard podczas przesłuchania zachwycił reżysera i trenera wymowy perfekcyjnym rosyjskim akcentem.
- W filmie pokazany jest obraz „Szczygiel” (1654) autorstwa Carela Fabritiusa (1622-1654), który znajduje się w Królewskiej Galerii Mauritshuis w Hadze w Holandii. Na potrzeby realizacji filmu muzeum mogło udostępnić twórcom filmowym bardzo realistyczną „dublerkę” obrazu. K.K. Barrett, scenograf filmu, opowiada: „W muzeum wykorzystano skaner 3D, aby zeskanować powierzchnię obrazu, a następnie odtworzyć płótno warstwa po warstwie w naturalnej wielkości. Do niektórych ujęć powiększaliśmy obraz cyfrowo, a następnie scenograf nakładał na górę warstwę farby, aby pociągnięcia pędzlem i tekstura wyglądały tak samo jak na oryginalnym płótnie”.
- Większość scen, których akcja rozgrywała się w Las Vegas, w rzeczywistości kręcono na obrzeżach Albuquerque. Aby jeszcze bardziej wzmocnić kontrast między miastem a pustynią, jak powiedział operator zdjęciowy, „większość scen w Las Vegas celowo kręcono w jasnym świetle dziennym, aby uzyskać wrażenie rozgrzanego powietrza i wypalonych słońcem kolorów”. Oprócz oświetlenia użyto również szerszego obiektywu, „aby przestrzeń wydawała się bardziej otwarta, opustoszała i wrogo nastawiona wobec Teo” – wspomina Roger Deakins.
Podobne filmy
8.8/10
8.8/10
8.6/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
