Strefa interesów
Zobacz to, czego nie widać.
Produkcja
Budżet
$15 000 000
Opłaty
$52 693 249
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Christian Friedel, Sandra Hüller, Johann Karthaus, Luis Noah Witte, Nele Ahrensmeier, Lilli Falk, Anastazja Drobniak, Cecylia Pekala, Kalman Wilson, Medusa Knopf
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
James Wilson, Ewa Puszczyńska, Tessa Ross, Oliwer Maden, Reno Antoniades, Len Blavatnik., Daniel Batsek, Deni Kohen, David Kimbangi, Ke'Lonn Darnell
Operator
Kompozytor
Artysta
Chris Oddy
Casting
Simone Bär, Magdalena Szwarcbart, Alexandra Montag
Instalacja
Paul Watts
Cały zespół (173)
Cały zespół (173)
Krótki opis
Komendant obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau Rudolf Höss i jego żona Hedwiga próbują ułożyć sobie rodzinne życie w domu z ogrodem, który znajduje się tuż obok obozu.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Jonathan Glazer zarządził zainstalowanie w domu i w ogrodzie kamer na zdalne sterowanie, aby aktorzy nie wiedzieli, czy są w danym momencie filmowani, a jeśli tak – czy zbliżeniem. W ten sposób aktorzy całkowicie zanurzali się w tym, co się działo.
- W dniu premiery filmu na 76. Festiwalu Filmowym w Cannes zmarł Martin Amis, scenarzysta i autor powieści, na podstawie której film został nakręcony.
- Bohaterka Sandry Hüller mówi przyjaciółkom, że jej płaszcz jest „Z Kanady”. Tak nazywano ogromny magazyn na terenie obozu koncentracyjnego, gdzie przechowywano rzeczy odebrane więźniom.
- Dzięki licznym kamerom, które rejestrowały obraz, reżyser i scenarzysta Jonathan Glazer na początku procesu montażu dysponował ponad 800 godzinami nagranego materiału.
- Reżyser i scenarzysta Jonathan Glazer nie chciał, aby widzowie widzieli wszystkie okrucieństwa, które działy się w obozie koncentracyjnym. Wystarczyło mu, żeby je usłyszeli. Dlatego operator dźwięku Jonny Bern stworzył 600-stronicowy dokument, w którym opisywano ważne wydarzenia w historii Oświęcimia, przytoczono świadectwa naocznych świadków oraz zamieszczono szczegółową mapę obozu. Na jej podstawie można było dokładnie ustalić odległości między poszczególnymi punktami, a także określić zasięg słyszalności dźwięków. Bern spędził rok na tworzeniu biblioteki dźwięków, która zawierała odgłosy maszyn produkcyjnych, pracy krematorium, pieców, tupot butów, strzały, stuk kół wagonów, szczekanie psów i krzyki. Do Oświęcimia przywożono wielu Francuzów, więc Bern wykorzystał krzyki z protestów w Paryżu w 2022 roku. Za dźwięki wydawane przez pijanych strażników użyto nagrań zrobionych na dworcu w Hamburgu.
- Zdjęcia rozpoczęły się latem 2021 roku w okolicach Oświęcimia w Polsce. Twórcy filmowi liczyli na możliwość kręcenia w prawdziwym domu komendanta Rudolfa Hössa, ale dom okazał się w fatalnym stanie z powodu położenia na terenie wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W pobliżu znaleziono budynek, który nadawał się do wykorzystania. Sadzenie drzew rozpoczęto już w kwietniu 2021 roku.
- Mieszkanie rodziny Hössów nie było autentyczne, jednak scenę w piwnicy kręcono w prawdziwej piwnicy domu, w którym kiedyś mieszali się Hössowie.
- Wizerunek młodej Polki został opracowany na podstawie pewnej Aleksandry, którą reżyser i scenarzysta Jonathan Glazer poznał podczas zbierania materiału do filmu. W wieku 12 lat była ona członkinią podziemnej organizacji i jeździła na rowerze do obozu koncentracyjnego z jabłkami dla więźniów, a w filmie pokazano jej prawdziwy rower i sukienkę.
- Praktycznie cały film kręcono przy naturalnym oświetleniu, a w nocnych scenach użyto kamery termowizyjnej.
- Pewnego razu Sandra Hüller zdecydowała, że nie będzie grać ról nazistów, przekonana, że aktorzy podświadomie lub nie próbują nadać swoim postaciom pewnego rodzaju glamouru. Dlatego Jonathan Glazer dał jej rolę pozbawioną blasku.
- Scenariusz Jonathana Glazera ma niewiele wspólnego z literackim pierwowzorem – powieścią Martina Amisa pod tym samym tytułem. W powieści Amisa opowiada fikcyjną historię miłosną, opowiedzianą z trzech różnych punktów widzenia, często w komicznym języku.
- W filmie pokazano piec Hoffmana, który niemiecki inżynier Friedrich Hoffmann wynalazł i opatentował w 1858 roku.
- W scenach plenerowych słychać dźwięk silnika motocyklowego. Wśród służby Rudolfa Hössa był specjalny człowiek, który odpalał motocykl, aby zagłuszyć krzyki i strzelaninę.
- Reżyser Jonathan Glazer zarządził zainstalowanie w domu i ogrodzie kamer sterowanych zdalnie, aby aktorzy nie wiedzieli, czy w danym momencie są filmowani, a jeśli tak – czy w zbliżeniu. Dzięki temu aktorzy mogli całkowicie zanurzyć się w tym, co się dzieje.
- Bohaterka Sandry Hüller mówi przyjaciółkom, że jej płaszcz pochodzi „z Kanady”. Tak nazywano ogromny magazyn na terenie obozu koncentracyjnego, gdzie przechowywano rzeczy odebrane więźniom.
- Scenariusz Jonathana Glazera niewiele ma wspólnego z literackim pierwowzorem – powieścią Martina Amisa pod tym samym tytułem. W powieści Amisa opowiada o fikcyjnej historii miłosnej, opowiedzianej z trzech różnych punktów widzenia, często w komicznym tonie.
Podobne filmy
8.7/10
8.5/10
8.5/10
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
