Podwodne życie ze Stevem Zissou
Kraj
Budżet
$50 000 000
Opłaty
$34 808 403
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Scott Rudin, Wes Anderson: **Wes Anderson**, Barry Mendel, Rudd Simmons
Operator
Kompozytor
Artysta
Mark Friedberg, Henry Selick, Arianne Sutner
Casting
Instalacja
David Moritz
Cały zespół (149)
Cały zespół (149)
Krótki opis
Sławny oceanograf Steve Zissou zaprzysiągł zemstę na rzadkim rekinie, który pożarł członka jego załogi. Oprócz swojego stałego zespołu, na jego statku dołącza Ned, mężczyzna wierzący, że Zissou jest jego ojcem, oraz Jane, dziennikarka w ciąży z żonatym mężczyzną. Podróżują po morzach, notorycznie napotykając piratów i, być może jeszcze traumatyczniej, różne postaci z przeszłości Zissou, w tym jego oddaloną żonę, Eleanor.
Co pozostało za kulisami
- Czerwone czapki, które noszą bohaterowie, nawiązują wprost do Jacquesa-Yvesa Cousteau, słynnego nurka i dokumentarzysty, którego twórczości jest poświęcony film.
- Podczas kręcenia filmu Bill Murray został dyplomowanym nurkiem, spędzając pod wodą ponad 40 godzin.
- Jane czyta na głos swojemu dziecku „W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta.
- Fabuła filmu jest parodią wariacją na temat „Mobiego Dicka” Hermana Melvilla.
- Pelé Dos Santos (Seu Jorge) śpiewa piosenki Davida Bowiego po portugalsku. Jorge stał się tak sławny po filmie, że wydał nawet oddzielny album piosenek zaśpiewanych w filmie – „The Life Aquatic Featuring Seu Jorge”.
- Adidas wydał buty sportowe, które precyzyjnie odwzorowują obuwie Steve’a Zissou (Billa Murraya).
- Cate Blanchett nie próbowała sceny z nocną meduzą (kiedy ona sama po raz pierwszy pojawia się na ekranie), aby dodać do epizodu spontaniczności.
- Matthew Gray Gubler, który zagrał jedną z ról drugoplanowych, doznał kontuzji nogi podczas kręcenia scen (to właśnie dubel z jego upadkiem wszedł do ostatecznej wersji filmu). Gubler zawsze nosi różne skarpetki, a tego dnia po raz pierwszy od kilku lat założył parę, czemu teraz przypisuje to upadku i jego konsekwencje.
- Reżyser i scenarzysta Wes Anderson obejrzał wiele filmów o tematyce morskiej, starając się zrozumieć, jak należy pokazywać wzburzone morze. Okazało się, że w filmie przygodowym Carrolla Ballard'a „Czarny ogier” (1979) była jedna scena, którą kręcono, kołysząc kamerą, i Anderson również wprowadził do filmu scenę nakręconą kołyszącą się kamerą.
- W oryginalnym scenariuszu zakładano, że piraci to mieszkańcy Indonezji, ale film kręcono we Włoszech, gdzie Indonezyjczyków nie było tak dużo, więc piratami uczyniono Filipińczyków.
- Do roli Jane Winslet-Richardson początkowo wybrano Gwyneth Paltrow, ale nie mogła wziąć udziału w zdjęciach z powodu zajętości w innych projektach. Zainteresowaniem projektem wykazała się Nicole Kidman i Wes Anderson ją zaangażował, ale Kidman również miała problemy z harmonogramem, więc rola przeszła do Julianne Moore, ale ostatecznie zagrała ją Cate Blanchett. Według Andersona, wybór nazwiska bohaterki został wpłynięty nazwiskiem aktorki Kate Winslet.
- Kiedy Cate Blanchett przygotowywała się do założenia sztucznego brzucha (bo jej bohaterka spodziewała się dziecka), nagle zemdlała. Sama aktorka była tym zaskoczona, ponieważ nie ma do tego skłonności. Kilka dni później dowiedziała się, że jest w ciąży.
- Model rekina miał prawie 2,5 metra długości. Do pływania dostępne były ręcznie sterowane urządzenia.
- Bud Cort uważał, że kiedy piraci porwą jego bohatera, ten powinien schudnąć o jakieś 20 kilogramów. Reżyserowi, scenarzyście i producentowi Wesowi Andersonowi to się nie podobało, ale Cort nalegał na swoim i rzeczywiście zrzucił ponad 20 kg.
- Jane czyta na głos swojemu dziecku „W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta.
- Pelé dos Santos (Seu Jorge) śpiewa piosenki Davida Bowiego w języku portugalskim. Jorge stał się tak sławny po filmie, że nawet wydał oddzielny album piosenek zaśpiewanych w filmie – „The Life Aquatic Featuring Seu Jorge”.
- Reżyser i scenarzysta Wes Anderson obejrzał wiele filmów o tematyce morskiej, starając się zrozumieć, jak należy pokazywać wzburzone morze. Okazało się, że w filmie przygodowym Carrolla Ballard’a „Czarny Rumak” (1979) była jedna scena, którą kręcono kołysząc kamerą, i Anderson również włączył do filmu scenę nakręconą kołyszącą się kamerą.
Podobne filmy
8.7/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
