Ad Astra
Krótki opis
Akcja filmu Ad Astra toczy się w niedalekiej przyszłości, w której ludzkość skolonizowała przestrzeń kosmiczną, a tajemnicze zjawisko zakłóca działanie ziemskiej technologii. Roy McBride, astronauta i syn pioniera podróży międzyplanetarnych, zostaje wysłany z misją przez cały układ słoneczny. Lata wcześniej jego ojciec poprowadził ekspedycję w stronę Neptuna w poszukiwaniu inteligentnego życia, lecz nigdy nie powrócił. Podróż Roya staje się poszukiwaniem prawdy o losach tamtej wyprawy oraz o sile, która obecnie zagraża całej planecie.
Reżyserem filmu jest James Gray, który współtworzył także scenariusz wraz z Ethanem Grossem. W jego filmografii obraz ten plasuje się pomiędzy Zaginionym miastem Z a Armagedonem. W rolę Roya wcielił się Brad Pitt, który wystąpił tu również jako producent. W obsadzie, liczącej 59 osób, znaleźli się także Tommy Lee Jones jako Clifford McBride, Liv Tyler jako Eve, Ruth Negga jako Helen Lantos oraz Donald Sutherland jako Thomas Pruitt. Film Graya łączy w sobie elementy dramatu i sci-fi. Przy budżecie wynoszącym 88 milionów dolarów, produkcja zarobiła w światowych kasach około 127 milionów dolarów.
Odbiór filmu przez widzów był umiarkowany: w serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,5/10 przy około 279 000 głosów, natomiast w TMDB 6,1/10 przy ponad 7 400 głosach. Ocena krytyków filmowych jest wyraźnie wyższa i wynosi 7,5/10 na podstawie 398 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Podczas kręcenia finałowej sceny Brad Pitt nagle i zupełnie niespodziewanie zaczął płakać, nie wychodząc z roli, czego nie było w scenariuszu. Scena ta rozgrywała się w warunkach braku grawitacji, a Pitt powiedział reżyserowi, że łza nie powinna spływać po policzku, ale w postaci kropelki unosić się przed jego twarzą i poprosił o zrobienie tego za pomocą technologii komputerowej. James Gray nie zmienił niczego, mówiąc Pittowi, że zagrał tę scenę zbyt dobrze, aby w niej coś zmieniać.
- Podczas przelotu z Marsa na Neptuna wspomina się Jowisza i Saturna, ale Uran nie zostaje w ogóle wspomniany. W rzeczywistości planety bardzo rzadko ustawiają się w linii względem Słońca, więc bohaterowie filmu mogli nawet nie przelecieć obok Urana. Ponadto, na drodze do Neptuna dość trudno jest tak zaplanować lot, aby przechodził zarówno obok Jowisza, jak i Saturna.
- Według Jamesa Greya, on i Natasha Lyonne mieszkają w tym samym domu. Pewnego razu, gdy film był w fazie przedprodukcji, poprosiła go o obiad, on opowiedział jej o filmie, nad którym aktualnie pracuje, ona poprosiła o rolę, a on znalazł dla niej rolę epizodyczną.
- Bohater Tommy’ego Lee Jonesa mówi, że ma zaćmę i nic nie widzi. Zaćma powstaje, gdy człowiek podczas długiego pobytu w kosmosie jest narażony na działanie promieniowania słonecznego.
- Przed sceną przejażdżki łazikami Royowi McBride'owi (Brad Pitt) informuje się, że wkrótce będzie pełnia księżyca. Jednak podczas przejażdżki na niebie widać Ziemię, oświetloną przez Słońce w więcej niż połowie, co oznacza, że niedawno był nowiu księżyca, a zatem pełnia nastąpi dopiero za jakiś czas.
- Aby pokazać statki kosmiczne i samą przestrzeń kosmiczną, reżyser James Gray nie zdecydował się na wykorzystanie technologii cyfrowych, jak to robią twórcy innych współczesnych filmów, lecz posłużył się modelami i innymi rekwizytami. Przy pokazywaniu powierzchni planet również nie użył technologii cyfrowych, lecz statyczne ujęcia. Tę samą technikę zastosował Stanley Kubrick (1928-1999) podczas pracy nad filmem science fiction „2001: Odyseja kosmiczna” w 1968 roku.
- Statek Roya dociera do Neptuna, napędzany silnikiem elektroreaktywnym. To wyjaśnia, jak udało mu się dotrzeć do celu bez tankowania, ponieważ wyposażony był w panele słoneczne.
- W oryginalnym scenariuszu nie było tekstu lektorskiego, dodano go dopiero w postprodukcji. Znaczną część tekstu lektorskiego napisał uhonorowany Oscarem scenarzysta Charlie Kaufman, który otwarcie wyśmiewał użycie tekstu lektorskiego w scenariuszu dramatu Spike’a Jonza „Adaptacja” (2002).
- W filmie wystąpili Donald Sutherland, Tommy Lee Jones i Lauren Dean. Ostatni raz grali razem u Clinta Eastwooda w filmie przygodowym „Kosmiczni kowboje” (2000).
- Według reżysera Jamesa Greya, musiał pójść na ustępstwa na rzecz studia filmowego w sporach o zakończenie filmu, aby dać zielone światło dla pracy nad projektem, ale nawet pomimo tego, że w filmie miał wystąpić Brad Pitt i on również miał być jednym z producentów, studio zwlekało z zatwierdzeniem projektu do ostatniej chwili.
- Według reżysera i scenarzysty Jamesa Greya, dźwięk, który słychać raz za razem na początku filmu, to nieco zmieniona i przyspieszona reprodukcja słów „Kocham cię, synku”, wypowiadanych przez postać Tommy'ego Lee Jonesa.
- Kiedy bohater Brada Pitta przegląda ściśle tajne wiadomości, na ekranie miga skrót „6EQUJ5”. Miłośnicy astronomii natychmiast rozpoznają w tym sekwencję znaków sygnału „Wow!” (lub „Ojej!”), odebranego podczas monitorowania przestrzeni kosmicznej w kierunku gwiazdozbioru Strzelca w 1977 roku. Pochodzenie sygnału, który mógł być wynikiem działalności pozaziemskiego umysłu, nigdy nie zostało wyjaśnione, a sam sygnał nigdy więcej się nie powtórzył.
- Zdjęcia młodego bohatera Tommy’ego Lee Jonesa w pomarańczowym skafandrze pochodzą z filmu „Kosmiczni kowboje”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
