Diabeł ubiera się u Prady
Nawet jeśli praca spadła ci z nieba, możesz w niej spotkać szefa z piekła rodem.
Kraj
Produkcja
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$326 551 094
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Wendy Finerman, Karen Rosenfelt, Józef M. Karacciolo Junior
Operator
Florian Ballhaus
Kompozytor
Artysta
Jess Gonchor
Casting
Ellen Lewis
Instalacja
Mark Livolsi
Cały zespół (98)
Cały zespół (98)
Krótki opis
"Diabeł ubiera się u Prady" to ekranizacja powieści Lauren Weisberger, jednego a największych bestsellerów ostatnich lat. Młoda dziewczyna zdobywa upragnioną pracę w jednym z najbardziej prestiżowych nowojorskich magazynów poświęconych modzie, mając nadzieję, że otworzy jej to drogę do wielkiej kariery. Pech w tym, że jej bezwzględna szefowa to kobieta z piekła rodem.
Co pozostało za kulisami
- W rosyjskiej wersji dubbingu Mirandę Priestly (Meryl Streep) zdubbingowała redaktor naczelna magazynu modowego „L`Officiel-Rosja” — Evelina Chromczenko.
- Oprócz Meryl Streep na rolę Mirandy Priestly pretendowały Helen Mirren i Kim Basinger.
- Aby przygotować się do roli, Anne Hathaway przepracowała tydzień w domu aukcyjnym jako asystentka.
- Wzorzec Mirandy Priestly został zaczerpnięty z redaktor naczelnej magazynu Vogue Anny Wintour.
- Już pierwszego dnia zdjęć Meryl Streep powiedziała Anne Hathaway, że idealnie nadaje się do roli i że bardzo się cieszy, że będą razem pracować, a po krótkiej pauzie dodała, że to ostatnie miłe słowa, które Hathaway od niej usłyszy podczas pracy nad filmem. Tak też się okazało w rzeczywistości.
- Wiele sukien zostało pożyczonych od znanych projektantów, ale nawet wtedy kostiumografka Patricia Field wydała na kostiumy ponad 1 milion dolarów. W ten sposób „Diabeł nosi Pradę” stał się filmem, na kostiumy w którym wydano największą kwotę w historii kinematografii.
- Po zakończeniu zdjęć wszystkie pokazane w filmie kostiumy zostały sprzedane na aukcji w ramach kampanii zbierania funduszy dla kobiet cierpiących na raka piersi. Anne Hathaway kupiła sobie zieloną sukienkę. Meryl Streep kupiła okulary przeciwsłoneczne, w których później wystąpiła na ekranie w roli Donny w musicalu Phyllidy Lloyd „Mamma Mia!” (2008).
- Artysta obrazu Jess Gonchor wkradł się do redakcji „Vogue”, aby niepostrzeżenie zerknąć do gabinetu redaktor naczelnej Anny Wintour. Doniesiono, że po premierze filmu Wintour zażądała remontu swojego gabinetu.
- Według scenariusza Emily, którą grała Emily Blunt, nie była Angielką. W niektórych scenach widać ją zajętą w tle, choć nie było tego w scenariuszu (po prostu wydawało jej się, że jej bohaterka powinna być ciągle czymś zajęta). Znaczną część jej garderoby stanowią ubrania Vivienne Westwood (1941-2022).
- Podczas kręcenia filmu na planie zdjęciowym cały czas odczuwalny był strach przed legendarnej Anną Wintour, redaktor naczelną magazynu „Vogue”. Twórcy filmu zwracali się do różnych projektantów, ale wszyscy odmówili udziału w filmie. Zgodził się tylko Valentino Garavani, w czarnej sukni od którego bohaterka Meryl Streep pojawia się na imprezie charytatywnej w muzeum. Ponadto w niewielkiej roli na ekranie pojawiła się brazylijska supermodelka Gisele Bündchen.
- Paryż był miejscem kręcenia tylko przez dwa dni. Biorąc pod uwagę, że przewiezienie Meryl Streep samolotem do Europy kosztowałoby niemało, wszystkie sceny z nią nakręcono w USA.
- Podczas zdjęć Anne Hathaway rzeczywiście schudła z rozmiaru 44 na 42.
- Emily Blunt przesłuchiwała się do roli w innym projekcie studia „20th Century Fox”, fantasy akcji Stephena Fangmeyera „Eragon” (2006), ale nie przeszła castingu, kiedy ktoś z producentów „Diabła nosi Pradę” zaproponował, by spróbowała swoich sił w tym filmie. Do tego czasu wróciła już do Wielkiej Brytanii.
- Stanley Tucci dołączył do obsady filmu na kilka dni przed nagrywaniem swojej pierwszej sceny. Do tej roli rozważano 150 innych aktorów.
- Twórcom filmu długo nie udawało się uzyskać zgody na kręcenie w wielu lokalizacjach, ponieważ ci, od których to zależało, uważali, że mogłoby to być sprzeczne z wolą Anny Wintour. Dotyczyło to kręcenia w Muzeum „Metropolitan”, w Bryant Park w Nowym Jorku i w domach, w których miały być kręcone sceny z mieszkania bohaterki Meryl Streep.
- Początkowo Anne Hathaway nie chciano obsadzić w roli Andy (szefów studia niepokoiło, że do tej pory aktorka występowała głównie w filmach skierowanych do nastolatków, a oni chcieli w tej roli zobaczyć jakąś znaną aktorkę dramatyczną). Hathaway aktywnie promowała swoją kandydaturę, nawet chodziła po gabinetach odpowiedzialnych pracowników wytwórni filmowej i opowiadała, dlaczego chce zdobyć tę rolę i jak widzi siebie w różnych scenach. Ostatecznie wtrąciła się Meryl Streep, która widziała grę Hathaway w melodramacie westernowym Anga Lee „Góra Brokeback” (2005) i zadzwoniła do studia, aby rolę powierzono Hathaway.
- Artysta obrazu, Jess Gonchor, dostał się do redakcji „Vogue”, aby niepostrzeżenie spojrzeć na gabinet redaktor naczelnej Anny Wintour. Twierdzi się, że po premierze filmu Wintour zażądała remontu w swoim gabinecie.
- Podczas pracy nad filmem na planie filmowym cały czas odczuwalny był strach przed legendarną Anną Wintour, redaktor naczelną magazynu „Vogue”. Twórcy filmu zwracali się do różnych projektantów mody, ale wszyscy odmówili propozycji pojawienia się na ekranie. Zgodził się tylko Valentino Garavani, w czarnej sukni od którego bohaterka Meryl Streep pojawia się na imprezie charytatywnej w muzeum. Ponadto w niewielkiej roli na ekranie pojawiła się brazylijska supermodelka Gisele Bündchen.
- Twórcy filmu długo nie mogli uzyskać zgody na realizację zdjęć w wielu lokalizacjach, ponieważ osoby decyzyjne obawiały się, że mogłoby to być sprzeczne z wolą Anny Wintour. Dotyczyło to zdjęć w Muzeum Metropolitan, w Bryant Parku w Nowym Jorku oraz w domach, w których planowano kręcić sceny przedstawiające mieszkanie bohaterki granej przez Meryl Streep.
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
