Diabeł ubiera się u Prady
Krótki opis
Diabeł ubiera się u Prady opowiada historię Andy Sachs, świeżo upieczonej absolwentki studiów, która przeprowadza się do Nowego Jorku z nadzieją na zbudowanie kariery dziennikarskiej. Udaje jej się zdobyć pracę jako druga asystentka Mirandy Priestly, budzącej respekt redaktor naczelnej magazynu modowego Runway. Choć wielu zazdrościłoby jej tego stanowiska, Andy nie interesuje się modą i z trudem radzi sobie z wymaganiami Mirandy oraz wrogością współpracowników. Aby przetrwać, stopniowo zmienia swój wygląd i sposób bycia, co zaczyna negatywnie wpływać na jej relacje z najbliższymi.
Film wyreżyserował David Frankel na podstawie scenariusza Aline Brosh McKenna, a producentką była Wendy Finerman. Była to druga produkcja we wspomnianej kariery reżyserskiej Frankela, po filmie Miami Rhapsody, a przed Marley i Ja; później Frankel powrócił do tej historii w Diable ubiera się u Prady 2. W rolach głównych wystąpiły Meryl Streep jako Miranda oraz Anne Hathaway jako Andy, a Emily Blunt i Stanley Tucci wcielili się w postacie Emily i Nigela. W napisach wymieniono łącznie 59 aktorów.
Film, który wszedł do kin w czerwcu 2006 roku, powstał za około 35 milionów dolarów i zarobił na całym świecie w przybliżeniu 327 milionów dolarów. W serwisie IMDb posiada ocenę 7/10 na podstawie około 527 000 głosów, natomiast w TMDB 7,4/10 przy około 14 250 głosach. Ocena krytyków wynosi 7/10 na podstawie 192 recenzji, co jest wynikiem zbliżonym do not ocen widzów.
Co pozostało za kulisami
- Wiele sukien zostało pożyczonych od znanych projektantów, ale nawet wtedy kostiumografka Patricia Field wydała na kostiumy ponad 1 milion dolarów. W ten sposób „Diabeł nosi Pradę” stał się filmem, na kostiumy w którym wydano największą kwotę w historii kinematografii.
- Już pierwszego dnia zdjęć Meryl Streep powiedziała Anne Hathaway, że idealnie nadaje się do roli i że bardzo się cieszy, że będą razem pracować, a po krótkiej pauzie dodała, że to ostatnie miłe słowa, które Hathaway od niej usłyszy podczas pracy nad filmem. Tak też się okazało w rzeczywistości.
- Wzorzec Mirandy Priestly został zaczerpnięty z redaktor naczelnej magazynu Vogue Anny Wintour.
- Początkowo Anne Hathaway nie chciano obsadzić w roli Andy (szefów studia niepokoiło, że do tej pory aktorka występowała głównie w filmach skierowanych do nastolatków, a oni chcieli w tej roli zobaczyć jakąś znaną aktorkę dramatyczną). Hathaway aktywnie promowała swoją kandydaturę, nawet chodziła po gabinetach odpowiedzialnych pracowników wytwórni filmowej i opowiadała, dlaczego chce zdobyć tę rolę i jak widzi siebie w różnych scenach. Ostatecznie wtrąciła się Meryl Streep, która widziała grę Hathaway w melodramacie westernowym Anga Lee „Góra Brokeback” (2005) i zadzwoniła do studia, aby rolę powierzono Hathaway.
- Podczas pracy nad filmem na planie filmowym cały czas odczuwalny był strach przed legendarną Anną Wintour, redaktor naczelną magazynu „Vogue”. Twórcy filmu zwracali się do różnych projektantów mody, ale wszyscy odmówili propozycji pojawienia się na ekranie. Zgodził się tylko Valentino Garavani, w czarnej sukni od którego bohaterka Meryl Streep pojawia się na imprezie charytatywnej w muzeum. Ponadto w niewielkiej roli na ekranie pojawiła się brazylijska supermodelka Gisele Bündchen.
- Po zakończeniu zdjęć wszystkie pokazane w filmie kostiumy zostały sprzedane na aukcji w ramach kampanii zbierania funduszy dla kobiet cierpiących na raka piersi. Anne Hathaway kupiła sobie zieloną sukienkę. Meryl Streep kupiła okulary przeciwsłoneczne, w których później wystąpiła na ekranie w roli Donny w musicalu Phyllidy Lloyd „Mamma Mia!” (2008).
- W Paryżu kręcono tylko przez dwa dni. Biorąc pod uwagę, że transport Meryl Streep samolotem do Europy kosztowałby ogromną sumę, wszystkie sceny z jej udziałem nakręcono w USA.
- Emily Blunt przesłuchiwała się do roli w innym projekcie studia „20th Century Fox”, fantasy akcji Stephena Fangmeyera „Eragon” (2006), ale nie przeszła castingu, kiedy ktoś z producentów „Diabła nosi Pradę” zaproponował, by spróbowała swoich sił w tym filmie. Do tego czasu wróciła już do Wielkiej Brytanii.
- Według scenariusza Emily, w którą wcieliła się Emily Blunt, nie była Angielką. W niektórych scenach widać, jak zajmuje się czymś w tle, mimo że nie było tego w scenariuszu (po prostu aktorce wydawało się, że jej bohaterka powinna być cały czas czymś zajęta). Znaczną część jej garderoby stanowią ubrania od Vivienne Westwood (1941-2022).
- Stanley Tucci dołączył do obsady filmu na kilka dni przed nagrywaniem swojej pierwszej sceny. Do tej roli rozważano 150 innych aktorów.
- Oprócz Meryl Streep na rolę Mirandy Priestly pretendowały Helen Mirren i Kim Basinger.
- Aby przygotować się do roli, Anne Hathaway przepracowała tydzień w domu aukcyjnym jako asystentka.
- Podczas zdjęć Anne Hathaway rzeczywiście schudła z rozmiaru 44 na 42.
- Artysta obrazu, Jess Gonchor, dostał się do redakcji „Vogue”, aby niepostrzeżenie spojrzeć na gabinet redaktor naczelnej Anny Wintour. Twierdzi się, że po premierze filmu Wintour zażądała remontu w swoim gabinecie.
- Twórcy filmu długo nie mogli uzyskać zgody na realizację zdjęć w wielu lokalizacjach, ponieważ osoby decyzyjne obawiały się, że mogłoby to być sprzeczne z wolą Anny Wintour. Dotyczyło to zdjęć w Muzeum Metropolitan, w Bryant Parku w Nowym Jorku oraz w domach, w których planowano kręcić sceny przedstawiające mieszkanie bohaterki granej przez Meryl Streep.
- W rosyjskiej wersji dubbingu Mirandę Priestly (Meryl Streep) zdubbingowała redaktor naczelna magazynu modowego „L`Officiel-Rosja” — Evelina Chromczenko.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
