Sala Strachu
Krótki opis
Borykający się z problemami zespół punkowy Ain't Rights kończy katastrofalną trasę koncertową. Pozbawieni pieniędzy muzycy przyjmują propozycję ostatniego występu w odległym klubie na obszarach wiejskich Oregonu. Po zejściu ze sceny odkrywają jednak, że lokal jest prowadzony przez gang białych suprematystów, a oni sami przypadkowo stali się świadkami morderstwa. Razem z młodą kobietą, którą znajdują za kulisami, członkowie zespołu zostają zapędzeni do garderoby. Właściciel klubu, Darcy, wydaje swoim ludziom rozkaz, aby nikt z naocznych świadków nie opuścił budynku. Rozpoczyna się brutalne oblężenie, w którym uwięzieni muzycy muszą stawić czoła oczekującym na zewnątrz skinheadom.
Film został napisany i wyreżyserowany przez Jeremy’ego Saulniera; w jego filmografii produkcja ta następuje po obrazie Blue Ruin, a poprzedza Powstrzymać mrok. W głównych rolach wystąpili Anton Yelchin jako Pat, Imogen Poots jako Amber oraz Patrick Stewart jako Darcy, a także Alia Shawkat, Joe Cole i Callum Turner. Budżet produkcji wyniósł około 5 milionów dolarów, natomiast wpływy z box office na całym świecie wyniosły w przybliżeniu 4 miliony dolarów.
W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 153 000 głosów, a w TMDB oceniono go na 6,7/10 przy około 3 000 głosów. Znacznie wyższa jest ocena krytyków, która wynosi 7,7/10 na podstawie 249 recenzji, co wskazuje na to, że recenzenci przyjęli ten tytuł entuzjastyczniej niż szeroka publiczność.
Co pozostało za kulisami
- Historia o paincie, którą w filmie opowiada Pat w wykonaniu Antona Yelhina, wydarzyła się w życiu Jeremy'ego Saulniera. Rick Spears, o którym w niej mowa, jest prawdziwą osobą.
- Film zaczyna się i kończy tym samym słowem.
- Pomysł ze sceną, w której trupa ciągnie się po podłodze za rękojeść noża wystającego z głowy, zainspirowany został filmem dokumentalnym o zamieszkach w więzieniu, który wywarło na reżyserze silne wrażenie.
- Zespół rockowy, składający się z głównych bohaterów, gra do własnego playbacku. Anton Yelchin (bas) i Alia Shawkat (gitara) umieli grać na instrumentach, ale Callum Turner (wokal), według reżysera, wcześniej nie miał absolutnie żadnego pojęcia o muzyce. Joe Cole specjalnie uczył się grać na perkusji przed zdjęciami.
- Pod koniec filmu w furgonetce, w której podróżował zespół, widoczna jest książka „Smocze świty wiosny” (1985) z serii „Saga o Kopii” autorstwa Tracy Hickman i Margaret Weis.
- Podczas spotkania z widzami na festiwalu filmowym Fantastic Fest w Austin w Teksasie w 2015 roku Jeremy Saulnier stwierdził, że choć w tytułach dwóch jego filmów pojawia się nazwa koloru (niebieski i zielony), to stało się to przypadkiem. Reżyser zażartował, że „Zielony pokój” jest raczej częścią tak zwanej „trylogii bezradności” – filmów, w których główni bohaterowie wpędzają się w poważne tarapaty, a przetrwanie wymaga umiejętności, których nie posiadają.
- Poza człowieka z maczetą na plakacie filmu została skopiowana z okładki trzeciego albumu studyjnego „London Calling” (1979) brytyjskiego zespołu punkrockowego The Clash.
- Zespół wykonuje cover utworu „Nazi Punks Fuck Off” amerykańskiego zespołu hardcore punk Dead Kennedys.
- Patrick Stewart opowiadał w jednym z wywiadów, że po zakończeniu czytania scenariusza w swoim domu w Wielkiej Brytanii był tak przerażony, że zamknął wszystkie drzwi i okna, włączył alarm i nalał sobie whisky. Stewart od razu zrozumiał, że chce zagrać rolę Darcy'ego, ponieważ tak charakterystyczne role negatywnych postaci zdarzają się niezbyt często, a film musi być wciągający.
- Reżyser Jeremy Saulnier wyjaśnił, dlaczego z entuzjazmem podjął się tego filmu. Według Saulniera wiedział, że w miarę rozwoju jego kariery reżyserskiej prawdopodobnie nie będzie miał już okazji nakręcić tak mrocznego filmu z tak dużą ilością scen przemocy, i że młodym reżyserom taka możliwość na pewno nie zostanie dana. Reżyser uznał, że po poprzednim filmie „Katastrofa” jest gotowy podjąć się tak wymagającego projektu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
