Nienawistna ósemka
Tu nie ma przypadkowych gości.
Kraj
Produkcja
Budżet
$44 000 000
Opłaty
$155 760 117
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Stacey Sher, Richard N. Gladstein → Richard Gladstein, Shannon McIntosh, Bob Weinstein, Harvey Weinstein, Georgia Kacandes
Operator
Kompozytor
Artysta
Yohei Taneda, Kil Won Yu
Casting
Instalacja
Krótki opis
Kilka lat po wojnie secesyjnej przez wietrzne pustkowia Wyoming podróżują łowca nagród John Ruth, znany jako "Szubienica", oraz zbiegła przestępczyni Daisy Domergue. Ruth ma zamiar doprowadzić kobietę przed oblicze sprawiedliwości. Podczas podróży spotykają innego okrytego złą sławą łowcę nagród majora Marquisa Warrena, niegdyś żołnierza walczącego po stronie Unii, oraz Chrisa Mannixa, renegata z Południa i samozwańczego szeryfa miasta Red Rock, do którego zmierzają. Podróżni zbaczają jednak ze szlaku podczas zamieci śnieżnej. Schronienie znajdują w zajeździe na górskiej przełęczy, gdzie zostają powitani przez czterech nieznajomych: Boba opiekującego się lokalem, kata z Red Rock Oswaldo Mobraya, kowboja Joego Gage'a i byłego konfederackiego generała Sanforda Smithersa.
Co pozostało za kulisami
- To pierwszy film od czasu premiery „Dżihadu” (1966), który został nakręcony z wykorzystaniem technologii Ultra Panavision 70 (taśma 65 mm, format anamorficzny, proporcje obrazu 2,76:1), opracowanej ponad pół wieku temu. Ten sam format wykorzystano przy kręceniu niektórych filmów w latach 50. i 60. XX wieku, w szczególności „Rain Tree County” (1957), „Ben-Hur” (1959), „Bunt na Bounty” (1962), „It’s a Mad, Mad, Mad, Mad World” (1963) i „The Greatest Story Ever Told” (1965). Ponadto „Osmiu wspaniałych” będzie drugim po „Jackie Brown” (1997) filmem Tarantino, nakręconym nie w formacie 2,35.
- Na planie filmowym celowo utrzymywano zerową temperaturę.
- Akcja filmu rozgrywa się w tym samym uniwersum co fabuła „Django”, jednak oba filmy nie są ze sobą powiązane.
- Quentin Tarantino zrezygnował z dalszej pracy nad filmem, gdy scenariusz trafił do prasy. Po przeczytaniu scenariusza w Los Angeles wszyscy aktorzy tak bardzo zaangażowali się w pomysł dokończenia filmu, że Tarantino pod ich naciskiem, a szczególnie pod naciskiem Samuela L. Jacksona, zgodził się wrócić do zdjęć.
- Akcja filmu rozgrywa się podczas straszliwej zamieci śnieżnej kilka lat po Wojnie Secesyjnej w USA. Prawdopodobnie Tarantino miał na myśli Wielką Zamieć z 1888 roku. Była to jedna z najsilniejszych zamieci w historii kraju, która przeszła przez północne stany i kosztowała życie setki ludzi, w tym wojskowych od szeregowych do generałów.
- To już szósty film, nad którym wspólnie pracowali Tarantino i Samuel L. Jackson. Jackson pojawił się w epizodycznej roli w drugiej części „Kill Bill”, a jego głos brzmiał w tle w filmie „Bękarty wojenne”.
- Rola, którą ostatecznie zagrała Jennifer Jason Leigh, została początkowo zaoferowana Katie Sackhoff. Sackhoff nawet próbowała jej z reżyserem. Uważano, że rola przypadnie jej w udziale, jednak twórcy filmu zdecydowali, że jest zbyt młoda, aby wiarygodnie zagrać Daisy Domergue.
- Ze wszystkich aktorów biorących udział w filmie tylko Jennifer Jason Leigh, Demian Bichir, Jin Jones i Channing Tatum nigdy wcześniej nie pracowali z Quentinem Tarantino.
- Fabuła filmu daje dość wiarygodny opis życia w latach po Wojnie Secesyjnej i realiów tamtych czasów. W szczególności w filmie ukazana jest niechęć i stała rywalizacja między federalistami i konfederatami, różnica w ich podejściu do zniesienia niewolnictwa i przyznania czarnym praw równych białym, do problemów ekonomicznych stanów południowych i zabójstwa Abrahama Lincolna.
- To ósmy film reżysera Quentina Tarantino, a w jego tytule występuje cyfra „8”. Podobnie słynny film Federico Felliniego „8 ½” został nazwany na cześć tego, że jest to jego „ósmy i pół” film (do tego Fellini nakręcił 6 pełnometrażowych filmów, 2 krótkometrażowe i jeden film wspólnie z Alberto Lattuadą). Tym samym Tarantino oddaje hołd filmowi wielkiego reżysera. Tę tendencję można zauważyć również w jego wcześniejszych pracach, na przykład w „Pulp Fiction” (1994).
- Samuel L. Jackson i Tim Roth wystąpili w filmie Tarantino „Pulp Fiction” (1994). Roth i Michael Madsen wspólnie wystąpili w „Wściekłych psach” (1992), a Madsen i Jackson — w drugiej części filmu „Kill Bill” (2004). Przed „Nienawistnymi ośmioma” Jackson pojawił się w pięciu filmach Tarantino, a Roth i Madsen — każdy w trzech. To trzej najbardziej lubiani aktorzy Quentina Tarantino, jednak „Nienawistni ośmiu” to pierwszy film, w którym wszyscy trzej grają razem.
- Postać Samuela L. Jacksona „major Marquis Warren” została nazwana na cześć reżysera Charlesa Marquisa Warrena.
- 26 września 2014 roku władze stanu Kolorado podpisały dokumenty o przeznaczeniu 5 milionów dolarów na produkcję filmu. Zdjęcia miały być kręcone w południowo-zachodniej części stanu. Pod plan filmowy wyznaczono ranczo na płaskowyżu i 900 akrów przyległej ziemi. 16 października odbyło się spotkanie z okręgową komisją planowania i podjęto decyzję o urządzeniu tymczasowego planu filmowego. Zdjęcia rozpoczęły się 8 grudnia 2014 roku na ranczu Schmida w pobliżu Telluride, w stanie Kolorado.
- „Nienawistni ośmiu” (2015) po raz pierwszy zeszło na planie filmowym Kurta Russella i Jennifer Jason Leigh po premierze „Szybkich i wściekłych” (1991).
- Prowadzono rozmowy z Viggo Mortensenem o jego udziale w filmie (rola Jody Domergue była mu przeznaczona), jednak zajętość w innych projektach uniemożliwiła aktorowi występ w filmie Tarantino.
- Na półkach w sklepie Minnie można zauważyć papierosy Red Apple — markę wymyśloną przez Quentina Tarantino wiele lat temu jako protest przeciwko reklamie w kinie. Red Apple palą bohaterowie jego filmów „Pulp Fiction”, „Kill Bill” i „Bękarty wojenne”, a także bohaterowie filmów Roberta Rodrigueza „Od zmierzchu do świtu” i „Planet strachu”.
- Tim Roth potwierdził w wywiadzie, że jego postać — kat Oswaldo Mobrey — jest przodkiem Archiego Hicoxa, brytyjskiego porucznika z filmu Tarantino „Bękarty wojenne”. Hicoxa, podobnie jak Mobrey’a, miał początkowo grać Roth, ale z powodu jego ówczesnego zajęcia rola przypadła Michaelowi Fassbenderowi.
- Słowo „negro” (dosł. „czarny”) pojawia się 58 razy w wersji kinowej filmu i 65 razy — w rozszerzonej, do której dodano jedną scenę. Michael Madsen jest jedynym z głównej obsady aktorskiej, który ani razu nie wypowiada tego słowa w filmie.
- Muzyka użyta w filmie została pierwotnie skomponowana przez Ennio Morricone do filmu „Coś” (1982).
- W finale scenariusza, który trafił do prasy, wszyscy bohaterowie filmu albo już nie żyją, albo byli na skraju śmierci. Podczas publicznego czytania scenariusza Quentin Tarantino oświadczył, że zakończenie zostanie przepisane.
- Według samego Quentina Tarantino pomysł na film został zainspirowany serialami westernowymi, takimi jak „Bonanza” (1959), „Virginian” (1962) i „High Country” (1967). Tarantino powiedział: „Kilka razy w sezonie w tych serialach zawsze pojawiał się odcinek, w którym bandyci biorą zakładników z głównych bohaterów. Lubię w westernach to, że można obejrzeć połowę serialu, zanim zrozumiesz, czy to dobra postać, czy zła. Staje się to jasne dopiero z przeszłości postaci. Na przykład, gdy kilku złoczyńców zbiera się w jednym miejscu i zaczyna opowiadać historie o swojej przeszłości. I spróbuj rozróżnić, czy to prawda, czy nie. A jeśli zamkniesz takich facetów gdzieś, gdzie na zewnątrz szaleje śnieżna burza i dasz im broń, to będzie ciekawie zobaczyć, co z tego wyniknie”.
- To pierwszy film od czasu premiery „Dżihadu” (1966), który został nakręcony z wykorzystaniem technologii Ultra Panavision 70 (klisza 65 mm, format anamorficzny, proporcje obrazu 2,76:1), opracowanej ponad pół wieku temu. Ten sam format był wykorzystywany przy kręceniu niektórych filmów w latach 50. i 60. XX wieku, w szczególności „Rain Tree County” (1957), „Ben-Hur” (1959), „Bunt na Bounty” (1962), „To szalony, szalony, szalony, szalony świat” (1963) i „Najwspanialsza historia, jaka kiedykolwiek została opowiedziana” (1965). Ponadto „Osmiu wspaniałych” będzie drugim po „Jackie Brown” (1997) filmem Tarantino nakręconym nie w formacie 2,35.
- Akcja filmu rozgrywa się w tym samym uniwersum co fabuła „Django Unchained”, jednak te dwa filmy nie są ze sobą w żaden sposób powiązane.
- To już szósty film, nad którym wspólnie pracowali Tarantino i Samuel L. Jackson. Jackson pojawił się w epizodycznej roli w drugiej części „Kill Bill”, a jego głos brzmiał poza ekranem w filmie „Bękarty wojenne”.
- To ósmy film reżysera Quentina Tarantino, a w jego tytule występuje cyfra „8”. Podobnie jak słynny film Federico Felliniego „Osiem i pół” został nazwany na cześć tego, że był to jego „ósmy i pół” film (do tego czasu Fellini nakręcił 6 pełnometrażowych, 2 krótkometrażowe i jeden film wspólnie z Alberto Lattuadą). W ten sposób Tarantino oddaje hołd filmowi wielkiego reżysera. Tę tendencję można zauważyć również w jego wcześniejszych pracach, na przykład w „Pulp Fiction” (1994).
- Samuel L. Jackson i Tim Roth wystąpili w filmie Tarantino „Pulp Fiction” (1994). Roth i Michael Madsen pojawili się razem w „Rezerwuarze psów” (1992), a Madsen i Jackson – w drugiej części filmu „Kill Bill” (2004). Przed „Dwunastoma rozjuszonymi” Jackson wystąpił w pięciu filmach Tarantino, a Roth i Madsen – każdy w trzech. To trzej ulubieni aktorzy Quentina Tarantino, jednak „Dwunastu rozjuszonych” to pierwszy film, w którym wszyscy trzej grają razem.
- Postać majora Markiza Warrena, w którą wciela się Samuel L. Jackson, została nazwana na cześć reżysera Charlesa Markiza Warrena.
- „Dwunastu rozjuszonych” (2015) po raz pierwszy zestawili na planie filmowym Kurta Russella i Jennifer Jason Leigh po premierze „Powrotu w przeszłość” (1991).
- Na półkach w sklepie Minnie można zauważyć papierosy Red Apple – markę wymyśloną wiele lat temu przez Quentina Tarantino jako protest przeciwko reklamie w filmach. Papierosy Red Apple palą bohaterowie jego filmów „Pulp Fiction”, „Kill Bill” i „Bękarty wojenne”, a także bohaterowie filmów Roberta Rodrigueza „Od zmierzchu do świtu” i „Planet Terror”.
- Tim Roth potwierdził w wywiadzie, że jego postać – kat Oswald Mobrey – jest przodkiem Archiego Hickoxa, brytyjskiego porucznika z filmu Tarantino „Bękarty wojenne”. Hickoxa, podobnie jak Mobrey, początkowo również miał grać Roth, ale z powodu ówczesnego zaangażowania rola przypadła Michaelowi Fassbenderowi.
- Słowo „nigger” pojawia się 58 razy w wersji kinowej filmu i 65 razy w rozszerzonej, do której dodano jedną scenę. Michael Madsen jest jedynym członkiem głównej obsady, który ani razu nie wypowiada tego słowa w filmie.
- Muzyka wykorzystana w filmie została pierwotnie skomponowana przez Ennio Morricone do filmu „Coś” (1982).
- Zgodnie z wypowiedzią samego Quentina Tarantino, pomysł na film zainspirowany był westernami telewizyjnymi, takimi jak „Bonanza” (1959), „Virginian” (1962) i „High Chaparral” (1967). Tarantino powiedział: „Kilka razy w sezonie w tych serialach obowiązkowo pojawiał się odcinek, w którym bandyci biorą w niewolę jednego z głównych bohaterów. Lubię w westernach to, że można oglądać połowę serialu, zanim zrozumiesz, czy postać jest dobra, czy zła. Staje się to jasne dopiero z przeszłości postaci. Na przykład, kiedy kilku łotrów zbiera się w jednym miejscu i zaczyna opowiadać historie o swojej przeszłości. I trudno wtedy stwierdzić, czy to prawda, czy nie. A jeśli zamknąć takich facetów gdzieś, żeby na zewnątrz szalała śnieżyca i dać im broń, to będzie ciekawie zobaczyć, co z tego wyniknie”.
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
