Wciąż ją kocham
Krótki opis
Wciąż ją kocham opowiada historię Johna Tyree, żołnierza na przepustce, który poznaje studentkę Savannah Curtis, gdy wyławia z oceanu jej torebkę. Podczas jego krótkiego pobytu w domu między młodymi rodzi się uczucie, a przed powrotem Johna na służbę za granicą oboje obiecują pisać do siebie listy. Korespondencja pozwala im podtrzymać relację na odległość, jednak rygory wojskowe oraz wydarzenia związane z zamachami z 11 września komplikują wspólną przyszłość, którą sobie wymarzyli.
Film to dramat i romans oparty na powieści Nicholasa Sparksa. Reżyserem obrazu jest Lasse Hallström – jest to dwunasta z dwudziestu wyreżyserowanych przez niego produkcji, umiejscowiona chronologicznie po filmie Mój przyjaciel Hachiko i przed Połów szczęścia w Jemenie. Scenariusz napisała Jamie Linden, a za produkcję odpowiadali Wyck Godfrey, Marty Bowen i Ryan Kavanaugh. W rolach głównych wystąpili Amanda Seyfried jako Savannah oraz Channing Tatum jako John, a w trzydziest dziewięcioosobowej obsadzie znaleźli się również Richard Jenkins, Henry Thomas, D.J. Cotrona i Cullen Moss.
Przy budżecie wynoszącym 25 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie około 115 milionów dolarów. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,3 na podstawie około 163 000 głosów, natomiast w TMDB nota ta wynosi 6,8 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących, wynoszącej 4 347 osób. Ocena krytyków na poziomie 4,6 z 136 recenzji jest niższa niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Inspiratorem adaptacji filmowej powieści Nicolasa Sparksa był producent Marty Bowen. Przeczytał on rękopis powieści jeszcze przed jej publikacją.
- Film jest adaptacją powieści Nicolasa Sparksa „Drogi John” (Dear John, 2006).
- Oryginalny tytuł książki i filmu „Dear John” („Drogi Johnie”) w języku angielskim jest wyrażeniem idiomatycznym, oznaczającym list od dziewczyny lub żony, informujący o zerwaniu związku z chłopakiem lub mężem. Taki list najczęściej pisze się, gdy nie ma możliwości lub nie ma się ochoty powiedzieć tej osobie tego w twarz. Dokładne pochodzenie tego wyrażenia jest nieznane, ale uważa się, że narodziło się i weszło w użycie podczas II wojny światowej.
- Wszystkie cztery poprzednie ekranizacje bestsellerów Nicolasa Sparksa wydawało studio Warner Bros., ale w tym przypadku prawa do książki nie trafiły do niego, a do Sony Pictures.
- Od 92 minuty filmu do 95 minuty u Johna są odwrócone pagony, potem przyjmują prawidłowe położenie.
- Postać Alana otrzymała swoje cechy od jednego z synów Nicolasa Sparksa, również dotkniętego jedną z form autyzmu – zespołem Aspergera.
- Finał filmu w pośpiechu musiał zostać ponownie nakręcony po niezadowalającej reakcji na testowych pokazach.
- Szwedzka flaga nad obozem wojsk w Afganistanie przypomina widzowi o narodowości reżysera filmu Lasse Hallströma.
- Pomimo tego, że operacje wojskowe w filmie rozgrywają się w naszych czasach, twórcy filmu celowo nie wysłali Johna do Iraku, ponieważ starali się uniknąć jakichkolwiek skojarzeń politycznych.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
