Niezłomny
Krótki opis
Niezłomny opowiada prawdziwą historię Louisa Zamperini, amerykańskiego biegacza długodystansowego, który wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Choć nie zdobył medalu, jego występ w finale przyciągnął taką uwagę, że Adolf Hitler poprosił o spotkanie z nim. Gdy kolejne Igrzyska planowane w Tokio odwołano z powodu wybuchu wojny, Zamperini wstąpił do Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych jako bombardier. Podczas misji nad Pacyfikiem jego samolot rozbił się, w wyniku czego on i dwóch innych mężczyzn dryfowali na tratwie. Po długiej i wyczerpującej walce o przetrwanie na morzu zostali schwytani przez japońską marynarkę i wysłani do obozów jenieckich, gdzie Zamperini doświadczył nieustannego okrucieństwa ze strony strażnika znanego jako „Ptak”.
Film wyreżyserowała Angelina Jolie – był to jej pełnometrażowy debiut reżyserski, po którym nastąpiły obrazy Nad morzem, Najpierw zabili mojego ojca oraz Without Blood. Scenariusz napisali William Nicholson oraz Joel i Ethan Coen, a producentami byli Clayton Townsend, Erwin Stoff i Jolie. W rolę Zamperini wcielił się Jack O'Connell, a w obsadzie znaleźli się m.in. Alex Russell, Domhnall Gleeson, Garrett Hedlund, MIYAVI i Finn Wittrock.
Przy budżecie wynoszącym 65 milionów USD, film zarobił na całym świecie około 161 milionów USD, co stanowi solidny wynik. Na portalu IMDb uzyskał ocenę 7,2/10 na podstawie około 198 000 głosów, a na TMDB 7,4/10 z około 4 450 głosów. Ocena krytyków wynosi 6/10 na podstawie 230 recenzji, co wskazuje, że widzowie przyjęli film nieco cieplej niż recenzenci.
Co pozostało za kulisami
- Universal Studios nabyło prawa do historii Louisa Zamperiniego w 1957 roku w nadziei na nakręcenie filmu z udziałem Tony’ego Curtisa. Później Nicholas Cage zainteresował się projektem. Ostatecznie film otrzymał zielone światło dopiero po tym, jak książka o Zamperinim stała się bestsellerem.
- Kiedy Zamperini i Phil płyną w morzu na tratwie, Phil patrzy na zdjęcie kobiety. To prawdziwe zdjęcie jego ukochanej, która w przyszłości została jego żoną. To zdjęcie Angelina Jolie otrzymała od jego córki.
- Jednym z głównych kandydatów do roli Louisa Zamperiniego był Dane DeHaan.
- Z powodu ospy wietrznej Angelina Jolie nie mogła uczestniczyć w premierze filmu.
- Film został pokazany 8 stycznia 2015 roku w Casina Pio IV, głównym budynku Papieskiej Akademii Nauk i Papieskiej Akademii Nauk Społecznych w Watykanie. Papież Franciszek nie był obecny na pokazie, jednak później spotkał się z Angeliną Jolie i Lukiem Zamperinym (Luke Zamperini), synem zmarłego sportowca Louisa Zamperiniego.
- Louis Zamperini zmarł 2 lipca 2014 roku. Przed śmiercią, leżąc w szpitalu, zdążył obejrzeć wersję roboczą filmu na laptopie Angeliny Jolie.
- Jak wskazano w napisach końcowych, prawdziwy Mutsuhiro Watanabe odmówił spotkania z Louisem Zamperiniego, jednak zgodził się udzielić wywiadu dla programu telewizyjnego z okazji udziału Zamperiniego w sztafecie olimpijskiego ognia w Tokio w 1998 roku. Podczas wywiadu Watanabe nie wyraził skruchy za znęcanie się nad jeńcami, ale przyznał, że kierował się nie oficjalnymi rozkazami, a osobistymi uczuciami wobec wrogów.
- Clay Zamperini, wnuk Louisa Zamperiniego, zagrał epizodyczną rolę mężczyzny niosącego olimpijską pochodnię.
- Amerykanin włoskiego pochodzenia, Louis Zamperini, dorastał w trudnych warunkach Ameryki lat 20., w wieku dojrzewania dopuszczał się kradzieży i brał udział w płatnych bójkach. Jednak nie trafił do więzienia, a na stadion, gdzie zachwycił trenerów znakomitymi wynikami w bieganiu. Wkrótce wszedł do elity amerykańskiego sportu, a w 1936 roku w skład amerykańskiej reprezentacji wystąpił na Olimpiadzie w Berlinie, gdzie poznał Hitlera i nie powstrzymał się od psoty: ukradł niemiecką flagę z kancelarii Rzeszy.
- Kiedy pod koniec filmu niesiona jest olimpijska pochodnia w Japonii, Louis Zamperini przebiega obok obozu dla jeńców wojennych w Naocetsu. W rzeczywistości Zamperini przebywał w tym obozie najdłużej.
- Kiedy jeńcy wojenni kąpią się w rzece, a nad nimi przelatuje bombowiec B-29, na wodę pada cień bombowca B-24.
- W scenie na stacji kolejowej można dostrzec amerykańską flagę z 50 gwiazdami, wiszącą na budynku depa. W tamtym czasie powinna być flaga z 1912 roku (48 gwiazd – 8 rzędów, 6 kolumn), a w filmie pokazano flagę z 1959 roku, na której znajduje się 50 gwiazd, rozmieszczonych przesuniętych.
- Oznaczenia narodowe amerykańskiego samolotu transportowego pokazanego na końcu filmu (1945 rok) mają czerwony punkt w środku gwiazdy. Ten czerwony punkt został usunięty z amerykańskich samolotów w 1942 roku, aby uniknąć ewentualnego pomylenia z czerwonym kręgiem hinomaru, który był używany w oznaczeniach japońskich samolotów.
- Amerykański samolot, który przewozi Zamperiniego na końcu filmu, to Lockheed Electra, oznaczony jako australijski samolot cywilny. Ponadto, na nosie samolotu znajduje się napis niezgodny ze statutem – Army Air Corp (Korpus Powietrzny Armii USA), podczas gdy Army Air Corp został przemianowany na Army Air Forces (Siły Powietrzne) w 1941 roku.
- Pomimo tego, że Louis, Phil i Mac spędzili w morzu dużo czasu, nadal pozostają gładko ogoleni.
- W prawdziwym życiu nigdy nie istniały lokomotywy parowe, które regularnie przewoziłyby pasażerów do Torrance w Kalifornii. Tego rodzaju transportem zajmowała się firma Pacific Electric, ale budowała ona koleje elektryczne, więc w kadrze powinny być widoczne elektryczne przewody nad pociągiem.
- W filmie można zauważyć nowoczesną białą sukienkę z „niewidzialnym” zamkiem błyskawicznym z tyłu. Dziewczynę w takiej sukience można dostrzec za plecami Louisa, kiedy ten je posiłek w centrum miasta w Japonii. Długie zamki błyskawiczne pojawiły się dopiero w latach 50-tych, a „niewidzialne” zamki zaczęły być używane jeszcze później.
- We wszystkich scenach na pokładzie samolotu B-24 nie widać ani jednego spadochronu.
- Załoga samolotu leci w mundurach, podczas gdy powinna być ubrana w kombinezony lotnicze.
- W scenie otwierającej żaden z członków załogi bombowca nie jest wyposażony w system spadochronowy.
- Jeńcy wojenni wyglądają w większości niechlujnie, ale są starannie ogoleni i mają zadbane włosy.
- Cień samolotu porusza się po ziemi znacznie wolniej niż sam samolot przelatujący nad głowami bohaterów.
- Scenariusz oparty jest na książce Laury Hillenbrand „Niezłomny: Historia przetrwania, wytrwałości i odkupienia w czasie II wojny światowej”, wydanej w 2010 roku.
- Miyavi (Watanabe) musiał trzymać się na dystans od Jacka O’Connella (Zamperini), aby temu było łatwiej odgrywać rolę swojej postaci w scenach, w których Watanabe przejawiał szczególną okrutność wobec Zamperini.
- Jack O’Connell pofarbował kasztanowe włosy na czarno, aby bardziej przypominać postać o włoskim pochodzeniu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
