Les Enfants de Timpelbach
Kraj
Produkcja
Budżet
$13 000 000
Opłaty
$5 820 420
Reżyser
Mikołaj Bary
Aktorzy
Raphaël Katz, Adele Eksarchopulos, Léo Legrand, Carole Bouquet, Żerar Depardье, Armelle., Baptiste Bétoulaud, Martin Jobert, Lola Créton, Léo Paget
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Dmytro Rassam, Fabrice Delville, Alain-Gilles Viellevoye
Operator
Axel Cosnefroy
Kompozytor
Frédéric Talgorn
Artysta
Olivier Raoux, Sébastien Rossignol
Casting
Waleria Espanja
Instalacja
Véronique Lange
Cały zespół (41)
Cały zespół (41)
Krótki opis
Dzieci z małej europejskiej wioski górskiej zostają jej jedynymi mieszkańcami, wkrótce po tym, jak dorośli nie mogą już dłużej znieść ich zachowania.
Co pozostało za kulisami
- Film jest oparty na książce dla dzieci o tym samym tytule autorstwa niemieckiego pisarza Henry’ego Winterfelda „Timpetill – miasto bez rodziców”, która została po raz pierwszy opublikowana w Szwajcarii w 1937 roku. Inspiracją dla książki była z kolei historia, którą przyszły pisarz wymyślił w 1933 roku dla swojego chorego na szkarłatkę i na długo przykutego do łóżka syna Thomasa. Opowiadał ją krótkimi fragmentami każdego dnia podczas jego choroby. We francuskim tłumaczeniu książka ta jest znana pod tytułem „Dzieci z Timpelbachu”.
- Przyszły reżyser filmu Nicolas Bary przeczytał książkę Henry’ego Winterfelda jako 9-latek. Trzy lata później przeczytał ją ponownie, wyobrażając sobie możliwość podzielenia się w przyszłości przygodami ukochanych bohaterów. Opanowany pomysłem ekranizacji obserwował szkolne przedstawienia, odbywał staże w ekipach filmowych i nakręcił dwa krótkometrażowe filmy, do jednego z nich zainspirowały go właśnie „Dzieci z Timpelbachu”. Dążąc do uzyskania praw do ekranizacji od spadkobierców autora, Nicolas Bary skontaktował się z producentem Dmitrijem Rassąmem, z którym wspólnie rozpoczął prace nad projektem, który trwał cztery lata.
- Jak to często bywa w przypadku projektów, które dojrzewają przez wiele lat, Nicolas Bary rozpoczął pracę nad scenariuszem jeszcze przed spotkaniem z Dmitrijem Rassąmem i uzyskaniem praw do książki. Jednak ta „zerowa” wersja scenariusza została uznana za niezadowalającą przez samego autora. Producent zaproponował mu do współpracy Nicolasa Peffelly’ego, który przedtem właśnie ukończył swoją część pracy nad scenariuszem kryminalnego dramatu „Prorok” (2009). Współpraca twórcza duetu scenarzystów trwała osiemnaście miesięcy, w trakcie których spotykali się nieprzerwanie co dwa lub trzy dni.
- Przygotowując się do castingu do ról dziecięcych, reżyser Nicolas Berry początkowo chciał zaprosić wyłącznie dzieci bez żadnego doświadczenia aktorskiego. Jego zamiarem było osiągnięcie maksymalnej naturalności i autentyczności. Jednak od tego pomysłu szybko musiał zrezygnować. Skrupulatny reżyser stworzył zestaw kart, z których każda zawierała jak najdokładniejsze informacje o młodym bohaterze (profil psychologiczny, szczególne cechy, przywiązania i status w wiosce). Bardzo mu to pomogło bezpośrednio podczas castingu aktorów do kluczowych ról.
- Marząc o nakręceniu filmu w plenerze, a nie w studiach, reżyser Nicolas Berry z wyprzedzeniem szczegółowo opracował całą warstwę wizualną niewielkiej wioski, będącej główną scenerią wydarzeń. Poszukiwania odpowiedniego miejsca rozpoczęły się we francuskiej Alzacji, jednak wszystkie lokalne wioski wydały mu się zbyt nowoczesne. Kolejnym celem miał być departament Aveyron na południu Francji, jednak w tym momencie nadeszła wiadomość o planowanej koprodukcji z Belgią i Luksemburgiem. W tych dwóch krajach zrealizowano większość zdjęć filmowych.
- Nowa seria poszukiwań odpowiedniego miejsca do kręcenia zdjęć w Belgii również długo nie przynosiła rezultatów. Zdesperowani producenci byli już gotowi zgodzić się na zdjęcia w studio, gdy przypadkowo zasugerowano im zwrócenie uwagi na jedną wałońską wioskę na południu Belgii, gdzie kręcono zdjęcia zupełnie innego filmu. Trafiając tam, reżyser Nicolas Berry zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. Wzmocniona wioska z XVII wieku była często wykorzystywana do wszelkiego rodzaju średniowiecznych festiwali i idealnie odpowiadała celom reżysera.
- Ponieważ akcja filmu rozgrywa się w nieokreślonym czasie, kostiumograf Patrick Lebreton łączył w strojach bohaterów nowoczesne elementy z elementami mody lat 20-30. XX wieku. Zwracał również uwagę na casting do ról dziecięcych, aby strój każdego aktora odpowiadał jego osobistym cechom oraz charakterowi jego postaci.
Podobne filmy
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
