TV Party

W latach 1978–1982 Glenn O'Brien prowadził w nowojorskiej telewizji kablowej program dostępny dla społeczności lokalnej o nazwie „TV Party”. Godzinny show, współprowadzony przez Chrisa Steina z zespołu Blondie i reżyserowany przez filmowca Amosa Poe, zaprowadził telewizję tam, gdzie nigdy wcześniej nie dotarła: na krawędź kultury osobistej i „subrealizmu”, jak określiłby to Glenn. Walter Steding wraz ze swoją „orkiestrą” TV Party zapewniali oprawę muzyczną temu szaleństwu, a stałymi gośćmi byli liczni artyści i muzycy, m.in. The Clash, Nile Rodgers, Jean-Michel Basquiat, David Byrne i Arto Lindsay. Było to przyjęcie koktajlowe, które mogło stać się partyjnym wiecem. Mając za punkt wyjścia 80 godzin niszczejących taśm wideo 3/4 cala, odnaleźliśmy wciąż żyjących, wyznaczających trendy uczestników programu, by dowiedzieć się, co pamiętają z tamtego okresu i jak show wpłynął na ich życie. To, w połączeniu z fragmentami oryginalnego programu, stało się podstawą filmu dokumentalnego „TV Party”.