Dwunastu

Młody Czeczen zabija ojczyma. O jego losie decyduje dwunastu przysięgłych.
12 (2007)
7.7/10
177 793
—
brak ocen
6.6/10
434
7.5/10
16000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$2 500 000
Opłaty
$7 537 453
Scenariusz
Kompozytor
Producent

Krótki opis

"12" to film z 2007 roku, nakręcony przez Nikitę Michałkowa. Jest to remake znanego filmu amerykańskiego reżysera Sidneya Lumeta "Dwunastu gniewnych ludzi", który z kolei powstał na podstawie sztuki amerykańskiego dramaturga. Głównym wątkiem fabuły jest osądzenie przez dwunastu sędziów przysięgłych czeczeńskiego chłopca za zabójstwo ojczyma. Sędziowie przysięgli rozpatrują sprawę osiemnastoletniego czeczeńskiego chłopca oskarżonego o zabójstwo swego ojczyma - oficera amii rosyjskiej, walczącego w Czeczenii. Film uzupełniają opowieści sędziów przysięgłych o przeróżnych sytuacjach życiowych, a także retrospekcje dzieciństwa oskarżonego. W toku sprawy tylko jeden z sędziów przysięgłych odmawia głosowania za winą chłopca. W trakcie kolejnych głosowań przysięgli powoli zdają sobie sprawę z tego, że młodzieniec został podstawiony.

Co pozostało za kulisami

  • Film zawiera wyjątkową scenę – 10-minutowy monolog Siergieja Makowieckiego, nakręcony bez jednego cięcia na ujęciu ogólnym.
  • Rolę 1-go ławnika (Siergieja Makowieckiego) miał grać Oleg Mieńszikow, ale po przeczytaniu scenariusza zrozumiał, że to nie dla niego i zrezygnował.
  • Film został nakręcony w pięć tygodni.
  • Zdjęcie mamy, które pokazuje postać Jurija Stojanowa – w rzeczywistości jest to on sam, tylko dobrze zagrimasowany.
  • Ponieważ wszyscy 12 aktorów musiało stale przebywać na planie, Nikita Michalkow zawarł z każdym surową umowę. Główny warunek brzmiał: przez cały czas kręcenia aktorzy nie mogli brać udziału w innych projektach. Wyjątkiem był Walentyn Gaft. Nikita Siergiejewicz pozwalał mu na spektakle – a w tym czasie prowadził próby z innymi aktorami.
  • Tak zatwierdzono Siergieja Makowieckiego do roli. Pod koniec jesieni 2006 roku Michalkow zadzwonił do Makowieckiego i, pomijając wszelkie uprzejmości, powiedział do słuchawki: „Makowiecki, wierzysz w Boga?” – „Kto mówi?” – „To nieważne, kto. Powiedz, czy wierzysz, czy nie?” – „No, wierzę…” – „I chodzisz do kościoła?” – „Chodzę” – „Twoje modlitwy zostały wysłuchane.”
  • Powodem do nakręcenia „12” była wymuszona przerwa w pracy nad „Spalonym słońcem 2: Stanowisko”. Według pomysłu Michalkowa, remake filmu Lumeta miał zapobiec zastojowi w pracy ekipy filmowej. Przypomnijmy, że w 1978 roku, podobnie jak między dwoma seriami „Kilku dni z życia I.I. Obłomowa”, nakręcił on błyskotliwy film „Pięć wieczorów” na podstawie sztuki Aleksandra Wołodina.
  • Imiona ławników są nieznane, z wyjątkiem bohatera granego przez Nikitę Michalkowa. Pod koniec filmu, w rozmowie z czeczeńskim chłopcem, okazuje się, że ma na imię Nikołaj. W telewizyjnej wersji, w scenie na ulicy, gdzie ławnicy rozjeżdżają się do domów, w dialogu między „taksówkarzem” (Siergiej Garmasz), a „Żydem” (Walentyn Gaft) opowiadają sobie nawzajem, że mają na imię Arkadiusz (taksówkarz) i Paweł (Żyd).
  • W filmie występuje zapożyczenie z wcześniejszego dzieła Nikity Michalkowa („Krewni”, 1981) – nagle dzwoniący budzik w teczce, który bohater wyłącza, uderzając w teczkę.
  • Scena z psem niosącym odłączoną ludzką dłoń zaczerpnięta jest ze słynnego filmu Akiry Kurosawy „Cień wojownika”.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.