Dwunastu
Młody Czeczen zabija ojczyma. O jego losie decyduje dwunastu przysięgłych.
Kraj
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$7 537 453
Reżyser
Aktorzy
Siergiej Makowiecki, Nikita Michałkow, Siergiej Garmasz, Walentin Gaft, Aleksiej Petrenko, Jurij Stojanow, Sergiej Gazarow, Michaił Efremow, Oleksij Horbunow, Sergei Artsybashev
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Nikita Michałkow, Aleksandr Novototskiy-Vlasov
Producent
Nikita Michałkow, Leonid Wereszczagin, Aleksey Balashov, Sergey Gurevich, Siergiej Gurewicz
Operator
Władisław Opeliance
Kompozytor
Artysta
Viktor Petrov
Casting
Tamara Odintsova
Instalacja
Enzo Meniconi, Andrey Zaytsev
Cały zespół (53)
Cały zespół (53)
Krótki opis
"12" to film z 2007 roku, nakręcony przez Nikitę Michałkowa. Jest to remake znanego filmu amerykańskiego reżysera Sidneya Lumeta "Dwunastu gniewnych ludzi", który z kolei powstał na podstawie sztuki amerykańskiego dramaturga. Głównym wątkiem fabuły jest osądzenie przez dwunastu sędziów przysięgłych czeczeńskiego chłopca za zabójstwo ojczyma. Sędziowie przysięgli rozpatrują sprawę osiemnastoletniego czeczeńskiego chłopca oskarżonego o zabójstwo swego ojczyma - oficera amii rosyjskiej, walczącego w Czeczenii. Film uzupełniają opowieści sędziów przysięgłych o przeróżnych sytuacjach życiowych, a także retrospekcje dzieciństwa oskarżonego. W toku sprawy tylko jeden z sędziów przysięgłych odmawia głosowania za winą chłopca. W trakcie kolejnych głosowań przysięgli powoli zdają sobie sprawę z tego, że młodzieniec został podstawiony.
Co pozostało za kulisami
- Film zawiera wyjątkową scenę – 10-minutowy monolog Siergieja Makowieckiego, nakręcony bez jednego cięcia na ujęciu ogólnym.
- Rolę 1-go ławnika (Siergieja Makowieckiego) miał grać Oleg Mieńszikow, ale po przeczytaniu scenariusza zrozumiał, że to nie dla niego i zrezygnował.
- Film został nakręcony w pięć tygodni.
- Zdjęcie mamy, które pokazuje postać Jurija Stojanowa – w rzeczywistości jest to on sam, tylko dobrze zagrimasowany.
- Ponieważ wszyscy 12 aktorów musiało stale przebywać na planie, Nikita Michalkow zawarł z każdym surową umowę. Główny warunek brzmiał: przez cały czas kręcenia aktorzy nie mogli brać udziału w innych projektach. Wyjątkiem był Walentyn Gaft. Nikita Siergiejewicz pozwalał mu na spektakle – a w tym czasie prowadził próby z innymi aktorami.
- Tak zatwierdzono Siergieja Makowieckiego do roli. Pod koniec jesieni 2006 roku Michalkow zadzwonił do Makowieckiego i, pomijając wszelkie uprzejmości, powiedział do słuchawki: „Makowiecki, wierzysz w Boga?” – „Kto mówi?” – „To nieważne, kto. Powiedz, czy wierzysz, czy nie?” – „No, wierzę…” – „I chodzisz do kościoła?” – „Chodzę” – „Twoje modlitwy zostały wysłuchane.”
- Powodem do nakręcenia „12” była wymuszona przerwa w pracy nad „Spalonym słońcem 2: Stanowisko”. Według pomysłu Michalkowa, remake filmu Lumeta miał zapobiec zastojowi w pracy ekipy filmowej. Przypomnijmy, że w 1978 roku, podobnie jak między dwoma seriami „Kilku dni z życia I.I. Obłomowa”, nakręcił on błyskotliwy film „Pięć wieczorów” na podstawie sztuki Aleksandra Wołodina.
- Imiona ławników są nieznane, z wyjątkiem bohatera granego przez Nikitę Michalkowa. Pod koniec filmu, w rozmowie z czeczeńskim chłopcem, okazuje się, że ma na imię Nikołaj. W telewizyjnej wersji, w scenie na ulicy, gdzie ławnicy rozjeżdżają się do domów, w dialogu między „taksówkarzem” (Siergiej Garmasz), a „Żydem” (Walentyn Gaft) opowiadają sobie nawzajem, że mają na imię Arkadiusz (taksówkarz) i Paweł (Żyd).
- W filmie występuje zapożyczenie z wcześniejszego dzieła Nikity Michalkowa („Krewni”, 1981) – nagle dzwoniący budzik w teczce, który bohater wyłącza, uderzając w teczkę.
- Scena z psem niosącym odłączoną ludzką dłoń zaczerpnięta jest ze słynnego filmu Akiry Kurosawy „Cień wojownika”.
Podobne filmy
9/10
8.5/10
8.5/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
