Dwunastu
Młody Czeczen zabija ojczyma. O jego losie decyduje dwunastu przysięgłych.
Kraj
Genre
Budżet
$2 500 000
Opłaty
$7 537 453
Reżyser
Aktorzy
Siergiej Makowiecki, Nikita Mikhalkov, Sergey Garmash, Valentin Gaft, Aleksey Petrenko, Jurij Stojanow, Sergey Gazarov, Mikhail Efremov, Oleksiy Horbunov, Sergei Artsybashev
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Nikita Mikhalkov, Aleksandr Novototskiy-Vlasov
Producent
Nikita Mikhalkov, Leonid Vereshchagin, Aleksey Balashov, Sergey Gurevich, Siergiej Gurewicz
Operator
Vladislav Opelyants
Kompozytor
Artysta
Viktor Petrov
Casting
Tamara Odintsova
Instalacja
Enzo Meniconi, Andrey Zaytsev
Cały zespół (53)
Cały zespół (53)
Krótki opis
"12", luźna remakes filmu "12 Rozgniewanych Mężczyzn", rozgrywa się we współczesnej Moskwie, gdzie dwunastu bardzo różnych mężczyzn musi jednogłośnie zdecydować o losie młodego Czeczenia oskarżonego o zabójstwo ojczyma, oficera rosyjskiej armii. Zamknięci w prowizorycznej sali przysięgłych w szkolnej sali gimnastycznej, jeden po drugim stają w centrum uwagi, by skonfrontować się, nawiązać kontakt i wyznać, podczas gdy oskarżony czeka na wyrok i wspomina swoją bolesną przeszłość związaną z wojną we wspomnieniach.
Co pozostało za kulisami
- Ponieważ wszystkich 12 aktorów miało stale znajdować się w kadrze, Nikita Michalkow zawarł z nimi surową umowę. Główny warunek – przez cały czas trwania zdjęć aktorzy nie mogli brać udziału w innych projektach. Wyjątkiem był Valentin Gaft. Nikita Siergiejewicz pozwalał mu chodzić na spektakle – a w tym czasie prowadził próby z innymi aktorami.
- Film zawiera wyjątkową scenę – 10-minutowy monolog Siergieja Makowieckiego, nakręcony bez jednego cięcia na ujęciu ogólnym.
- Siergiej Makowiecki został zatwierdzony na rolę w następujący sposób. Pod koniec października 2006 roku Michalkow zadzwonił do Makowieckiego i, nie wdając się w uprzejmości, powiedział do słuchawki: „Makowiecki, wierzysz w Boga?” – „Kto mówi?” – „Nie ważne kto. Powiedz, czy wierzysz czy nie?” – „No, wierzę…” – „A do świątyni chodzisz?” – „Chodzę” – „Twoje modlitwy zostały wysłuchane”.
- Powodem do nakręcenia „12” był wymuszony przestój w pracach nad „Zmęczonym słońcem 2: Stanowisko”. Zgodnie z pomysłem Michalkowa, remake filmu Lumeta nie pozwoli grupie filmowej popaść w stagnację. Przypomnijmy, że w 1978 roku zrobił dokładnie to samo, między dwoma seriami „Kilku dni z życia I.I. Obłomowa”, nakręcił błyskotliwy film „Pięć wieczorów” na podstawie sztuki Aleksandra Wołodina.
- Rolę 1-go ławnika (Siergieja Makowieckiego) miał grać Oleg Mieńszikow, ale po przeczytaniu scenariusza zrozumiał, że to nie dla niego i zrezygnował.
- Film został nakręcony w pięć tygodni.
- Zdjęcie mamy, które pokazuje postać Jurija Stojanowa – w rzeczywistości jest to on sam, tylko dobrze zagrimasowany.
- Imiona ławników są nieznane, z wyjątkiem bohatera Nikity Michalkowa. Pod koniec filmu, w rozmowie z czeczeńskim chłopcem okazuje się, że nazywa się Nikołaj. W telewizyjnej wersji, w scenie na ulicy, gdzie ławnicy rozjeżdżają się do domów, w dialogu między „taksówkarzem” (Siergiej Garmasz) a „Żydem” (Walentin Gaft) opowiadają sobie, że nazywają się Arkadiusz (taksówkarz) i Paweł (Żyd).
- W filmie występuje zapożyczenie z wcześniejszego dzieła Nikity Michalkowa („Rodzina”, 1981) – nagle dzwoniący budzik w teczce, który postać wyłącza, uderzając w teczkę.
- Scena z psem niosącym odciętą ludzką dłoń jest zapożyczona ze słynnego filmu Akiry Kurosawy „Ciałoosłona”.
- Ponieważ wszyscy 12 aktorów musiało stale przebywać na planie, Nikita Michalkow zawarł z każdym surową umowę. Główny warunek brzmiał: przez cały czas kręcenia aktorzy nie mogli brać udziału w innych projektach. Wyjątkiem był Walentyn Gaft. Nikita Siergiejewicz pozwalał mu na spektakle – a w tym czasie prowadził próby z innymi aktorami.
- Tak zatwierdzono Siergieja Makowieckiego do roli. Pod koniec jesieni 2006 roku Michalkow zadzwonił do Makowieckiego i, pomijając wszelkie uprzejmości, powiedział do słuchawki: „Makowiecki, wierzysz w Boga?” – „Kto mówi?” – „To nieważne, kto. Powiedz, czy wierzysz, czy nie?” – „No, wierzę…” – „I chodzisz do kościoła?” – „Chodzę” – „Twoje modlitwy zostały wysłuchane.”
- Powodem do nakręcenia „12” była wymuszona przerwa w pracy nad „Spalonym słońcem 2: Stanowisko”. Według pomysłu Michalkowa, remake filmu Lumeta miał zapobiec zastojowi w pracy ekipy filmowej. Przypomnijmy, że w 1978 roku, podobnie jak między dwoma seriami „Kilku dni z życia I.I. Obłomowa”, nakręcił on błyskotliwy film „Pięć wieczorów” na podstawie sztuki Aleksandra Wołodina.
- Imiona ławników są nieznane, z wyjątkiem bohatera granego przez Nikitę Michalkowa. Pod koniec filmu, w rozmowie z czeczeńskim chłopcem, okazuje się, że ma na imię Nikołaj. W telewizyjnej wersji, w scenie na ulicy, gdzie ławnicy rozjeżdżają się do domów, w dialogu między „taksówkarzem” (Siergiej Garmasz), a „Żydem” (Walentyn Gaft) opowiadają sobie nawzajem, że mają na imię Arkadiusz (taksówkarz) i Paweł (Żyd).
- W filmie występuje zapożyczenie z wcześniejszego dzieła Nikity Michalkowa („Krewni”, 1981) – nagle dzwoniący budzik w teczce, który bohater wyłącza, uderzając w teczkę.
- Scena z psem niosącym odłączoną ludzką dłoń zaczerpnięta jest ze słynnego filmu Akiry Kurosawy „Cień wojownika”.
Podobne filmy
9/10
8.5/10
8.5/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
