Fantomas
Upiór czy przestępca?
Fantômas (1964)
![Wideo do filmu Fantomas — Original Theatrical Trailer [Subtitled]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/d/n/9zZiSfR3y6Pb.webp)
Reżyser
Scenariusz
Marcel Allain
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Jean Marais
Fantômas / Fandor / Lord Shelton / Vieux gardien de la prison
Louis de Funès
Commissaire Juve
Milena Demonżo
Hélène
Jacques Dynam
Inspecteur Bertrand
Robert Dalban
Directeur du journal
Marie-Hélène Arnaud
Lady Beltham
Anne-Marie Peysson
La speakrine
Christian Toma
Inspecteur Pierre
Krótki opis
Paryż obiegają co raz to nowe pogłoski o genialnym przestępcy, Fantomasie (Jean Marais). Dziennikarz jednej z gazet, Fandor (również Jean Marais), chcąc wykorzystać to zainteresowanie, opisuje fikcyjny wywiad ze złoczyńcą. Rozwścieczony ośmieszającym go artykułem Fantomas porywa dziennikarza i każe mu sprostować kłamstwa. Gdy Fandor tego nie robi, Fantomas postanawia się na nim zemścić. Wykpiony zostaje też komisarz paryskiej policji, Juve (Louis de Funes). Od tej pory Fandor, jego narzeczona Helena (Mylene Demongeot) i zawzięty komisarz Juve nie spoczną, póki nie doprowadzą do schwytania kryminalisty.
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia do filmu trwały od 15 lipca do 7 września 1964 roku.
- Pod koniec filmu na pomoc Fandorowi i tonącemu Juv przybywa, a właściwie dopływa na pontonie, Hélène. Fandor bezpiecznie wsiada do pontonu, a wraz z Hélène próbuje wyciągnąć Juva, kiedy nagle ponton przewraca się, a Hélène i Fandor również lądują w wodzie. Następnie następuje zbliżenie, i widzimy ponownie Hélène i Fandora siedzących w pontonie, próbujących wyciągnąć Juva, co tym razem im się udaje. Jednak suknia Hélène i strój Fandora są całkowicie suche.
- „Fantomas” z 1964 roku to czwarta ekranizacja dzieła o nieuchwytnym przestępcy. Reżyser Louis Féjad jako pierwszy zdecydował się na ekranizację utworu Pierre’a Souvestre’a i Marcela Allena w 1913 roku. Jego ekranizacja stanowiła serię niemych filmów godzinowych – „Juv kontra Fantomas” (1913), „Fantomas, człowiek na gilotynę” (1913), „Śmierć, która zabija” (1913) i inne.
- We Włoszech film wyszedł pod tytułem „Fantomas-70”.
- Podstawą filmów o Fantomasie („Fantomas” (1964), „Fantomas szaleje” (1965), „Fantomas kontra Scotland Yard” (1966)) jest seria sensacyjnych powieści wydanych na początku XX wieku.
- „Fantomasy” – to przydomek, jaki otrzymała grupa braci Tołstopiatiowych, którzy podczas napadów nosili czarne rajstopy, działająca w Rostowie nad Donem.
- Film zajmuje 26. miejsce pod względem frekwencji wśród zagranicznych filmów w radzieckiej dystrybucji kinowej.
- W kaskaderskich scenach motocyklowych Jeana Mare zastępował dubler, motocyklista i choreograf kaskader Rémy Julienne, a w miejsce Louisa de Funèsa używano manekina.
- Po kradzieży klejnotów Juv rusza w pościg za Fantomasem. Fantomas wskakuje na dźwig, a Juv zdąża złapać się tylko za hak. Fantomas za pomocą pilota opuszcza hak w dół, a sam ucieka helikopterem. Do helikoptera dostaje się za pomocą drabiny linowej. W miarę jak pozwala na to ekran, widzimy, że ten epizod rozgrywa się w dzień. Ale kiedy Fantomasa filmują z helikoptera, widzimy za jego plecami Paryż oświetlony promieniami zachodzącego słońca.
- Ten film był pierwszym, w którym konkretnie Rémy Julienne został wymieniony jako wykonawca kaskaderki. Później Julienne wraz ze swoim zespołem stali się wiodącymi wykonawcami kaskader z użyciem pojazdów. Julienne wykonał wiele najbardziej niebezpiecznych kaskader w ponad 200 filmach, w tym w niektórych filmach o przygodach Jamesa Bonda, i zmarł w wieku 90 lat w 2021 roku w wyniku powikłań związanych z koronawirusem.
- Pokaz tego filmu w ZSRR doprowadził do pewnych ekscesów wśród młodzieży. Wynikało to z faktu, że w radzieckiej dystrybucji brakowało filmów akcji kryminalnych, a nastolatki odebrali komediowy film „Fantomas” zbyt poważnie.
- Na oryginalnych plakatach tego filmu największy nacisk położono na Jeana Mare w roli Fantomasa. W tym filmie Louis de Funès tak spodobał się publiczności, że na plakacie drugiego filmu on i Mare są przedstawieni w tym samym rozmiarze. Na plakacie trzeciego filmu franczyzy największy nacisk położono już na de Funèsa.
- Jean Mare miał nieco ponad 50 lat w momencie kręcenia filmu, więc prawie wszystkie kaskaderskie sztuczki wykonywał samodzielnie.
- Premiera w USA odbyła się dopiero po 1,5 roku – 5 kwietnia 1966 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
