Täiuslikud

Osiągająca sukcesy nastolatka Pärli czuje się jak pasmo górskie: zimna poniżej kolan i gorąca w dłoniach. Porównuje części swojego ciała do różnych pór roku i z przekorą zazdrości ruchów tańczącej konikpolnej. Jeśli nie zostanie baletnicą, wyobraża sobie siebie jako skrzypaczkę lub treserkę lwów. Aspirująca „Czarna Łabędź” Maarja zaczęła ćwiczyć balet na namowy rodziców, choć wolałaby hip-hop. Wykładowczyni baletu i jeździeczka Irina uczy studentki doceniać technicznie doskonałe ciało tancerki, sama jednak zmaga się z brakiem radości i ma tendencję do cenzurowania wszystkiego, mimo że jednocześnie opiera się surowej kontroli. Wszystkie trzy dążą do perfekcji w życiu i na parkiecie. Balet oferuje ucieczkę do magicznego świata, ale wymaga cierpliwości. Tancerki powtarzają ćwiczenia i próbują godzinami, szukając precyzji pomimo bólu, zmęczenia czy słabnącej motywacji. Opanowanie każdego ruchu zajmuje czas – być może tylko po to, by sprostać wysokim oczekiwaniom matki.