ไร้บ้าน ไม่ไร้หวัง

To historia Pairoja Pichetmetakula, artysty, który postanowił opuścić rodzinny Bangkok i przez niemal dekadę realizować swoje marzenia w Nowym Jorku. Pewnego dnia wydarzyło się jednak coś, co całkowicie odmieniło sposób, w jaki tworzył sztukę. Kiedyś kierowany marzeniem o wystawianiu prac w prestiżowych galeriach, uczynił ulicę swoim studiem, a osoby w kryzysie bezdomności swoimi modelami – a w wielu aspektach także nauczycielami, którzy pomogli mu odkryć prawdziwe znaczenie domu i życia. Przez siedem lat namalował ponad 700 portretów, podróżując z Nowego Jorku do Paryża, Londynu, Bangkoku, a nawet do największego na świecie obozu dla uchodźców Rohingya w Bangladeszu. Jego droga była procesem wymiany i poświęcenia, naznaczona uprzedzeniami, stratami, niezliczonymi upadkami oraz odwagą, by podnosić się i raz po raz udowadniać swoją wartość. Mimo wszystko ta podróż skłoniła go do refleksji nad znaczeniem domu, nadziei, sztuki i życia w sposób, jakiego być może nigdy wcześniej nie widzieliśmy ani nie rozumieliśmy.