しあわせは食べて寝て待て～早春の養生編～

Mugimaki Satoko, która zapadła na chorobę, z którą będzie musiała żyć do końca swoich dni, cztery razy w tygodniu dojeżdża do pracy dorywczej z mieszkania, za które płaci 50 000 jenów czynszu. Po tym, jak porzuciła marzenia o przeprowadzce na wieś, poczuła się nieco przygnębiona. Pewnego zimowego dnia Tsukasa, który mieszka obok, zaprasza ją na poranny spacer, lecz ona odmawia. Satoko, która czuje się niepewnie, wiedząc, że wszystko wymaga wysiłku fizycznego, waha się i mówi: „Ktoś taki jak ja...”, podczas gdy jej wynajmująca, Suzu, oraz sąsiadka Koma z entuzjazmem rozprawiają o romansach. Suzu zaprasza wówczas Satoko do siebie. W codziennym życiu u boku współpracowników i przyjaciół z bloku, w otoczeniu leczniczych potraw, Satoko stopniowo odnajduje małe chwile szczęścia. Jest to szczególna opowieść o tych zwyczajnych, a jednak po cichu cudownych dniach.