Domeminca Capitale - Genere Domenicale

Jedna kobieta pracuje w urzędzie miejskim, gdzie mieszkańcy Rzymu zgłaszają swoje skargi. Druga w klinice logopedycznej w Neapolu. Jedna słucha; druga pomaga pacjentom mówić. Obie pracują z żywym słowem. Obie zbliżają się do emerytury: początku jednej długiej niedzieli, zamiast tego codziennego odbijania karty w biurach, w zamkniętych pomieszczeniach. Czymże była ta cotygodniowa niedziela w ich życiu, jeśli nie otwartą przestrzenią prawdziwie twórczej aktywności, wolną od urzędniczej plagi bezproduktywności? Jeśli nie czasem aktywnego słuchania, spotkań z sąsiadami o nietypowych porach, nieplanowanym polem możliwości? Z dala od tego udomowionego, somnambulicznego środowiska wypłaty i ograniczeń, jakie nakłada ona na ludzkie cele? Porównując aktywną, dobrowolną niedzielę z pasywną, wymuszoną – oraz tych, którzy żyli przed niedzielą włoskiej tradycji i tych, którzy żyli po niej – film ten próbuje mówić we wszystkich językach niedzieli.