Marsz pingwinów

Marsz pingwinów ukazuje życie pingwinów cesarskich podczas jednego sezonu lęgowego na Antarktydzie. Co roku ptaki opuszczają względnie bezpieczny ocean i ruszają w głąb lądu, z dala od źródeł pożywienia, by dotrzeć na zamarzniętą ziemię, gdzie kopulują i wychowują jedyne pisklę. Podróż jest długa i wyczerpująca, odbywa się w ciemnościach, przenikliwym zimnie i podczas zamieci śnieżnych. Po zniesieniu jaja rodzice zmieniają się w opiece: jeden z nich balansuje nim na stopach pod fałdem skóry, podczas gdy drugi wraca do otwartej wody, by żerować, a następnie powraca, by partner mógł udać się na żer. Po drodze zagrażają im drapieżniki i sztormy, a przetrwanie młodego zależy od tego, czy para zdoła utrzymać ten system wymiany przez całą polarną zimę.

Film wyreżyserował Luc Jacquet w swoim debiucie, korzystając ze scenariusza napisanego wspólnie z Jordanem Robertsem i Michelem Fesslerem. Jest to francusko-amerykańska koprodukcja dokumentalna. W wersji językowej francuskiej głosom ojca, matki i pisklęcia pingwina użyczyli Charles Berling, Romane Bohringer oraz Jules Sitruk, natomiast w wersji angielskiej narratorem jest Morgan Freeman. Jacquet powrócił do tematyki antarktycznej w filmach Marsz pingwinów 2 oraz Antarktyda wzywa, a pomiędzy nimi zrealizował Mój przyjaciel lis.

Przy budżecie wynoszącym około 8 milionów USD, film zarobił w światowych box office'ach w przybliżeniu 127 milionów USD, co stanowi wyjątkowy zwrot jak na dokument przyrodniczy. Produkcja została ciepło przyjęta przez widzów: na IMDb oraz TMDB uzyskała solidne oceny przy dużej liczbie głosów, co odzwierciedla jej szeroki oddźwięk zarówno wśród szerokiej publiczności, jak i miłośników filmów dokumentalnych.