Kult
Kult wymaga ofiar
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$810 000
Opłaty
$885 371
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Edward Woodward, Christopher Lee, Britt Ekland, Diane Cilento, Ingrid Pitt, Roy Boyd, Lesley Mackie, Walter Carr, Irene Sunters, Lindsay Kemp
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Peter Snell
Operator
Harry Waxman
Kompozytor
Paul Giovanni
Artysta
Casting
Maggie Cartier
Instalacja
Erik Bojd-Perkins
Cały zespół (30)
Cały zespół (30)
Krótki opis
Sierżant Howie zostaje wysłany na małą odizolowaną od świata wyspę Summerisle w związku z zaginięciem pewnej dziewczynki. Świadkowie twierdzą, że właśnie na wyspie widziano ją po raz ostatni. Howie odkrywa, że mieszkańcy Summerisle to wrogo usposobiona społeczność wyznawców tajemniczego pogańskiego kultu. Policjant zaczyna podejrzewać, że dziewczynka została złożona w ofierze.
Co pozostało za kulisami
- Chociaż akcja filmu rozgrywa się w maju, kręcono go w listopadzie.
- Do głównej roli brano pod uwagę Michaela Yorka, a potem Davida Hemmingsa, ale ponieważ nie wyrazili entuzjazmu, Hardy zaprosił aktora telewizyjnego Edwarda Woodwarda (z rekomendacji scenarzysty Anthony’ego Shaffera i producenta Petera Snella).
- Christopher Lee zagrał swoją rolę za darmo. W tamtym czasie sprawy Lee szły bardzo źle i uznał rolę lorda za wspaniałą, która pomoże mu poprawić sytuację.
- W ostatniej scenie Woodward czytał swoje kwestie, wpatrując się przez kraty w pobliskie klify, na których umieszczono gigantyczne transparenty z tekstem.
- Do głównej roli brano pod uwagę Michaela Yorka, a następnie Davida Hemmingsa, ale ponieważ nie wykazali entuzjazmu, Robin Hardy zaprosił aktora telewizyjnego Edwarda Woodwarda (z rekomendacji scenarzysty Anthony'ego Shaffera i producenta Petera Snella).
- Łódź, na której odpływa sierżant Gow (w tej roli Edward Woodward), po wyjściu z samolotu, nie została specjalnie zbudowana do filmu. Należała do jednego z mieszkańców. W 2004 roku zatonęła podczas sztormu.
- Według reżysera Robina Hardy'ego, film kręcono głównie w Szkocji, jednak ujęcia z powietrza realizowano w RPA, ponieważ budżet filmu nie przewidywał naklejania liści na drzewa.
- Negatywy i materiały filmowe były przechowywane na terenie „Shepperton Studios”, jednak kiedy firma zmieniła właścicieli, nowi właściciele zarządzili oczyszczenie magazynu ze wszystkiego, co „przestarzałe”. Kierownik magazynu przypadkowo umieścił nowo przywiezione z laboratorium negatywy razem z tymi, które przeznaczone były do zniszczenia.
- Akcja filmu rozgrywa się na Hebrydach, gdzie w latach 60. mówiło się głównie językami goidelskimi, ale w filmie praktycznie nie używa się tych języków. Co więcej, niektóre zwyczaje, które w filmie są wspomniane, są angielskie, a nie szkockie.
- Zdjęcia odbywały się od października do listopada, kiedy kwitnących drzew na wyspie po prostu nie mogło być. Drzewa w scenach z kobietami w ciąży były sztuczne.
- Zdjęcia tańca bohaterki Britt Ekland zajęły 13 godzin.
- Operatora Harry'ego Woxmana narzucono reżyserowi Robinowi Hardy'emu. Producenci obawiali się, że kluczowej sceny z głównym bohaterem nie uda się nakręcić w plenerze i trzeba będzie zastosować zdjęcia kombinowane, a Woxman miał wtedy największe doświadczenie w tego typu ujęciach (nakręcił on fantastyczny film Wela Gesta z 1961 roku „Dzień, w którym zapłonęła Ziemia”), dlatego go zatrudnili. Hardy był bardzo niezadowolony z tej sytuacji i podczas zdjęć ciągle kłócił się z Woxmanem.
- W reżyserskiej wersji filmu znajduje się scena, w której postacie Edwarda Woodwarda i Johna Hallama jadą radiowozem, którą w rzeczywistości kręcono w garażu. Widoczność nadjeżdżających samochodów zapewniali dwaj asystenci, machający latarkami przed przednią szybą.
- Budżet filmu był tak mały, że znaczna część aktorów – w tym Christopher Lee – pracowała bez wynagrodzenia.
- Podczas przerwy w kręceniu finałowej sceny niektórzy członkowie ekipy z działu rekwizytów rzucili się do aktorek grających główne role z płaszczami. Ingrid Pitt zwróciła uwagę, że same są bez okryć wierzchnich i w geście solidarności odmówiła założenia płaszcza.
- W dni wolne od zdjęć Edwardowi Woodwardowi wielokrotnie proponowano wyjazd w miejsce, gdzie będzie kręcona kulminacja filmu, jednak za każdym razem odmawiał, chcąc tam po raz pierwszy pojawić się właśnie w momencie kręcenia. Konstrukcję zwaną „Plecionym Człowiekiem” aktor zobaczył po raz pierwszy, gdy jego bohatera ciągnięto na wzgórze. Krzyk „O, Boże! Boże sprawiedliwy!” był w połowie krzykiem aktora, a w połowie krzykiem sierżanta Gowiego. Jak sam Woodward powiedział, przez całą swoją ponad sześcioletnią karierę aktorską nigdy nie bał się tak bardzo, jak będąc wewnątrz płonącego „Plecionego Człowieka”.
- Kierownictwo wytwórni filmowej było tak wstrząśnięte finałem filmu, że zażądało od scenarzysty Anthony'ego Shaffera i reżysera Robina Hardy'ego, odpowiednio, przepisania i przeredagowania finału tak, aby nagle rozpoczynający się deszcz ugasił płomienie i uratował Gowiego. Shaffer i Hardy stanowczo odmówili.
- Wokół filmu o okultyzmie wyrosła prawdziwa sekta. Od 2004 roku w miejscach, gdzie odbywały się zdjęcia (Dumfries i Galloway, Szkocja), organizowany jest festiwal muzyczny „Pleciony Człowiek”. Na zakończenie festiwalu spalana jest gigantyczna kukła Plecionego Człowieka – składana jest w ofierze bogom festiwalu.
Podobne filmy
8/10
8/10
7.7/10
7.6/10
7.5/10
7.5/10
7.5/10
7.4/10
7.4/10
7.4/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
