Pompeo Magno

Opera barokowa ponownie staje się polem bitwy. Podobnie jak siedemnastowiecka Wenecja, która rozkwitała dzięki rywalizacji, przepychowi i nadmiarowi, dzisiejsza scena muzyki dawnej tętni duchem konkurencji. W tę arenę z zadziwiającą szybkością wkroczył Festiwal Opery Barokowej w Bayreuth – założony zaledwie w 2020 roku – zaznaczając swoją obecność poprzez zapomniane włoskie perełki oraz upajającą intymność wpisanej na listę UNESCO Opery Markiza. Nie znajdziemy tu suchych koncepcji: Bayreuth stawia na piękno, detal i teatralne uwodzenie. Tegorocznym klejnotem stał się „Pompeo Magno” Cavalliego (1666), który pod batutą dyrygenta Leonardo Garcíi-Alarcóna stał się zarówno weneckim punktem kulminacyjnym, jak i odyseją dla koneserów.