Король и Шут. Навсегда
Король и Шут. Навсегда (2026)
Produkcja
Reżyser
Rustam Mosafir – Rustam Mosafir
Scenariusz
Alexander Buzin
Kompozytor
Aleksey Gorshenev
Producent
Dmitrij Nelidow
Aktorzy
Konstantin Plotnikov
Gorshok
Vladislav Konoplev
Knyaz
Daria Melnikowa
Widow
Ilia Chwostikow
Head
Vera Volt
Princess
Ilya Grishin
Necromant
Anton Lissov
Sid
Gosza Kutsenko
Psychotherapist
Krótki opis
Świat punka "Króla i Żartownika" stoi w obliczu zagłady. Baśniowa kraina rozpada się pod stopami umarłych, wskrzeszonych przez szalonego Nekromantę. Nikt nie może pokonać złoczyńcy, oprócz jego twórców – przyjaciół rozdzielonych śmiercią… Garnek i Książę.
Co pozostało za kulisami
- Twarz Księżyca to aluzja do filmu „Podróż na Księżyc”, tyle że w punkowym uniwersum ma ona irokeza.
- Obiekt „Warsztat Księcia” znaleziono w Sankt Petersburgu, na skrzyżowaniu ulicy Grota i Nabrzeża Piaskowego, a jego wnętrze zostało całkowicie przebudowane na potrzeby filmu.
- Kusza Księżniczki była tak ciężka, że aktorka Wiera Wołt cierpiała na ciągłe bóle pleców. Problemy nie ominęły również innego atrybutu Księżniczki – pułapki w kształcie korony; ząbki pułapki często się łamały i trzeba było ją naprawiać.
- Początkowo Verze Volt do roli Księżniczki zaproponowano perukę w odcieniach niebieskiego, ale kolor nie pasował, i dopiero wtedy zdecydowano się wypróbować zielony. Do niej dobrano lekki makijaż z akcentem na rzęsach w stylu angielskiej modelki Twiggy oraz postaci z filmu „Mechaniczna pomarańcza”. Ten szczegół aktorka zaproponowała sama.
- Film został nakręcony w ciągu 48 dni zdjęciowych. Zdjęcia odbyły się w Sankt Petersburgu i obwodzie leningradzkim, a także w obwodzie murmańskim na półwyspie Rybaczy.
- Po zakończeniu zdjęć aktor Ilja Griszyn zabrał na pamiątkę kostkę do gitary z sercem – logo Nekromanty. To właśnie nią grał na gitarze w scenie z pociągiem, która otwiera film.
- W poszukiwaniu odpowiedniej lokalizacji twórcy filmu odwiedzili Kazachstan i Ałtaj — tam ekipie spodobało się słone jezioro, które później zostało odtworzone w pawilonie. W tym celu zbudowano ogromny basen o pojemności 280 ton.
- Na półwyspie Rybaczy nakręcono plany plenerowe świata fantasy z filmu. Ekipa filmowa pracowała późną jesienią w bardzo trudnych warunkach pogodowych za kołem podbiegunowym, przy krótkim dniu. Na naleganie reżysera Rustama Mosafira zespół mieszkał w namiotach, wstawał o 4:30 i pracował do późnej nocy. Pewnej nocy silny wiatr zaczął wyrywać śledzie i zwiewać namioty, przez co trzeba było je w trybie awaryjnym ponownie przymocować.
- Podczas zdjęć aktorce Darii Melnikowej od świecy zapaliła się peruka, ale udało się ją szybko ugasić.
- Wszystkie kaskaderskie sztuczki w filmie Konstantin Plotnikov wykonał osobiście. Jedną z najbardziej zapadających mu w pamięć scen była ta, w której za pomocą miotacza ognia podpalał kaskadera wcielającego się w jednego ze złoczyńców.
- Wizerunek Nekromanty został stworzony pod wpływem Davida Bowiego i jego twórczości, a w szczególności albumu „The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars”. Przygotowując się do roli, Ilja Griszyn obejrzał teledyski do utworów „Starman” i „Odyssey”, film dokumentalny „David Bowie: Moonage Daydream”, musical „Labirynt” oraz serial anime „Hellsing: Wojna z nieczystościami”.
- W rolach woskowych dziewcząt otaczających Nekromantę wystąpiły aktorki w jednoczęściowych kostiumach z lateksu, które nie miały nawet otworów na oczy, przez co poruszały się i tańczyły na ślepo.
- Książę przez większość czasu ekranowego chodzi w pasiastym, czarno-czerwonym swetrze. W koszulce o takim kolorystyce często pojawiał się publicznie prawdziwy muzyk.
- W scenach w karczmie zaangażowano ponad 200 statystów, którzy wcielili się w role martwych punków. Dla każdego z nich uszyto unikalny kostium w stylu punk-fantasy. Prace nad kostiumami trwały od sierpnia do grudnia 2024 roku. W tworzeniu ubrań brali udział studenci i absolwenci uczelni artystycznych w Sankt Petersburgu.
- W filmie Gorszok ma te same tatuaże, co w części fantasy serialu „Korol i Szut”, jednak w rzeczywistości Michaił Gorszenow miał inne tatuaże.
- W momencie rozpoczęcia zdjęć aktor Ilja Griszyn potrafił już grać na gitarze akustycznej, a na potrzeby filmu opanował również gitarę elektryczną. Nauczył się piosenek zespołu „Korol i Shut”: „Nekromant” oraz „Mój charakter”.
- Źródłami inspiracji dla reżysera Rustama Mosafira były filmy „Labirynt”, „Księżniczka Młoda”, „Niekończąca się historia”, „Baśń o wędrowcu”, „Legenda”, „Mio, mój Mio”, „Piraci z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły”, „Bracia Grimm” oraz „Co zostaje z marzeń”.
- Zgodnie z zamysłem reżysera Rustama Mosafira, aktorka Wiera Wołt nie przygotowywała się do sceny, w której Księżniczka dowiaduje się o śmierci Księcia. Wiera dowiedziała się o tej scenie na 15 minut przed rozpoczęciem zdjęć. Aby zagrać przekonująco, aktorka tak bardzo przeżyła uczucie straty i samotności, że, według jej słów, doznała prawdziwego wstrząsu i płakała jeszcze przez 40 minut po zakończeniu zdjęć.
- W hangarze jednej ze stref przemysłowych pod Sankt Petersburgiem zbudowano złożoną, trzykondygnacyjną dekorację — fantasy karczmę o średnicy 30 metrów i wysokości ponad 10 metrów, z obrotową sceną-karuzelą, chromakejem i zaawansowanymi rozwiązaniami oświetleniowymi. Jej powstanie zajęło ponad dwa miesiące.
- Tworząc postać Nekromanty, kostiumografowie inspirowali się wizerunkami Michaela Jacksona, Freddiego Mercury'ego oraz muzyków rockowych z lat 70. i 80. Kostium Nekromanty jest pokryty silikonem z czerwonym wzorem imitującym ściekającą krew. Kostna dłoń Nekromanty jest sterowana za pomocą pilota na przewodzie.
- Aby zmienić Gorszka w Błazna, artyści wykorzystali charakteryzację protetyczną. W celu jej stworzenia najpierw wykonano odlewy twarzy Konstantina Plotnikowa, na podstawie których następnie odlewano maski. Nakładanie charakteryzacji na planie zajmowało około dwóch godzin. Za pomocą protez stworzono również Osła i Dziadka-Pająka.
- Projekt karczmy oparto na teatrze Globe oraz Koloseum. Ściany zdobią gigantyczne posągi błaznów i freski inspirowane rysunkami Księcia, zinterpretowane w stylistyce Hieronima Boscha i art brut. W dekoracjach baru zamontowano prawdziwy kegator do nalewania piwa.
- Aktorom Konstantinowi Plotnikowowi i Wladowi Konopliewowi najtrudniejsze były zmiany, podczas których musieli wisieć głową w dół. Był to jedyny epizod, w którym Wlad ostatecznie potrzebował dublera – mimo wielu prób, nie udawało mu się wytrzymać w tej pozycji dłużej niż 20 sekund. Konstantin natomiast wisiał sam przez trzy zmiany po pięć minut i więcej.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
