W obręczy marzeń

Name: W obręczy marzeń
Genre: Dokumentalny
Released: 1994-09-12
Duration: 2 h 54 min
Rating: 7.2
Cast: William Gates, Arthur Agee, Gene Pingatore, Steve James, Dick Vitale

Hoop Dreams (1994)

Chronometraż: 2:54 (174 min)

—
brak ocen

7.6/10
336

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 24

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu W obręczy marzeń — Three Reasons: Hoop Dreams

1:56

Zdjęcie 24

Data premiery

1994-09-12

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Fine Line Features, Kartemquin Films

Genre

Dokumentalny

Budżet

$700 000

Opłaty

$7 830 611

Witryna internetowa

Reżyser

Steve James

Aktorzy

William Gates, Arthur Agee, Gene Pingatore, Steve James, Dick Vitale, Bobby Knight, Spike Lee, Isiah Thomas
Wszyscy aktorzy i role (8)

Scenariusz

Steve James, Frederick Marx

Producent

Steve James, Piotr Gilbertt, Frederick Marx, Catherine Allan

Operator

Piotr Gilbertt

Kompozytor

Artysta

Casting

Instalacja

William Haugse, Steve James, Frederick Marx
Cały zespół (7)

Krótki opis

Każdego dnia szkolnego afroamerykańscy nastolatkowie William Gates i Arthur Agee pokonują 90 minut w jedną stronę z centrum Chicago do St. Joseph High School w Westchester w Illinois – przeważnie białej szkoły podmiejskiej, znanej z doskonałego programu koszykarskiego. Gates i Agee marzą o sławie w NBA, a dzięki wsparciu zżytych rodzin walczą z przeszkodami społecznymi i fizycznymi, które stoją im na drodze. Ten ceniony film dokumentalny był kręcony przez pięć lat.

Co pozostało za kulisami

Początkowo reżyser planował nakręcić 30-minutowy film dokumentalny na zamówienie Public Broadcasting Service (niekomercyjna stacja telewizyjna w USA). Jednak po 5 latach zdjęć zgromadzono 250 godzin materiału filmowego. Powstał z niego film o długości 170 minut.
Szkoła Świętego Józefa w Illinois wniosła pozew o zakaz wyświetlania filmu, ale po negocjacjach strony zawarły ugodę.
Wiele miejsc, w których kręcono film, od tamtego czasu uległo tak dużym zmianom, że stały się nie do poznania. Kompleks mieszkaniowy Cabrini-Green, w którym mieszkał jeden z bohaterów filmu, został „odnowiony” krótko po zakończeniu prac nad filmem. W miejscu boiska do baseballa zbudowano luksusowe apartamenty i centrum handlowe. Ostatni budynek Cabrini-Green został zburzony w maju 2011 roku.
Według krytyka filmowego i prezenta telewizyjnego Rogera Eberta (1942-2013), kiedy film ten nie został nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu dokumentalnego, on i jego bliski przyjaciel Gene Siskel (1956-1999) postanowili dowiedzieć się, jak filmy dokumentalne są nominowane do Oscara. Okazuje się, że podczas oglądania filmów dokumentalnych członkowie odpowiedniego komitetu mają ze sobą latarki i kiedy film komuś się wyraźnie nie podoba, muszą skierować strumień światła na ekran. Pokaz filmu zostaje przerwany, jeśli większość członków komitetu w ten sposób zasygnalizuje swoje niezadowolenie. Konkretnie ten film został przerwany już po 15 minutach od rozpoczęcia seansu.