Formen moderner Erschöpfung

Historia dwojga ludzi przeżywających kryzys przeplata się z rzeczywistością ostatniego sanatorium tego typu. Od ponad stu lat ludzie przybywali w to miejsce z nadzieją na wyleczenie. Tak samo czynią Nina i Henri – oboje w średnim wieku, wypaleni i pochodzący z różnych środowisk. Ich drogi krzyżują się między jadalnią a terapią, w czasie, gdy oboje walczą o odzyskanie wewnętrznego spokoju. W pewnym momencie miejsce zostaje odcięte przez śniegi, a wszystko wokół zwalnia i cichnie. Towarzyszami stają się duchy i opowieści snujące się w długich korytarzach. Podczas gdy bohaterowie wytykają sobie nawzajem błędy i próbują zapomnieć o samotności, historyczka przeszukuje domowe archiwa w poszukiwaniu dokumentów z początków działalności sanatorium. Na potrzeby swojej rozprawy bada ona placówkę jako punkt centralny nowoczesnej historii wyczerpania, kreśląc narrację prowadzącą od neurastenii do współczesnego wewnętrznego niepokoju. Dom staje się scenerią dla archeologii zmęczenia.