Pierre Henry n'est pas mort

Pionier muzyki elektronicznej, Pierre Henry (1927-2017), od lat 50. XX wieku, wraz z Pierrem Schaefferem, położył fundamenty tego, co charakteryzuje muzykę naszych czasów. Wówczas wszystko musiało zostać wynalezione: dźwięki, narzędzia do ich manipulacji, sposoby ich transmitowania. Wywarł wpływ na muzykę pop lat 60. i 70., od The Beatles po Pink Floyd, aż po didżejów lat 90. Jest autorem absolutnego przeboju: elektronicznych szarpnięć skomponowanych z Michelem Colombierem do „Mszy za współczesność” stworzonej przez Maurice’a Béjarta w 1967 roku. Ale przede wszystkim jest twórcą niezwykle bogatego dorobku, od końca lat 40. do 2010 roku, w którym czyste i niewiarygodne doświadczenia dźwiękowe współistnieją z muzycznymi opracowaniami tekstów, tworząc parodię opery nowego gatunku. Dzięki często niepublikowanym dokumentom, ten film dokumentalny zaprasza nas do wysłuchania opowieści Pierre’a Henry’ego o jego drodze życiowej, a przede wszystkim do posłuchania jego muzyki, jednej z najbardziej innowacyjnych w XX wieku.