Un popolo. Uno stato

Można opowiadać o historii ludobójstwa w Gazie używając innych obrazów i innych słów. Odkrycie slajdów w szkole średniej w Catanii stanowi punkt wyjścia do analizy źródeł izraelskiej okupacji militarnej Gazy, sięgając do etymologii słów używanych do opisywania znaczenia wyrażeń takich jak „terrorysta” czy „okupacja wojskowa”, podczas gdy rysunki Amosa, izraelskiego dziecka, które przedstawia swoją wyimaginowaną przyjaciółkę Anyę pod zaniepokojonym spojrzeniem opiekunki May Golan, wskazują, że większość historii grozy ma głębokie korzenie w codziennym życiu. Wynalazczość i czarny humor próbują pokonać (zaprzeczaną) rzeczywistość apartheidu i znormalizowanego ludobójstwa, ujawnianego i jednocześnie usuwanego.