Re:Growth

Społeczność słyszących, na przestrzeni historii, traktowała społeczność Głuchych jako szczególnie niepożądany gatunek chwastów. Aparaty słuchowe, implanty ślimakowe, terapia mowy, marginalizacja języków migowych, programy sterylizacji, a nawet obecne wykorzystanie technologii edycji genów CRISPR, to wszystko próby usunięcia lub „naprawienia” głuchych „chwastów” w ogrodzie ludzkości. Teoria kraba jest ważną i trwającą dyskusją w społeczności Głuchych ze względu na intensywność internalizowanej opresji odczuwanej przez członków grupy, którzy często byli celowo izolowani od swoich rówieśników i wzorców językowych. Ten wiersz wykorzystuje metaforę niechcianych chwastów jako sposób na przepracowanie tej historii i ponowne zdefiniowanie społeczności jako uparcie odpornej populacji, zdolnej do wzrostu i piękna.