8. dzień chamsinu

Marek Hłasko, nazywany „polskim Jamesem Deanem”, pisarz i bon vivant, przyjeżdża do Izraela pod koniec lat 50. Ta ziemia i jej mieszkańcy stają się jego natchnieniem, a zarazem pułapką. Uważnie obserwuje imigrantów próbujących osiedlić się w nowym miejscu. Sam również próbuje zarobić na życie. Pojawiają się pierwsi bohaterowie jego powieści, wśród nich Dow ben Dow (Syn Niedźwiedzia), którego Hłasko wykorzystuje jako alter ego – posługując się formą autobiograficzną „ja”. Dow/Hłasko zakochuje się w Ester, prostytutce, niedostępnej kobiecie, która jest również Sabrą, osobą urodzoną w Izraelu. Esther mówi, co myśli – nie wierzy w niego i w jego przywiązanie do tego kraju, ponieważ nie ma innej formy miłości niż miłość za pieniądze. Gdy nie ma alternatywy – człowiek staje się własnym cieniem, a społeczeństwo – cieniem legendy.