Sama miłość jest ważniejsza niż przedmiot, który ją wywołuje – pisze jedna kobieta do drugiej. Tą pierwszą jest Rosa Luksemburg, przetrzymywana jako więzień polityczny we Wrocławiu, drugą Rosa Liebknecht. W poetyckim eseju filmowym Astrid Johanny Ofner, z ujęciami Berlina i Wiednia, listy z lat 1917–1918, krótko przed zabójstwem Luksemburg, stają się melancholijnym strumieniem miłości, pocieszenia i nadziei. Zachwycająco piękny film.

Kto zagrał tu najlepiej?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

Zaloguj Rejestracja