Mahdi Amel in Gaza: On the Colonial Mode of Production

Dominując nad Morzem Śródziemnym, krajobraz Ein Houd, pełen drzew carob, winorośli, oliwek, łuków i kopuł, ruin i artefaktów – wciąż intryguje. Jaką sztukę można tworzyć na świeżych ruinach, całkowicie pozbawionych narracji i całych światów, które istniały jeszcze kilka lat temu? Wymazywanie, pomijanie, ekstrakcja, alienacja są normalne w sztuce – przekształcanie tego, co oczywiste i widoczne, w coś częściowo nierozpoznawalnego, to również wabik sztuki. Zdjęcia wykorzystane w filmie pochodzą z książki Zvi Efrata „Przedmiot syjonizmu: Architektura Izraela”, które Fundacja Qattan celowo udostępniła Toukanowi bez kontekstu, podpisów czy informacji. W ten sposób „Focus puller” bada różne poziomy „abstrakcji” i „czystego myślenia”, oscylując między nieuczciwością a uczciwością abstrakcji. W kinematografii „focus puller” odpowiada za utrzymanie obiektu w ostrości, aby kierować i przekierowywać uwagę widza, gdy obiekt lub kamera zmieniają pozycję.