Fortune

Film zabiera widza w doznaniową podróż przez przestrzeń, której realność lub wymyśloność pozostaje kwestią dyskusyjną. Podobnie jak zaułek stanowi fizyczne połączenie między dwiema głównymi ulicami, film prezentuje serię zestawionych obok siebie obrazów, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się przeciwstawne – ten, który widzi i to, co widziane, zewnętrze i wnętrze, młodość i starość, nisko i wysoko, odchodzenie, przychodzenie i powrót – lecz są to współistniejące elementy, które podtrzymują życie i puls zaułka. Namacalność obserwacji, inherentna dla taśmy filmowej 16 mm, odzwierciedla się w obserwacjach turystów, mieszkańców, nieludzkich podmiotów w tej przestrzeni. Poprzez skomponowaną ścieżkę dźwiękową, w której elementy dźwiękowe zaczerpnięte z duchowości wschodniej dominują wśród dźwięków z życia codziennego, oraz dzięki doznaniowemu, swobodnie poruszającemu się w przestrzeni zaułka spojrzeniu kamery, film wywołuje poczucie magicznego realizmu, który nadaje fakturę medytacji nad chińsko-amerykańską tożsamością.