Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń
Krótki opis
Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń opowiada historię trojga rodzeństwa – Violet, Klausa i Sunny Baudelaire, których zamożni rodzice giną w pożarze. Bankier przekazuje sieroty pod opiekę dalekiego krewnego, hrabiego Olafa, który w rzeczywistości jest przebiegłym aktorem i mistrzem kamuflażu. Jego celem jest przejęcie spadku, do którego dzieci nie mają dostępu aż do momentu pełnoletności Violet. Film bazuje na pierwszych tomach serii Lemony’ego Snicketa, a widzom przez całą opowieść towarzyszy narrator.
Reżyserem produkcji jest Brad Silberling. Jest to czwarty z ośmiu pełnometrażowych filmów, które zrealizował do tej pory, po Kacprze, Mieście aniołów i Mili księżycowego światła. Scenariusz napisał Robert Gordon, a za produkcję odpowiadali Walter F. Parkes, Laurie MacDonald i Jim Van Wyck. W role dzieci Baudelaire wcielili się Emily Browning, Liam Aiken oraz Kara i Shelby Hoffman, natomiast Jim Carrey zagrał hrabiego Olafa i jego liczne wcielenia. W roli narratora, Lemony’ego Snicketa, wystąpił Jude Law; w napisach końcowych wymieniono 39 aktorów.
Film zadebiutował w grudniu 2004 roku. Przy budżecie wynoszącym 140 milionów dolarów, obraz zarobił w światowych box office'ach 208 milionów dolarów. Na IMDb film posiada ocenę 6,8 na podstawie około 231 000 głosów, a taką samą notę – 6,8 – wystawiło mu 5 397 użytkowników serwisu TMDB. Średnia ocena krytyków filmowych wynosi 6,9 na podstawie 158 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Pewien czas rozważano Tima Burtona jako reżysera filmu. Przy nim w obsadzie mieliby zagrać Johnny Depp w roli hrabiego Olafa oraz Glenn Close jako ciotka Józefina. Jednak Burton wycofał się z projektu, a Depp poszedł w jego ślady. Na reżyserskie stanowisko usiadł Brad Silberling, który uznał, że w roli ciotki Józefiny lepiej sprawdzi się Meryl Streep. Streep zgodziła się z nim zagrać, ale dopiero po prośbie swojej córki, wielkiej fanki książek Daniela Handlera, na podstawie jednej z których kręcono ten film.
- Wioletta próbuje złożyć podpis na akcie ślubu lewą ręką, ale hrabia Olaf prosi ją, by podpisywała się prawą. Jest to nawiązanie do literackiego pierwowzoru scenariusza, w którym Wioletta podpisuje dokument lewą ręką, co skutkuje unieważnieniem małżeństwa.
- Początkowo Brad Silberling chciał, by Słoneczko było animowane komputerowo (w filmie głosu użyczyła jej Shelby Hoffman). W rolę tej postaci wcielały się prawdziwe niemowlęta, ale w co najmniej czterech scenach użyto niemowlęcia stworzonego za pomocą technologii komputerowych, ponieważ kręcenie z prawdziwym niemowlęciem było z jakiegoś powodu niemożliwe lub zbyt niebezpieczne.
- Haley Hudson była brana pod uwagę do roli Violet.
- Wygląd pijawki został skopiowany z ilustracji książki „Ogromne okno”.
- Evey Kaufman (odpowiedzialna za obsadę) przeszukała wszystkie klasy baletowe w okolicy w poszukiwaniu dziewczynki, którą można by zaprosić do roli Violet, ale wszystko było bezskuteczne. Kiedy ćwiczyła na siłowni, przypadkowo zobaczyła w telewizji Emily Browning i zdecydowała, że to ona jest idealna do tej roli.
- W samochodzie hrabiego Olafa można zauważyć zabawkę - wesołego małego elfa z początku filmu.
- W czasie pracy nad filmem Liam Aiken – grający Klausa – urósł o 11,4 cm, więc podczas kręcenia nieustannie musiał dopasowywać kostiumy. Pod koniec filmu był już wyraźnie wyższy od Emily Browning, która grała jego starszą siostrę Violet.
- Zgodnie z adresem na kopercie, którą otrzymali dzieci na końcu filmu, posiadłość Baudelarów znajdowała się pod adresem: 23 Prospero Place, Boston, Massachusetts, USA.
- Początkowo film miał reżyserować Barry Sonnenfeld, jednak z powodu pewnych okoliczności zrezygnował z pracy nad projektem.
- Zdjęcia do filmu miały rozpocząć się w grudniu 2002 roku w Los Angeles i Nowym Jorku, jednak problemy z budżetem filmu temu przeszkodziły. Aby nie przekroczyć budżetu wynoszącego 100 milionów dolarów, producenci postanowili przenieść zdjęcia do Północnej Karoliny i Bostonu, co dało dodatkową oszczędność w wysokości 9 milionów dolarów.
- Brad Silberling był zdeterminowany, by pracować w mrocznym, gotyckim stylu Tima Burtona (i książkowych pierwowzorów) i przez pewien czas rozważał nawet uczynienie Burtona producentem lub przynajmniej konsultantem.
- Hrabia Olaf wystawia sztukę „Oszałamiające wesele”, napisaną przez pewnego Ala Funkoota (ang. Al Funcoot) – to anagram imienia hrabiego Olafa (ang. Count Olaf).
- Cały film kręcono w studiach filmowych – nawet sceny „na zewnątrz” (używano niebieskich ekranów i technologii chroma key).
- Film jest oparty na pierwszych trzech powieściach Lemony Snicket (prawdziwe imię - Daniel Handler) z serii „Niefortunne zdarzenia” (A Series of Unfortunate Events, 1999-2006).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
