Ścieżki życia

Stracili wszystko, zyskali siebie.
The Salt Path (2025)
Chronometraż: 1:55 (115 min)

brak ocen
6.7/10
85
7.6/10
41564
6.6/10
6700
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$0
Opłaty
$21 713 467
Witryna internetowa
Reżyser
Marianne Elliott
Scenariusz
Producent
Lloyd Levin, Elizabeth Karlsen, Beatriz Levin, Stephen Woolley, Nicholas Sidi, Norman Merry, Marianne Elliott, Peter Hampden, Kristin Irving, Thorsten Schumacher
Operator
Kompozytor
Chris Roe
Artysta
Christina Moore
Casting
Instalacja
Gareth C. Scales, Lucia Zucchetti
Cały zespół (34)

Krótki opis

Para, która traci dom, a kilka dni później odkrywa, że ​​u męża zdiagnozowano śmiertelną chorobę, wyrusza na roczną wędrówkę wzdłuż wybrzeża. W oficjalnych kręgach Salt Path jest znany jako South West Coast Path — najdłuższy szlak pieszy w Anglii. Dawno temu był to szlak preferowany przez straż przybrzeżną, która wypatrywała przemytników wykorzystujących zatoczki i estuaria do przechowywania towarów.

Co pozostało za kulisami

  • Do roli Mota początkowo rozważano zaangażowanie Ralfa Fiennesa. On sam również chętnie zagrałby u Marianne Elliott, jednak nie było mu to dane, ponieważ aktor otrzymał propozycję roli w kryminalnym dramacie Edwarda Bergera „Konklawa” (2024) i zrezygnował z udziału w „Słonej Ścieżce”. Gillian Anderson, która miała wcielić się w Reynora Winna, zasugerowała obsadzenie w roli jej męża Jasona Isaacsa. Na spotkanie z Elliott, podczas którego miała być omawiana jego ewentualna rola w projekcie zamiast Fiennesa, Isaacs przyszedł z niebieską bandaną zawiązaną wokół szyi, co było charakterystycznym elementem wyglądu Mota. Isaacs bardzo chciał dostać tę rolę, ponieważ spodobała mu się książka wspomnień – literacka podstawa scenariusza, i marzył o zagraniu w jednym projekcie z Gillian Anderson.
  • Scena na początku filmu, w której Mot niechcący potrąca Reynora, zdejmując plecak przy bramie, nie była w scenariuszu. Zdarzyło się to przypadkiem, ale aktorzy pozostali w roli, a Marianne Elliott tak się to spodobało, że wolała zostawić wszystko tak, jak jest, i nie kręcić sceny ponownie.
  • Tuż przed rozpoczęciem zdjęć Gillian Anderson i Jason Isaacs poznali Reynora Winna i jej męża Mota, których mieli grać. Winn do ostatniej chwili nie wierzyła, że tak efektowna kobieta, jak Anderson, zdoła ją wiarygodnie zagrać.
  • Marianne Elliott postanowiła nakręcić ten film podczas jednego ze spacerów w okresie ograniczeń związanych z COVID-19. Cztery lata później prace nad filmem były już zakończone.
  • Przygotowując się do zdjęć, Marianne Elliott sama przebyła pewien odcinek szlaku, którym mieli iść bohaterowie filmu. Później Elliott, doświadczona turystka, opowiadała, że okazało się to niełatwe.
  • W lipcu 2025 roku, krótko po premierze filmu, gazeta The Observer opublikowała artykuł, w którym podważyła dwie przesłanki, które doprowadziły do pieszej wędrówki bohaterów – diagnozę Motta i okoliczności eksmisji Winnow z ich własnego domu. Z artykułu wynikało, że Winn przywłaszczyła sobie cudze pieniądze (podczas gdy w filmie mowa była o nieudanej inwestycji). W odpowiedzi na publikację artykułu Winn wydała oświadczenie, w którym zaprzeczała tezom zawartym w artykule.
  • Do roli Mota początkowo rozważano zaangażowanie Ralfa Fiennesa. On sam również chętnie zagrałby u Marianne Elliott, jednak nie było mu to dane, ponieważ aktor otrzymał propozycję roli w kryminalnym dramacie Edwarda Bergera „Konklawa” (2024) i zrezygnował z udziału w „Słonej Ścieżce”. Gillian Anderson, która miała wcielić się w Reynora Winna, zaproponowała obsadzenie w roli jej męża Jasona Isaacsa. Na spotkanie z Elliott, podczas którego miała być omawiana jego potencjalna rola w projekcie zamiast Fiennesa, Isaacs przyszedł z niebieską bandaną zawiązaną wokół szyi, co było charakterystycznym elementem wyglądu Mota. Isaacs bardzo chciał dostać tę rolę, ponieważ spodobała mu się książka wspomnień – literacka podstawa scenariusza, i marzył o zagraniu w jednym projekcie z Gillian Anderson.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.