Adam change lentement

Nastolatki są łatwowierne, ale Adam bardziej niż większość. Kiedy jedzie pożegnać się z babcią w szpitalu, ona wydusza swoje ostatnie słowa – komentarz na temat jego „długiego tułowia”, powodując, że ten dosłownie się wydłuża. Tak było w życiu Adama od zawsze: za każdym razem, gdy jego ciało jest wyśmiewane, deformuje się, odzwierciedlając bezduszne uwagi rodziny i ukierunkowaną złośliwość rówieśników. Jego fizyczne przemiany są w pewnym sensie najmniejszym z jego problemów, gdy próbuje odnaleźć się w życiu nastolatka w późnych latach 90. w Quebecu, pełnym niemożliwej miłości, imprez przy basenie, letnich prac i odrobiny egzystencjalnego niepokoju. W swoim debiucie pełnometrażowym reżyser Joël Vaudreuil tworzy poruszający portret życia nastolatka, tak trafnie ukazujący jego okrucieństwo, jak i bogaty w szalenie kreatywny, absurdalny humor wizualny. Nasycony ciężarem retrospekcji, to refleksja, która nigdy nie przestaje być tak zabawna, jak ostatecznie szczera.