Kochany Urwis
Problem Child (1990)
Produkcja
Budżet
$10 000 000
Opłaty
$72 270 891
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Miles Goodman
Producent
Aktorzy
John Ritter
Ben
Jack Warden
Big Ben
Michael J. Oliver
Junior
Gilbert Gotfrid
Mr. Peabody
Amy Yasbeck
Flo
Michael Richards
Martin Beck
Charlotte Akin
Lorraine
Krótki opis
Wszyscy byliśmy kiedyś dziećmi, ale nie każdy z nas miał okazję spojrzeć na świat oczami takiego siedmiolatka! Ben Healey (John Ritter) i jego żona Flo (Amy Yasbeck) zdecydowali się zaadaptować małego potwora! Junior (Michael Oliver) posiada niezwykły talent obracania każdego zdarzenia w pasmo uciesznych gagów, komicznych sytuacji będących niewinną igraszką dla niego, dla dorosłych zaś niekończącym się koszmarem. W krótkim czasie przybrani rodzice Juniora tracą najbliższych przyjaciół i rodzinę, ale straty materialne są niewspółmierne do ich stanu psychicznego. Obydwoje świeżo upieczeni rodzice stają przed dylematem - oddać strasznego chłopczyka ponownie do sierocińca, czy może wreszcie spróbować inaczej. Być może w diabelskim ciałku kryje się anielska duszyczka... [opis dystrybutora dvd]
Co pozostało za kulisami
- Okres zdjęciowy – 2 października 1989 – 24 listopada 1989.
- W wywiadzie z 2014 roku scenarzyści Scott Alexander i Larry Karaszewski ujawnili, że inspiracją do napisania scenariusza był artykuł z gazety LA Times z 1988 roku zatytułowany „Dziecko adoptowane: koszmar się zaczyna”. Opisywał on parę, która pozwała agencję adopcyjną, twierdząc, że nie poinformowano ich o poważnych problemach psychicznych ich adoptowanego syna, pogłębionych skłonnością do agresji, oraz o tym, że wcześniej był on kilkukrotnie zwracany do agencji przez inne rodziny zastępcze. Inni scenarzyści sugerowali utrzymanie projektu w duchu dramatu „Złe krwinki” Mervyna LeRoya (1900-1986) lub „Omena” Richarda Donnera (1930-2021) z 1976 roku, podczas gdy Alexander i Karaszewski widzieli w nim potencjalną komedię. Wyobrażali sobie satyrę dla dorosłych w stylu ówcześnie popularnych filmów, w których dzieci uczą dorosłych, jak kochać – takich jak „Baby Boom” (Charles Shyer, 1987), „Rodzice” (Ron Howard, 1989), „Urodził się wczoraj” (Emmy Hecklering, 1989), „Wujek Buck” (John Hughes, 1989), „Pan Momik” (Stan Dragoti, 1983), „Policja w przedszkolu” (Ivan Reitman, 1990) i „Trzech mężczyzn i niemowlę” (Leonard Nimoy, 1987). Studio nalegało na nakręcenie filmu dla dzieci, więc scenariusz musiał być wielokrotnie przerabiany, a niektóre sceny ponownie kręcone. Wszyscy zaangażowani w projekt byli przekonani o jego porażce. Ku zaskoczeniu wszystkich, te oczekiwania się nie spełniły.
- W filmie Junior i Flo ani razu do siebie nie mówią. Są sceny, w których ona do niego coś mówi, i jedna scena, w której on przebiega obok niej i coś wypowiada, ale nie wymieniają się dialogami.
- Pod koniec filmu, gdy Junior z ojcem uderzają w samochód i ten się przewraca, rozmawiają. W międzyczasie, na tle przewróconego samochodu, koło obraca się to w przód, to w tył.
- Jack Warden zgodził się wystąpić w filmie, gdy Dennis Dugan obiecał mu połowę tego, co sam zarobi. Warden był tak poruszony, że zgodził się zagrać, ale nie wziął pieniędzy Dugana.
- W trakcie filmu Ben pojawia się kilkukrotnie z książkami o wychowywaniu dzieci. Na okładce każdej z nich widnieje portret autora. Za każdym razem jest to portret odtwórcy głównej roli, Johna Rittera, w różnych strojach.
- Początkowo do roli Juniora planowano zaprosić Macaulay'a Culkina.
- Według reżysera Dennisa Dugana, przedpremierowe pokazy okazały się wyjątkowo niezadowalające – publiczność głośno wyrażała swoje niezadowolenie, a wielu po prostu wychodziło z seansu. Przepracowanie znacznej liczby scen zajęło kolejne dwa tygodnie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
