Nikt mnie nie kocha

Sara pogodziła się z rolą zdystansowanej obserwatorki życia innych ludzi. Fascynuje ją spotkanie z galantnym, pełnym gracji i o łagodnych rysach Martinem. Stopniowo rodzi się między nimi więź, ale gdy Sara chce, by ich relacja stała się głębsza i bardziej fizyczna, Martin się wycofuje. Skrywa mroczny sekret. Odmawiając pogodzenia się z jego niechęcią do otwarcia się, zmusza go do ujawnienia prawdy, a gdy w końcu to robi, okazuje się, że jest osobą interseksualną, hermafrodytą. Miłość Sary pozostaje silna, lecz gdy niechcący wyjawia sekret Martina swojej rodzinie, odkrywa, że radość z tego związku zaślepiła ją na rzeczywistość, w jaki sposób społeczeństwo traktuje „odmieńców”.