Ofiary Wojny
Nawet podczas wojny... morderstwo jest morderstwem.
![Wideo do filmu Ofiary Wojny — Casualties of War (1989) Original Trailer [FHD]](https://i.ytimg.com/vi/2S5uKG0uCLo/sddefault.jpg)
Kraj
Produkcja
Budżet
$22 500 000
Opłaty
$18 671 317
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Stephen H. Burum
Kompozytor
Artysta
Wolf Kroeger
Casting
Instalacja
Krótki opis
Podczas wojny w Wietnamie żołnierz staje się wyrzutkiem we własnym oddziale, gdy bez potrzeby porywają wiejską kobietę.
Co pozostało za kulisami
- Film jest luźno oparty na powieści Daniela Langa «Casualties of War» (1969), którą napisał on po swoim artykule opartego na prawdziwych wydarzeniach dla magazynu The New Yorker.
- Aby uzyskać od Michaela J. Foxa pożądaną przez reżysera reakcję, Sean Penn przed każdym dublem wyrażał aktorowi pretensje, twierdząc, że Fox nie jest niczym szczególnym i jest tylko kolejnym aktorem serialowym.
- Do scen z nagą bohaterką użyto dublerki, ponieważ w krajach Azji Południowo-Wschodniej nagość na ekranie jest tabu dla kobiet.
- Pierwszy film w karierze Johna C. Reilly.
- Eriksson zasypia w tramwaju miejskim w San Francisco. Tam właśnie kręcono prolog i epilog filmu.
- Aby uzyskać od Michaela J. Foxa pożądaną reakcję, Sean Penn przed każdym dublem wyrażał aktorowi pretensje, twierdząc, że Fox nic sobą nie reprezentuje i jest tylko kolejnym aktorem serialowym.
- U podstawą scenariusza leży prawdziwy przypadek z udziałem żołnierzy 1. Dywizji Kawalerii Armii Stanów Zjednoczonych.
- Michael J. Fox wielokrotnie obdarowywał ludzi, którzy przeganiali z planu filmowego wpełzające tam kobry.
- Jak napisał w swojej autobiografii John Leguizamo (który grał Diaza), scenę, w której sierżant Meserve, granym przez Seana Penna, bije Diaza, nakręcono dopiero za 14 podejściami, a każdy cios Penna był wystarczająco odczuwalny i bolesny.
- Do roli Hatcher początkowo wybrano Stevena Boldwina, a nawet nakręcono z nim kilka scen, ale ostatecznie rolę powierzono Johnowi C. Reilly'emu, którego początkowo zaangażowano do roli epizodycznej.
- Podczas kręcenia filmu w Tajlandii wielu aktorów źle się czuło, ponieważ ich systemy odpornościowe nie wytrzymywały lokalnego jedzenia.
- Według reżysera Briana De Palmy, chciał on nakręcić ten film już od 1969 roku, kiedy w tygodniku „The New Yorker” przeczytał artykuł zatytułowany „Ofiary wojenne”. Wtedy było to niemożliwe, ponieważ wojna w Wietnamie jeszcze trwała, i nie było to możliwe również po zakończeniu wojny. Kierownictwo studia „Paramount Pictures” dało reżyserowi zielone światło dla tego projektu dopiero pod koniec lat 80., na fali sukcesu wojennych dramatów „Wzgardzony” (Oliver Stone, 1986) i „Pełna metalowa kurtka” (Stanley Kubrick, 1987), a także jego własnego kryminalnego thrillera „Niezdotykalni” (1987).
- Człowiekiem, który pobił i zabił ofiarę gwałtu, był były szeregowy pierwszej klasy Stephen Thomas, w filmie przedstawiony jako Clark. Za morderstwo i gwałt Thomas otrzymał 20 lat więzienia, ale karę skrócono do 8 lat z możliwością warunkowego zwolnienia po 4 latach. Po wyjściu na wolność, Thomas został liderem organizacji o nazwie „Światowy Kościół Stwórcy”, która głosiła supremację rasy białej i agitowała za wojną białych przeciwko wszystkim innym rasom. W 1992 roku Thomas został oskarżony o współudział w zabójstwie czarnego dyspozytora lotniczego Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Podobne filmy
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
