Jakub Kościelniak

Hej, nazywam się Jakub i pochodzę z niewielkiej miejscowości Raba Niżna, oddalonej mniej więcej o godzinę drogi od Krakowa. Kocham aktorstwo. Nie mam jeszcze doświadczenia, ale liczę na to, że je zdobędę. Chciałbym grać przede wszystkim w dramatach. Nie mam problemu ze śpiewaniem ani tańcem, a kamery odbierają mnie różnie – w zależności od roli. Najlepiej czuję się w rolach pełnych gniewu, smutku i cierpienia, ale potrafię odnaleźć się również w spokojniejszych kreacjach. Jestem perfekcjonistą i każdą pomyłkę traktuję z obrzydzeniem. Tylko perfekcyjnie zagrana rola daje mi satysfakcję. Uwielbiam jesień i zimę. Mogę wtedy nosić płaszcze i skórzane kurtki. Kawa jest dla mnie zbawieniem – najbardziej lubię czarną, choć białą też lubię. Jazz mnie raduje, a rock dodaje mi energii. Noszę okulary i obecnie staram się pisać scenariusz do dramatu.

Pasjonuję się modą, szyję ubrania na maszynie domowej, lecz potrafię szyć również ręcznie. Uprawiam również sporty, głównie zimowe. Jestem wirtuozem narciarstwa oraz bardzo dobrze potrafię jeździć na łyżwach i rolkach. Na rolkach agresywnych jeżdżę i umiem wykonywać różne triki. Ostatnio zacząłem grać w piłkę nożną i koszykówkę, a kiedyś byłem skoczkiem narciarskim. Lubię też pograć w tenisa stołowego. Maluję obrazy farbami olejnymi oraz pastelami. Aktorstwem się jednak najbardziej interesuję, szczególnie dramatami psychologicznymi. Uwielbiam oglądać polskie filmy, na przykład w reżyserii K. Kieślowskiego albo A. Wajdy. Lubię też kino francuskie i próbuję swoich sił w nauce języka francuskiego. Interesuję się muzyką, ale jej nie tworzę. Lubię śpiewać, ale tylko niektóre utwory, ze względu na to, że nie mam głosu do śpiewania. A na koniec lubię grać w gry komputerowe z fabułą i historią, która za nimi idzie.